สวัสดีครับ ผมก็ไม่รู้ว่าจะกล่าวอะไรนำดีอะนะ อาจจะยาวหน่อย แต่ผมก็อยากเล่าแบบละเอียดเลยละครับ รบกวนด้วยนะครับ คือเรื่องที่ผมจะเล่าก็น่าจะเกี่ยวกับคู่รักเนี่ยแหละครับ คือผมมีแฟนอยู่คนนึงเป็นผู้หญิงที่ดีเลยแหละ เก่ง ขยัน น่ารักดี ตอนนั้นเรียนอยู่ ม.2 ผมก็คุยกันภาษาเพื่อนนี้แหละครับ วันนั้นผมก็เข้าไปทักเขาในเฟสบุ๊ค เข้าไปแกล้งมากกว่า จนแกล้งทุกวัน ทุกวัน จนพอเริ่มขึ้น ม.3 เขาก็มีท่าทีแปลกๆ พอผมแกล้งเขาก็เขิน เปิดเทอม ม.3 ไม่กี่วันเขาก็มาบอกชอบผม ตอนนั้นผมช็อตพักใหญ่ เขามาบอกว่าชอบผมแล้วถามผมว่าคิดยังไงกับเขา ค้างมากครับตอนนั้น มันรน รั่วไปหมด แต่ผมไม่ได้ตอบเขาไป จนใกล้จะจบ ม.3 แล้ว ตอนนั้นเพื่อนเขาก็มาขอคำตอบให้เขา แต่ผมไม่ได้ตอบอะไรไป จะว่าผมหยิ่งก็ไม่เชิง เพราะผมไม่เคยมีแฟน หรือว่ามีโมเมนต์แบบนี้อะนะ จนเรียนจบ ม.3 ผมก็ไปสอบต่างจังหวัด เขาก็เสียใจ ผมก็นึกสงสารเขาด้วย ในหัวก็ไม่อยากไปเรียนไกลๆเพราะคิดถึงบ้าน จนกลับมาเรียนต่อที่เดิม เขาก็แอบดีใจแหละผมก็รู้ จนพอ ม.4เขาก็มา บอกชอบผมอีกครั้ง และบอกระยะเวลาที่ชอบผมมา ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนั้น ผมก็ทักไปคุยกับเค้าบอกว่าทำไมถึงชอบผม เขาก็ตอบว่าไม่รู้ แต่มันชอบไปแล้ว ก็น่าจะชอบไปแบบนี้แหละผมก็คุยกับเขาในแชท หลายเดือนอยู่จน เขาถามผมอีกครั้งว่าชอบเขาไหม ผมก็บอกว่าชอบตอนนั้นผมรู้สึกตื่นเต้นผมกับเขา ตกลง เป็นแฟนกันตอนอยู่ม.5 จนจบม.6 ตอนนั้นผมกับเขา แอบมีอะไรด้วยกัน ตอนนั้นผมกังวลมากว่าเขาจะท้องแต่ก็ไม่ท้อง ผมบอกเขาว่าผมจะไม่ทิ้งเขาไปไหน จนขึ้นมหาลัย ตอนนั้นผมรู้สึกเบื่อเขา แต่ผมไม่ได้หมดรักเขา ผมไม่ได้อยากมีผู้หญิงคนอื่น แต่ระยะทางมันทำให้ผม รู้สึกไม่อยากคุย จนตอนนั้นผมกับเขา ก็เลิกกันเพราะความไม่แน่นอนของผม ความลังเลของผม ทำให้ผมกับเขา ต้องเลิกกัน ตอนที่เลิกกัน ผมกำลังจะลืมเขาไปแล้ว เขาก็ได้มีแฟนใหม่ แต่แฟนของเขา มีอะไร ที่ไม่ตรงกับเขาใน บางเรื่อง ในตอนนั้นผมกลับนึกถึงเขา ทั้งที่เวลามันก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว ประมาณ 3 เดือน ตอนนั้น เขาเลิกกับแฟนเพราะเขายังลืมผมไม่ได้ และเขาก็ทักมาหาเพื่อนของผม ถามว่าผมเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม ตอนนั้นผมก็ทักไปหาเขาแล้วถามเขาว่า เป็นอะไร
