เรื่องราว ความวิตกกังวล ปนดีใจ ของคุณแม่ พลทหาร ทอ.ทหารอากาศ พลัด1/60 (ตอนที่ 1)
เล่าเรื่องความเดิม ที่ลูกชายจะเข้าวัยเกณฑ์ทหาร (เนื่องจากลูกชายไม่เรียน รด.มาคะ ) เมื่อย่างเข้าวัย 18 ปี แม่พาเขาไปสัสดีอำเภอแสดงตน ได้ใบ สด.9 มาคะ (ไปที่สัสดีอำเภอนะคะ) พอครบอายุ 21 ก็ค่อยเข้าคัดเลือกคะ หลังจากเราได้ใบ สด.9 มาแล้วเราก็กลับมาถึงบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน เขาก็มาบอกแม่ว่า "แม่ครับผมจะสมัครทหารครับ" คุณแม่ฟังแล้วตกใจ และดีใจปนๆ กันคะ แม่ฟังแล้วก็นึกในใจนะคะว่าเขาคงพูดเล่นคะ ก็เลยตอบกลับไปว่า "จริงเหรอ ก็ดีนะครับ" หลังจากนั้นเราก็ยังไม่ได้คุยเรื่องนี้ก็คุณแม่คิดว่า คงพูดขำๆ คะ เราก็ใช้ชีวิตกันปกติคะ
ต้องเล่าชีวิตปกติของเราสองแม่ลูกนิดหนึ่งคะ ด้วยความที่เขาเป็นลูกคนเดียว เราอยู่กันสองคนแม่ลูกคะ เขาก็เลยถูกตามใจระดับหนึ่ง อยากได้อะไรก็ได้ตามสมควรที่แม่ให้ได้คะ นอนสบาย(นอนห้องแอร์) กินอิ่ม ไม่เคยทำงานหนัก มีช่วยงานบ้าน ทำงานให้คุณแม่บ้างไม่มาก เขาเป็นเด็กไม่ดื้อคะ แต่ติดเกมส์เล่นที่บ้านนะคะ ไม่ชอบไปไหนไกลๆ ชอบอยู่บ้าน เขาบอกแม่ว่า เขาไม่ต้องการเพื่อนมาก เขาสามารถไปไหนมาไหนคนเดียวได้ กินข้าวคนเดียวได้โดยไม่มีเพื่อน แต่เพื่อนมี แต่มีไม่กี่คนเองคะ (แม่รู้จักเพื่อนลูกเป็นบางคนคะ)
มาจน ลูกชาย เริ่มอายุ 20 ปี เขาเริ่มออกกำลังกายโดยการวิ่ง ช่วงเย็น วิ่งวันละ 5 กิโล จนถึง 21 กิโล เริ่มอยากไปทริปแข่งวิ่งตามหน่วยงานที่เขาจัดแข่งขันวิ่ง คุณแม่ก็สนับสนุนคะเห็นลูกอยากออกกำลังกาย ขยันหาทริปมาให้สิคะ 555 ลูกก็ไปบ้าง ไม่ไปบ้างคะ แต่ส่วนใหญ่ไปคะ แต่ถ้าไปต่างจังหวัดไม่ไปคะ (ไม่ชอบเดินทางไกล) คุณแม่ก็ไม่ได้คิดอะไรเลยนะคะจากที่ลูกขยันมาออกกำลังกาย แค่ดีใจว่าลุกจากโต๊ะคอมพิวเตอร์บ้างนี้ก็ดีใจมากแล้วคะ และเราก็ไม่ได้คุยกันเรื่องสมัครทหารเลยนะคะ
และวันที่ ลูกชาย มาบอกว่าจะสมัครทหาร อีกครั้ง ก็มาแระคะ ช่วงปลายปี 59 "แม่ครับ ผมสมัครทหารนะครับ ผมพร้อมแล้วครับ" คุณแม่อึ้ง จะบอกว่าดีใจ หรือจะบอกว่าตกใจ หรือยังไงตอนนั้นก็เลยตอบทันทีว่า " ดีจังลูกพูดจริงเหรอ" ลูกชายก็ตอบทันควันคะ "จริงครับ พร้อมแล้วครับ" จากนั้นเราสองคนก็คุยกันคะว่าเขาอยากฝึกทหารอะไร