ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเราคุยแชทกับคนๆนึงทุกวัน ตอนนี้เปนเวลาสามเดือนแล้วค่ะ ถ้าเขาไม่ทักมาเราจะทักไป ถามว่าเราเคยเจอกันไหมเราเคยเจอกับเขามาก่อนหน้าที่จะเริ่มคุยกันทางแชทค่ะ พอดีเค้าเป็นรุ่นน้องที่เรารู้จัก ถามว่าเนื้อหาที่คุยประมาณไหนก็เรื่องทั่วๆไปในชีวิตประจำวันค่ะ ตื่นเช้า ตื่นสาย จะไปไหน จะทำอะไร มีหยอดกันไปมาบ้าง บอกฝันดีกันตลอด เขาจะชอบส่งมาบอก เราก็ยังโอเคในตรงนี้ถามว่ารู้สึกอะไรเป็นพิเศษไหมตอนนั้นมันก็ยังไม่รู้สึกอะไรค่ะ เราจะยิ้มทุกครั้งที่เขาส่งรูปหมา แมว หรือว่ารูปต่างๆมาให้เราดู พอเวลาผ่านไปเราแอบส่องไอจีเขา
เห็นเขาcommentแซวกับสาวคนอื่นในทำนองหยอดๆกันเรากลับรู้ไม่โอเคยังไงไม่รู้ นั่งทบทวนตัวเองทั้งวันว่าเราจะถามเขาดีไหม... ในใจคิดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะจะไปถามได้ไง.... ตอนแรกที่เริ่มคุยบอกตัวเองค่ะว่าแค่อยากรู้จักคนคนนี้เท่านั้น พอนานๆไปเราเริ่มรู้สึกดีจนมันไม่น่าจะแค่อยากรู้จักเขาแล้วล่ะ.....ตอนนี้สับสนกับตัวเองค่ะ ยังไม่อยากยอมรับว่าเราเริ่มชอบเขาแล้ว..ใจนึงเราอยากจะคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆนะ แต่อีกใจมันดันเกิดคำถามว่ามันจะมีด้วยหรอเป็นแค่คนที่คุยกันได้ในทุกๆเรื่อง......
คุยกันทุกวันมีไหมที่จะเป็นแค่คนคุย...แต่ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย
เห็นเขาcommentแซวกับสาวคนอื่นในทำนองหยอดๆกันเรากลับรู้ไม่โอเคยังไงไม่รู้ นั่งทบทวนตัวเองทั้งวันว่าเราจะถามเขาดีไหม... ในใจคิดว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะจะไปถามได้ไง.... ตอนแรกที่เริ่มคุยบอกตัวเองค่ะว่าแค่อยากรู้จักคนคนนี้เท่านั้น พอนานๆไปเราเริ่มรู้สึกดีจนมันไม่น่าจะแค่อยากรู้จักเขาแล้วล่ะ.....ตอนนี้สับสนกับตัวเองค่ะ ยังไม่อยากยอมรับว่าเราเริ่มชอบเขาแล้ว..ใจนึงเราอยากจะคุยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆนะ แต่อีกใจมันดันเกิดคำถามว่ามันจะมีด้วยหรอเป็นแค่คนที่คุยกันได้ในทุกๆเรื่อง......