หรือเปล่าที่ต้องทักมาหาเพื่อนผม ตอนนั้นเขาบอกว่าเขายังลืมผมไม่ได้ ผมก็ ถามไปว่าทำไมยังลืมผมไม่ได้ เขาก็บอกว่าเขายังรักผมอยู่ ตอนที่เขาคบกับแฟนของเขาเขาก็แล้วแต่เรื่องของผมให้แฟนเขาฟังจนเขาเลิกกัน แล้วในคืนที่ผมทักเขาไป ผมถามว่า มีอะไรกับเขาแล้วใช่ไหม เขาก็ตอบว่าใช่ตอนนั้นผม นึกในใจว่า ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ ผมก็ถามเค้าไปว่า จะกลับมาหาผมทำไม เขาก็บอกว่ายังลืมผมไม่ได้นึกถึงผมตลอด เขารู้สึกผิด ที่ทำอะไรแบบนั้น ทั้งทั้งที่ยังรักผมเขารู้สึกผิดมาก ผมคุยกับเขา เรื่อยๆ ผ่านไปหลายวันเขาก็บอกผมว่า กลับมาคบอีกได้ไหมเขาไม่อยากไปไหนอีกแล้ว เขาไม่อยากมีคนอื่นอีกแล้ว ผ่านไปหลายวัน ผมก็บอกกับเขาไปว่า ok จะลองกลับมาคบกันดู จนช่วงปิดเทอมของมหาลัย เขาเครียดกับ เรื่องที่เกิดขึ้น ในตอนนั้น และเรื่องสังคมความเป็นอยู่ที่นั่นผมบอกกับเขาว่า มาอยู่กับผมก่อนสิบางที อะไรอะไร มันอาจจะดีขึ้น เขาก็มา เขาช่วย ทำความสะอาดห้องซักผ้าเก็บกวาด รีดผ้า เขาทำทุกอย่าง ทั้งทั้งที่ผมไม่ได้สั่ง หรือว่าอยากให้เขาทำ แต่เขาก็ทำทุกอย่างผมถามเขาว่า ทำไปทำไมงานบ้านน่ะ เขาก็บอกว่า เขาทำแล้วมีความสุข เขาอยากจะทำให้ผมทุกอย่าง ตอนนั้น ผมก็รู้สึกสงสาร เขา แล้วก็ รักเขา แต่ไม่ได้รักเหมือนเมื่อก่อน เหมือน สงสาร 10 รัก 90 แบบนี้อะครับ แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกอยากให้เขาไปไหนอีก อยู่กับเขา ผมก็มีความสุขดีครับ มันอาจจะมีบางเรื่อง ที่เข้ามากวนใจทำให้ผมนึกอยู่ตลอด ผมพยายาม ลืมลืมมันไปซะ ตอนนี้ผมกับเขา ก็ยังคบกันอยู่ครับ ผมหวังในใจลึกๆว่าคงจะไม่มีปัญหา อย่างอื่นที่ทำให้ผม กับเขาต้องแยกจากกันอีก
ผมก็อยากให้ทุกคู่ดูแลคนรักของคุณให้ดีๆนะครับ มองข้อดีของคนรักของคุณให้มากๆนะครับเพราะถ้าหากคุณเสียเธอไปบางครั้งเธอก็จะไม่กลับมาหาคุณอีกเลย
*** ผมแอบร้องไห้ด้วยตอนผมเขียนกระทู้นี้ขึ้นมา ฮ่าๆๆน้ำตามันไหลออกมาเองผมก็ตลกตัวเองเหมือนกัน***
สุดท้ายนี้ ผมขอความเห็นจากเพื่อนๆในพันทิปหน่อยนะครับว่าผมเป็นคนยังไงที่ทิ้งเขาไปที่ทำให้เขาเสียใจ และควรกลับมาคบกับเขาอีกไหมครับ
ขอบคุณมากครับ^_^
จะด่าจะว่าก็แล้วแต่เลยครับความเห็นของเพื่อนๆ