รีบถามพี่ Google กันใหญ่เลยคะ แต่ลูกบอกว่าหาข้อมูลไว้บ้างแล้ว เขาอยู่ทหารอะไรก็ได้ ที่มีค่ายใกล้บ้านคะอยากอยู่ใกล้บ้าน(เขาไม่ชอบเดินทางคะ) แถวบ้านก็มีค่าย ทหารบก ทหารอากาศ คะ เข้าทางคุณแม่สิคะ ก็เสนอทหารอากาศเลยคะ เขาบอกไม่มีปัญหาค่ายไหนก็ได้ เพราะฝึกเหมือนกัน (เขาคงถามที่ Google) เหมือนกับคุณแม่คะ หลังจากที่เราคุยกันเป็นจริง เป็นจัง ก็กระจายข่าวคะ คุณแม่ก็กระจายข่าวให้ น้า อา ยาย ตา เพื่อนของแม่ ฟังสิคะ แบ่งปันความรู้สึกสิคะ ได้กระแสตอบกลับมาอย่างท่วมล้นเลยคะ 5555 แต่ 80% บอกว่าดีมาก ดีแล้ว อีก 20% บอกไหวเหรอ เขาไม่เคยลำบากนะ 5555 ยังไง 80% ก็ชนะคะ ก็เป็นว่าเขาตกลงและเตรียมใจเพื่อสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นทหารคะ
และวันที่เราได้หนังสือหมายเรียกตัว ให้ไปคัดเลือกทหารก็มาจ๊า วันที่ 10 เม.ย 60 /เวลา 07.00 น. ตื่นเต้นคะ เราจะได้ตามที่เราคิดหรือเปล่า เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ว่าวันที่ 10 เม.ย 60 เราเจอกับอะไรบ้าง ครั้งแรกในชีวิตของคุณแม่ ไม่เคยสัมผัสการเกณฑ์ทหารเลยคะ ตื่นเต้นๆๆๆ แทนลูกชายคะ ............
ทหารเกณฑ์ ทอ.พลัด 1/60 (ทหารอากาศ) (หัวใจคุณแม่พลทหาร)
เล่าเรื่องความเดิม ที่ลูกชายจะเข้าวัยเกณฑ์ทหาร (เนื่องจากลูกชายไม่เรียน รด.มาคะ ) เมื่อย่างเข้าวัย 18 ปี แม่พาเขาไปสัสดีอำเภอแสดงตน ได้ใบ สด.9 มาคะ (ไปที่สัสดีอำเภอนะคะ) พอครบอายุ 21 ก็ค่อยเข้าคัดเลือกคะ หลังจากเราได้ใบ สด.9 มาแล้วเราก็กลับมาถึงบ้าน ระหว่างทางกลับบ้าน เขาก็มาบอกแม่ว่า "แม่ครับผมจะสมัครทหารครับ" คุณแม่ฟังแล้วตกใจ และดีใจปนๆ กันคะ แม่ฟังแล้วก็นึกในใจนะคะว่าเขาคงพูดเล่นคะ ก็เลยตอบกลับไปว่า "จริงเหรอ ก็ดีนะครับ" หลังจากนั้นเราก็ยังไม่ได้คุยเรื่องนี้ก็คุณแม่คิดว่า คงพูดขำๆ คะ เราก็ใช้ชีวิตกันปกติคะ
ต้องเล่าชีวิตปกติของเราสองแม่ลูกนิดหนึ่งคะ ด้วยความที่เขาเป็นลูกคนเดียว เราอยู่กันสองคนแม่ลูกคะ เขาก็เลยถูกตามใจระดับหนึ่ง อยากได้อะไรก็ได้ตามสมควรที่แม่ให้ได้คะ นอนสบาย(นอนห้องแอร์) กินอิ่ม ไม่เคยทำงานหนัก มีช่วยงานบ้าน ทำงานให้คุณแม่บ้างไม่มาก เขาเป็นเด็กไม่ดื้อคะ แต่ติดเกมส์เล่นที่บ้านนะคะ ไม่ชอบไปไหนไกลๆ ชอบอยู่บ้าน เขาบอกแม่ว่า เขาไม่ต้องการเพื่อนมาก เขาสามารถไปไหนมาไหนคนเดียวได้ กินข้าวคนเดียวได้โดยไม่มีเพื่อน แต่เพื่อนมี แต่มีไม่กี่คนเองคะ (แม่รู้จักเพื่อนลูกเป็นบางคนคะ)
