((มาลาริน)) ^_^ พอได้ทำความรู้จัก ประชาธิปไตยก็เป็นเผด็จการได้เหมือนกัน

ดิฉันเกิดทันยุคที่นักการเมืองและประชาชนหลงใหลว่าเป็นยุคประชาธิปไตยพอดีค่ะ  



ในยุคประชาธิปไตยระบอบหนึ่ง  ที่มีพื้นฐานเป็นประชานิยม มีคนยากจนจำนวนมากได้ประโยชน์จากนโยบายต่าง ๆ นำไปสู่ความนิยมจนเป็นฐานเสียงในการเลือกตั้ง ทำให้ได้รับชัยชนะจากการเลือกตั้งทุกครั้ง จนสามารถบริหารประเทศได้ด้วยเสียงของพรรคเดียว

นักวิชาการบางคนเรียกระบอบนี้ว่าเป็นระบบเผด็จการโดยเสียงข้างมาก เนื่องจากเป็นลักษณะการบริหารประเทศที่มีแนวโน้มรวบอำนาจแบบเบ็ดเสร็จ

มีข้อมูลสนับสนุนว่ามีเผด็จการในระบอบประชาธิปไตย เช่น

-การโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชนโดยไม่ฟังเสียงประชาชน 
-การแก้สัมปทานสถานีโทรทัศน์
-การควบรวมพรรคการเมืองส่งผลให้เกิดเผด็จการรัฐสภา
-การครอบงำสมาชิกพรรคการเมืองให้โหวตตามมติพรรคในเรื่องต่างๆ เช่น การออกกฎหมาย
-การฟ้องร้องตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
-การข่มขู่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
-การแทรกแซงศาลปกครองสูงสุด
-การกลั่นแกล้งสื่อมวลขน
-การใช้แกนนำเป็นเครื่องมือสนับสนุน
ฯลฯ




ดิฉันจึงเห็นว่า .. พอเราได้ทำความรู้จัก ประชาธิปไตยก็เป็นเผด็จการได้เหมือนกันค่ะ