
เริ่มเรื่องมันอาจจะยาวนิดหนึ่งนะ แต่เราจะพยายามสรุปให้ได้ใจความนะ เรื่องมันนานมาหลายปีแล้วค่ะ ตั้งแต่สมัยเราเรียนมัธยม เราแอบชอบผู้ชายอยู่คน หนึ่ง เขาเป็นรุ่นน้องเรา 1 ปี เขาชื่อโย ซึ้งเขาเป็น ผู้ชายที่ตรงสเป็คเรามากส่วนตัวเราเอง ชื่อ ยิ้ม เราชอบโยมาก ซึ้งตอนนั้นโย เองก็มีแฟนอยู่แล้ว เราภาวนาขอให้โย เลิกกะแฟนไวๆ ส่วนตัวเราก็มีแฟนนะ ชื่อโจ ซึ้งโจกับโย เรียนรุ่นเดียวกัน แต่คนละห้อง เรากับโจ พึ่งคบกันไม่นาน จนวันหนึ่ง โยได้เลิกกับ แฟนเราดีใจมาก และดีใจมากกว่าเดิมอีก ที่เพื่อนของโย มาขอเบอร์เราบอกว่าโยชอบเรา แต่เหมือนโยจะไม่รู้ว่าเราคบกะโจอยู่ แต่ความที่เราชอบโยอยู่แล้ว เราก็แอบคบกับโย พอมาวันหนึ่งที่โจ จับได้ เราต้องเลือกแล้วซิ ?? คราวนี้ ในใจเรานะยังไงก็ เลือกโย อยู่แล้ว แต่เราสงสารโจมาก เราตอบโจไปว่าเราเลือกโย โจเลยย้ายโรงเรียนหนีเราไปเลย แล้วเราก็คบกับโย แต่เหมือนความฝันมันพังทลายมาก พ่อแม่ ของเราสองคน กีดกันเรามาก ไม่ให้เรารับโทรศัพท์ เวลาโยโทรมาพ่อเราก็ด่าโย เสียๆหายๆ แต่โยก็ยังโทรหาเราตลอดทั้งๆที่โดนพ่อเราด่าทุกครั้ง เราโทรหาโยแม่โยก็ด่าเรา แต่เราไม่ยอมแพ้นะ ยังแอบคบกันต่อไปเลื่อยๆ โดยที่ไม่ได้ไดคุยกัน จนมันเริ่มไม่ไหว เราไม่ได้คุยกันเลย ไปเรียนก็คุยกันไม่ได้ เพราะเวลาเรียนไม่ตรงกัน และไม่กล้าคุยกัน เพราะเราไม่รุ้ว่าเขาโกรธเรารึป่าวที่พ่อเราด่าเขา เราเลยไม่กล้าคุยกับเขาเลยแต่พอเลิกเรียนเขาก็โทรหาเรา นะ แต่พ่อเราก็ด่าอยู่ดี มันทำให้เรารู้สึก อาย ที่พ่อเราทำกับเขาแบบนี้ เราไม่คุยกับโยเลยตอนนั้น จนเหมือนคนไม่ได้คบกันเลยด้วยซ้ำ ตกลงเป็นแฟนกันแต่ไม่ได้คุยกัน จนโยเขียนจดหมายมาหาเรา มันก็ไม่ได้มีสาระอะไรมากนะ เหมือนเด็กๆ อะ ส่งเป็นกลอนมา เราอยากตอบกับนะ แต่เรากลัวเขาโทรไปหาเรา เรากลัวพ่อ มากตอนนั้น เราพยายามหนี้โย ทั้งที่ยังรัก จนเรามาเจอหน้ากันจังๆ โยถามเราว่าจะเลิกกันใช่ไหม เราบอกว่าใช้ เพื่อที่จะไม่ให้โยโทรหาเราอีก พ่อจะได้ไม่ด่าเรา แล้วเราก็เลิกกันเลย มันเจ็บแบบบอกไม่ถูกเราเขียนไดอารี่ ลงสมุด เกือบทุกวันเกียวกับเรื่องราวของโย พอเวลาผ่านไปซักพักโยก็มีแฟนใหม่ แต่เรายังไม่มีนะ นานมากกว่าเราจะมีแฟนใหม่ แต่เรายังรักเขานะ เราเองก็รู้ว่าเขาอาจจะยังรักเราอยู่ เพราะโยมีแฟนใหม่แต่พพอเจอเราโยก็ยังแซวยังมองหน้าเราอยู่ จนก่อนปิดเทอมใหญ่ เขาแอบเขียนจดหมายมาหาเราอีก ใครจะรู้ ว่ามันจะเป็นฉบับสุดท้ายละ เขาลาออกกลางคัน ซึ้งเปิดเทอมมาเราจะไม่เจอเขาแล้ว