มาจน ลูกชาย เริ่มอายุ 20 ปี เขาเริ่มออกกำลังกายโดยการวิ่ง ช่วงเย็น วิ่งวันละ 5 กิโล จนถึง 21 กิโล เริ่มอยากไปทริปแข่งวิ่งตามหน่วยงานที่เขาจัดแข่งขันวิ่ง คุณแม่ก็สนับสนุนคะเห็นลูกอยากออกกำลังกาย ขยันหาทริปมาให้สิคะ 555 ลูกก็ไปบ้าง ไม่ไปบ้างคะ แต่ส่วนใหญ่ไปคะ แต่ถ้าไปต่างจังหวัดไม่ไปคะ (ไม่ชอบเดินทางไกล) คุณแม่ก็ไม่ได้คิดอะไรเลยนะคะจากที่ลูกขยันมาออกกำลังกาย แค่ดีใจว่าลุกจากโต๊ะคอมพิวเตอร์บ้างนี้ก็ดีใจมากแล้วคะ และเราก็ไม่ได้คุยกันเรื่องสมัครทหารเลยนะคะ
และวันที่ ลูกชาย มาบอกว่าจะสมัครทหาร อีกครั้ง ก็มาแระคะ ช่วงปลายปี 59 "แม่ครับ ผมสมัครทหารนะครับ ผมพร้อมแล้วครับ" คุณแม่อึ้ง จะบอกว่าดีใจ หรือจะบอกว่าตกใจ หรือยังไงตอนนั้นก็เลยตอบทันทีว่า " ดีจังลูกพูดจริงเหรอ" ลูกชายก็ตอบทันควันคะ "จริงครับ พร้อมแล้วครับ" จากนั้นเราสองคนก็คุยกันคะว่าเขาอยากฝึกทหารอะไร รีบถามพี่ Google กันใหญ่เลยคะ แต่ลูกบอกว่าหาข้อมูลไว้บ้างแล้ว เขาอยู่ทหารอะไรก็ได้ ที่มีค่ายใกล้บ้านคะอยากอยู่ใกล้บ้าน(เขาไม่ชอบเดินทางคะ) แถวบ้านก็มีค่าย ทหารบก ทหารอากาศ คะ เข้าทางคุณแม่สิคะ ก็เสนอทหารอากาศเลยคะ เขาบอกไม่มีปัญหาค่ายไหนก็ได้ เพราะฝึกเหมือนกัน (เขาคงถามที่ Google) เหมือนกับคุณแม่คะ หลังจากที่เราคุยกันเป็นจริง เป็นจัง ก็กระจายข่าวคะ คุณแม่ก็กระจายข่าวให้ น้า อา ยาย ตา เพื่อนของแม่ ฟังสิคะ แบ่งปันความรู้สึกสิคะ ได้กระแสตอบกลับมาอย่างท่วมล้นเลยคะ 5555 แต่ 80% บอกว่าดีมาก ดีแล้ว อีก 20% บอกไหวเหรอ เขาไม่เคยลำบากนะ 5555 ยังไง 80% ก็ชนะคะ ก็เป็นว่าเขาตกลงและเตรียมใจเพื่อสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นทหารคะ
และวันที่เราได้หนังสือหมายเรียกตัว ให้ไปคัดเลือกทหารก็มาจ๊า วันที่ 10 เม.ย 60 /เวลา 07.00 น. ตื่นเต้นคะ เราจะได้ตามที่เราคิดหรือเปล่า เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ว่าวันที่ 10 เม.ย 60 เราเจอกับอะไรบ้าง ครั้งแรกในชีวิตของคุณแม่ ไม่เคยสัมผัสการเกณฑ์ทหารเลยคะ ตื่นเต้นๆๆๆ แทนลูกชายคะ ............