ความไม่แน่นอนในใจ
หรือเปล่าที่ต้องทักมาหาเพื่อนผม ตอนนั้นเขาบอกว่าเขายังลืมผมไม่ได้ ผมก็ ถามไปว่าทำไมยังลืมผมไม่ได้ เขาก็บอกว่าเขายังรักผมอยู่ ตอนที่เขาคบกับแฟนของเขาเขาก็แล้วแต่เรื่องของผมให้แฟนเขาฟังจนเขาเลิกกัน แล้วในคืนที่ผมทักเขาไป ผมถามว่า มีอะไรกับเขาแล้วใช่ไหม เขาก็ตอบว่าใช่ตอนนั้นผม นึกในใจว่า ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ ผมก็ถามเค้าไปว่า จะกลับมาหาผมทำไม เขาก็บอกว่ายังลืมผมไม่ได้นึกถึงผมตลอด เขารู้สึกผิด ที่ทำอะไรแบบนั้น ทั้งทั้งที่ยังรักผมเขารู้สึกผิดมาก ผมคุยกับเขา เรื่อยๆ ผ่านไปหลายวันเขาก็บอกผมว่า กลับมาคบอีกได้ไหมเขาไม่อยากไปไหนอีกแล้ว เขาไม่อยากมีคนอื่นอีกแล้ว ผ่านไปหลายวัน ผมก็บอกกับเขาไปว่า ok จะลองกลับมาคบกันดู จนช่วงปิดเทอมของมหาลัย เขาเครียดกับ เรื่องที่เกิดขึ้น ในตอนนั้น และเรื่องสังคมความเป็นอยู่ที่นั่นผมบอกกับเขาว่า มาอยู่กับผมก่อนสิบางที อะไรอะไร มันอาจจะดีขึ้น เขาก็มา เขาช่วย ทำความสะอาดห้องซักผ้าเก็บกวาด รีดผ้า เขาทำทุกอย่าง ทั้งทั้งที่ผมไม่ได้สั่ง หรือว่าอยากให้เขาทำ แต่เขาก็ทำทุกอย่างผมถามเขาว่า ทำไปทำไมงานบ้านน่ะ เขาก็บอกว่า เขาทำแล้วมีความสุข เขาอยากจะทำให้ผมทุกอย่าง ตอนนั้น ผมก็รู้สึกสงสาร เขา แล้วก็ รักเขา แต่ไม่ได้รักเหมือนเมื่อก่อน เหมือน สงสาร 10 รัก 90 แบบนี้อะครับ แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกอยากให้เขาไปไหนอีก อยู่กับเขา ผมก็มีความสุขดีครับ มันอาจจะมีบางเรื่อง ที่เข้ามากวนใจทำให้ผมนึกอยู่ตลอด ผมพยายาม ลืมลืมมันไปซะ ตอนนี้ผมกับเขา ก็ยังคบกันอยู่ครับ ผมหวังในใจลึกๆว่าคงจะไม่มีปัญหา อย่างอื่นที่ทำให้ผม กับเขาต้องแยกจากกันอีก
ผมก็อยากให้ทุกคู่ดูแลคนรักของคุณให้ดีๆนะครับ มองข้อดีของคนรักของคุณให้มากๆนะครับเพราะถ้าหากคุณเสียเธอไปบางครั้งเธอก็จะไม่กลับมาหาคุณอีกเลย
*** ผมแอบร้องไห้ด้วยตอนผมเขียนกระทู้นี้ขึ้นมา ฮ่าๆๆน้ำตามันไหลออกมาเองผมก็ตลกตัวเองเหมือนกัน***
สุดท้ายนี้ ผมขอความเห็นจากเพื่อนๆในพันทิปหน่อยนะครับว่าผมเป็นคนยังไงที่ทิ้งเขาไปที่ทำให้เขาเสียใจ และควรกลับมาคบกับเขาอีกไหมครับ
ขอบคุณมากครับ^_^
จะด่าจะว่าก็แล้วแต่เลยครับความเห็นของเพื่อนๆ