แต่มันก็ไม่ทันแล้วเรารุ้อีกทีตอนที่เปิดเทอมแล้ว ซึ้งเราไม่ได้พุดไม่ได้ลากันเลยซักคำ ไม่ได้บอกความในใจอะไรเลย มับจบลงทุอย่าง จนกระทั้งเราเรียนจบ เราไปเรียนต่อที่อื่น เรามีแฟนใหม่ เราเรียนจบเราแต่งงาน แต่เรายังไม่ลืมเขา เรายังตามหาเขา ตามหาทางFacebook ตามเพจโรงเรียน พิมพ์ชื่อหาทางGoogle บ้าไหมละ เรารุ้สึกผิดกะแฟนคนปัจจุบันนะ แต่เราก็ยังไม่หยุด เรายังตามหาโย อยุ่ตลอดจนทุกวันนี้ ตามหาจากเพื่อนเขาที่เรียนหห้องเดียวกัน ก็ ไม่มีใครรุ้เลย ทุกวันนี้ ของที่โยเคยให้เรา จดหมาย สมุดไดอารี่ เรายังแอบเก็บไว้ยุเลยนะ เราจะทิ้ง แต่เรายังทำใจไม่ได้ เราเอามันมาด้วยตลอด ขนาดเรามายุบ้านแฟนเราๆยังเอามาด้วยเลย แต่เราซ้อนไว้นะ บางทีเราก็แอบ เอามาเปิดอ่าน แล้วมันยิ่งทำให้เรารุ้สึกคิดถึงโยมากขึ้น แต่มันก็แปลกนะ เราชอบฝันถึงโยบ่อย ฝันบ่อยมาก ทุกครั้งที่ฝันถึง มันแถบจะไม่เป็นเรื่องดีเลย มันเป็นเรื่องเศร้าตลอด ฝันว่าเราตามหาเขาไม่เจอบ้าง เขาตายบ้าง เขาไม่สะบายบ้าง เวลาตื่นมันหดหู่ใจตลอด จนเราเคยคิดนะ ว่าเขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้ เราไม่เคยรู้ข่าวเขาเลย เกือบสิบปีแล้วที่ไม่รู้เลยเราเคยคิดนะ ถ้าเราตามหาเขาเจอ เราจะเลิกกะแฟนปัจจุบันแล้วไปคบกับเขาเลย แต่เราก็ได้แค่คิด เพราะมันไม่มีหนทางที่จะเป็นจริงเลยมองไม่เห็นซักทาง จนวันหนึ่งเราไปเจอ Facebook ของเพื่อนโยที่อยู่ หมุ่บ้านเดียวกัน เราทักข้อความไปหาน้องเขาเลย ถามถึงโยเลย ถามทุกอย่างเกี่ยวกับโย น้องเขาตอบกับมาว่า......พี่ตอนนี้โยมันเป็นมะเร็ง อาการแย่มาก มันแย่มาหลายปีแล้ว ปีที่แล้วมันเกือบไม่รอด ผมก็ไม่คิดว่ามันจะแย่แบบนี้ พี่คงรักมันมากสินะ ผมจำพี่ได้มันหลายปีแล้วนะพี่ยังไม่ลืมมันเลย ตอนนี้มันอยู่โรงบาล มันแย่มาก เรารู้สึกใจหายมาก ทำไมเราฝันเหมือนจริงมาก เราจะต้องทำยังไงดี อยากไปหา แต่ไม่รู้จะไปทำไม ฐานะอะไร จะบอกครอบครัวเขายังไง คำถามเต็มหัวไปหมด รู้สึกนอยไปเป็นอาทิตย์ แต่เราก็ทำอะไรมากไม่ได้ ใจอยากไปแต่ตัวไปไม่ได้ เพราะเราก็มีครอบครัวของเรา เรารักแฟนคนปัจจุบันเราก้ลืมคนในอดีตไม่ได้เหมือนกัน ใจเรายังรอเขาอยุ่เสมอ ทั้งๆ ที่ มันไม่มีทางเป็นไปได้เลย เราผิดไหมที่ไม่ลืมเขา ยังเก็บของๆเขา ???? ที่เราเป็นทุกวันนีเพราะ รักเขา หรือ แค่ รู้สึกผิด เราควรทำยังไง ตอนนี้เขาจะเป็นยังไงยังไม่รู้ ไม่กล้าทักไปหาน้องเขา ก็ได้ภาวนาให้เขาหาย เราอาจจะได้เจอกัน แค่ ในความฝัน ????
เพราะ รัก หรือ แค่ รู้สึกผิด ??????