จากที่เป็นแฟน ถอยลงมาเป็นคนรู้ใจ ลดลงไปกลายเป็นคนรู้จัก

ใครรับได้ไหม ที่อยู่ดีๆจากความสัมพันธ์ที่ดีๆ เราไม่ได้มีปัญหาใหญ่ๆกันเลย
ไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรง นานไม่แล้วที่ไม่ได้ทะเลาะ
แต่อยู่ดีๆสิ่งดีๆต้องหายไปเพราะกับสิ่งที่ว่า เราไม่เข้ากัน เรามันไม่ใช่ ทำยังไงก็ไม่ใช่
ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ไปทำอะไรไม่ดีให้เขา
ทั้งๆที่เราก็ทำดีกับเขาตลอด
อยู่ข้างๆเขาตลอดไม่ไปไหน
คอยรับฟังปัญหาทุกอย่าง
และแนะนำเท่าที่พอจะช่วยเหลือได้
เราพยายามให้ในสิ่งที่พอจะให้ได้
แต่ทำไมอยู่ๆ กลายเป็นว่าต้องจบความสัมพันธ์เพราะคำว่าไม่ใช่

เริ่มจากการเป็นแฟน แต่มีเหตุอย่างหนึ่งที่เราไม่สามารถเรียกว่าแฟนได้ เลยเก็บเป็นความสัมพันธ์ลับๆแต่ก็ไม่ได้ลับมากขนาดนั้น ลงรูปได้ แค่ไม่ได้ไปประกาศว่าคนนี้แฟนเรา พยายามทำให้เท่าที่จะทำให้อีกฝ่ายสบายใจได้

ต่อมาก็เริ่มถอยลงไปกลายเป็นคนรู้ใจคุยกันได้ เขาก็บอกเราว่าเขาแฮปปี้ที่ได้คุยกับเรา มีอะไรเขาก็โทรหาเรา มีปัญหาเราก็อยู่ข้างๆเขาตลอดไม่ได้ไปไหน
สิ่งสำคัญ วันสำคัญต่างๆเราก็ไม่เคยลืม และทำมันให้มีค่าในทุกๆวัน ไม่จำเป็นต้องเป็นวันสำคัญเลย

สุดท้ายเมื่อไม่นานเขาเรียนหนักขึ้น เรียนเยอะขึ้น เขาบอกเราว่าเขาฝืน เขาฝืนที่จะเป็นแบบนี้ ไม่ได้อยากได้กำลังใจไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นจากเรา อยากให้เรากลายเป็นคนรู้จัก ไม่ได้อยากเป็นคนพิเศษของเรา เขาลำบากใจที่เราให้เขา แต่เขาให้เรากลับไม่ได้เท่าที่เราให้เขา งงไหม อย่างง คือให้ไม่เท่ากันแค่นั้น แล้วทำไงได้ สุดท้ายก็กลายเป็นว่าเราต้องกลายมาเป็นคนรู้จักกันงี้เหรอ

มีใครเคยรู้สึกไหมว่า สิ่งดีๆที่เราทำให้โดยไม่หวังผลอะไรทั้งนั้น จริงอยู่มันก็มีแอบหวังบ้าง ไม่มีใครไม่หวังหรอก แต่ก็ไม่ได้ให้เขาตอบแทนเราเท่าที่เราตอบแทนเขา คือเรื่องนี้มันอยู่ที่คนสองคนอยู่แล้ว สิ่งที่เราทำไป เพราะเรามีความสุขนะ ไม่ได้ฝืนอะไรเลย ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยแย่อะไรเลย

แต่กลับถูกบอกว่า ไม่ใช่ ยังไง เธอก็ไม่ใช่

และเรายังรักเขาอยู่ ควรจะกลับมาเป็นพี่น้องตามเดิมไหม หรือ จะเดินออกไปให้ไกล

ปล. เขาไม่ได้มีคนใหม่หรือมือที่สามแต่อย่างใด