เราคงเป็นผู้หญิงติทส์ๆ เริ่มเบื่อกับการผูกมัด ไปไหนมาไหนคนเดียวได้อย่างไม่ค่อยแคร์อะไร ประสบการณ์ความรักที่ผ่านมา ไม่ราบลื่นเท่าไหร่ เลยแบบไม่ยึดติด ไม่คาดหวัง สามารถเรียนรู้ เข้าใจตัวเองได้ว่า ชีวิตเราต้องการอะไร และต้องทำอย่างไรจะประสบความสำเร็จ จากผู้หญิงคนนหนึ่งที่แคร์สังคมมากๆๆ จนตอนนี้แคร์แค่ความรู้สึกตัวเอง อยู่กับตัวเองบ่อยๆ จนเหมือนเริ่มขาดการเทคแคร์ ดูแลใส่ใจคนรอบข้าง เรารับรู้พฤติกรรมเรานะว่า มีหลายอย่างที่เราเปลี่ยนไป จนมาถึงจุดที่ฝนตกฟ้าร้อง นั่งอ่านหนังสือโง่ๆ อยู่คนเดียว " ความเหงา " ใช่สิ่งนี้แหล่ะมั้ง 😥😥 ที่ใครๆ หลายๆคนเข้าเรียกกัน เขาว่ามันน่ากลัวมาก มันชอบมาทำให้เราหวั่นไหว คิดเรื่องบราๆ ในอดีต ที่แสรงี่เง่า จ่มปลัก เราศึกษาหาวิธีขจัดความเหงามาสักพัก ทำทุกทฤษฎี ทั้งภาปฎิบัติ เลยทำให้รู้วิธีแห่งธรรมชาติของความเหงาอีกข้อหนึ่งว่า มันจะอยู่กับเราทุกเพศ ทุกวัย ทุกช่วงจังหวะ ชีวิต ที่เราได้มีเวลาย้อนนึกคิดสิ่งที่เราได้ทำมาตลอด ความเหงานิ แปลกนะตอนเรามีแฟน อยู่กับแฟนเราก็ยังเคยเหงา พอโสดมาก็ยังกล้าเหงาอีก บางทีอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ ใหญ่ สังคมแปลก ๆ มันยังมีแว๊บๆ ให้เหงา บ้ามากกก พิสูจน์มาล่ะไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนคน เฮ้ออออ เราไม่ได้เป็นสาวร่านรักที่อยากมีแฟนตามเทรนด์ หรือกระแสสังคมมองล่ะ เราแค่อยากมีเพื่อนคู่คิด ดีๆ ชาย หญิงได้นะ ที่คอยเข้าใจเราเสมอ เหรอ ไม่ซิที่อยู่กับเราตลอด ..... ใช่เรากลัวการผ๔กมัด เรากลัวการเริ่มต้น เราเป็นคนขี้ขลาด
เราคิดว่าช่วงชีวิตประสบการณ์ของคนเลขอายุ 20+ ต้องเคยผ่านอารมณ์นี้แบบเรา เราแค่อยากเล่าสู่ฟังงงง เหงาว่ะ 😥😥😥
คุณเคยเหงา แต่ไม่ได้อยากมีแฟนไหม ?
เราคิดว่าช่วงชีวิตประสบการณ์ของคนเลขอายุ 20+ ต้องเคยผ่านอารมณ์นี้แบบเรา เราแค่อยากเล่าสู่ฟังงงง เหงาว่ะ 😥😥😥