เอาไงต่อดีกับความรัก

กระทู้นี้ออกแนวระบายเรื่องในใจมากกว่านะคะ เวลาได้พิมพ์ออกมาแล้วรู้สึกโล่งมากๆ ใครมีประสบการณ์คล้ายๆกัน ลองเอามาแชร์กันนะคะ
พอดีว่าจขกทเพิ่งยืนยันตัวตนไปเลยยังไม่ได้ล็อกอิน ตั้งได้แต่กระทู้คำถาม แหะๆ

จขกท ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นรุ่นพี่ต่างสถาบัน คือเรามาฝึกงาน ส่วนเขาทำงานแล้ว ก็ได้เจอกัน แรกๆ เราก็รู้สึกเฉยกับพี่เขานะ คือเรารู้สึกเป็น นศ ต๊อกต๋อย ความรู้เท่าหางอึ่ง แสดงแต่ความโง่ให้พี่เห็นทุกวัน รู้สึกว่าเราหายใจกันคนละชั้น555555 แต่พอได้ใกล้ชิดกัน กลับหลงเขามาก รู้สึกradจรุง พี่ก็ไม่ได้หล่อมาก ผอมๆ สูงๆ แต่ใจดี ใจดีมากกกก ใจดีจนเราหวั่นไหวนั่นแหละ

หลังจากนั้นพอไม่ได้ฝึกงานด้วยกันก็ยังแชทกันตลอด เรานี่แหละเป็นฝ่ายทักไปเสมอต้นเสมอปลาย 5555555 คุยกันเกือบทุกวัน แต่คุยเล็กๆน้อยๆ เราเคยบอกชอบเขาด้วย แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ตอนนี้ก็จะรู้จักกันจะเกือบครบปีและหลังๆเราก็เริ่มแสดงให้รู้สึกว่าตกลงเราเป็นอะไรกันตามสเต็ปความrad ที่ร่ำเรียนมา เขาก็บอกว่ารอก่อน ซึ่งเราก็ไม่รู้หรอกว่ารออะไร แต่ก็พยายามปลอบใจตัวเองว่าเขาไม่ชอบเราหรอก เผื่อใจไว้ ไม่อยากผิดหวังมาก ในเฟสเขามีแต่สาวสวยเข้าหาเยอะแยะ บางทีก็เหนื่อยเหมือนกัน เคยแอบร้องไห้เรื่องนี้ด้วย แต่ก็มีความสุขมากเวลาได้คุยกัน แต่ก็แอบตั้งเวลาไว้ว่าก่อนเราจะเรียนปีสุดท้าย ถ้ายังไม่มีความคืบหน้าก็คงห่างๆกันไป เพราะเราก็ต้องมีแฟน อนาคตก็ต้องมีครอบครัว ไม่สามารถเป็นคนคุยตลอดชีวิตได้ หรือบางทีที่เป็นแบบนี้เพราะเขาไม่ชอบเราหรือเปล่า ไม่คลิ๊ก แค่คุยขำๆ หรือว่าบังเอิญเป็นคนอัธยาศัยดี เห้อ ไม่รู้จะทำไงดี กับชีวิต

ปล. ถ้าเธออ่านอยู่ เราขอถามเลยว่าเมื่อไหร่จะชัดเจนนนนนนนน ฮ่วย!!!!! ถ้าเราควงคนใหม่ อย่ามาน้ำตาเช็ดหัวเข่าละกัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่