สวัสดีค่ะชาวพันทิปวันนี้เรามีเรื่องมาระบาย และขอคำปรึกษาค่ะ คือขอเล่าก่อนนะคะว่า พ่อของเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะ ตามใจทุกอย่างแต่บางเรื่องก็จะมีบังคับบ้าง ส่วนแม่เราเป็นคนที่ เสียงดังแม่เราไม่เคย บังคับเรื่องเรียนเท่าไหร่ตามใจซื้อของให้ตลอด
แต่ท่านเป็นคนที่ค่อนข้าง เอาแต่ใจตัวเองและทำนิสัยเหมือนเด็กเสียงดัง แซงคิวแถวบ้างง่ายๆคือ มนุษย์ป้า ก็ว่าได้เราก็ไม่อยากจะว่าแบบนั้นหรอกนะแต่มันคือความจริงค่ะ
ตอนเด็กๆท่านบอกจะ สนับสนุนงานที่เราทำงานที่เราชอบค่ะ แต่พอมาตอนนี้เราบอกว่าเราอยากเป็น นักร้อง ท่านบอกว่า "ไอ้งานเต้นกินรำกินอะเรอะ ไอ้งานแบบนี้มันไม่มั่นคงไม่มีอนาคตหรอก ฉันว่าแกน่ะเป็นหมอหรือท้องถิ่นจังหวัดดีกว่า" คือเราก็ตื้อมาเรื่อยๆ ประโยคที่ท่านพูดมา ก็เริ่มแรงขึ้นจนทำให้เราท้อ เราเคยคิดว่า ถ้าจะต้องมีชีวิตที่สุขสบายแต่ไม่มีความสุขไม่ได้ทำงานที่อยากทำแบบนี้ยอมตายยังจะดีกว่า
เราคิดว่ายังไงเราก็คงจะสามารถเปลื่ยนใจแม่ได้ แต่พอวันที่พี่เราเรียนจบ พ่อบังคับพี่เราให้ไปสายราชการส่วน แม่บังคับให้ไปสายบัญชี พี่เราอยากไปคณะอื่น เลยแอบไปสมัครคณะที่ตัวเองอยากไป คือพี่เราสอบเข้าได้แล้วด้วยไงซึ่งเป็นมหาลัยที่สอบติดยากมากๆ พอแม่เรารู้เข้า แม้เราเลยไปสั่งให้ออกมาจากคณะนั้นละเข้าบัญชี สุดท้ายพี่เราร้องไห้หนักมากคือเรารู้เลยอ่ะ ว่าถ้าเราเรียนจบแล้วชีวิตเราคงไม่ต่างจากพี่เราแหงๆอ่ะค่ะ
เราเลยพยายามจะให้แม่เปลี่ยนใจให้ได้อ่ะค่ะ เราก็เลยพยายามบอกให้แม่ลองเซิร์ตชื่อนักร้องคนนั้นสิ เขาเก่งนะมีอนาคตด้วย อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะแต่สิ่งที่แม่ตอบมาคือ "มันเป็นใครทำไม แม่ต้องสนใจ" คือเราท้อมากค่ะ ถึงเราจะมีความสุขทางกายแต่ทางใจไม่มีเลยค่ะเราควรทำอย่างไรดีคะ ที่จะเปลี่ยนใจท่านให้ได้บ้างค่ะ แม่เราเป็นคนเสียงดังนิสัยแบบว่าชอบดูถูกคนอื่นคือมันเยอะมากๆ มนุษย์ป้า น่าจะบรรยายได้ถูกกว่า ช่วยให้คำแนะนำหน่อยค่ะว่าควรทำอย่างไรจึงจะเปลี่ยนใจท่านได้บ้าง
แม่ไม่ยอมให้เราทำตามความฝันของตัวเองค่ะ..
แต่ท่านเป็นคนที่ค่อนข้าง เอาแต่ใจตัวเองและทำนิสัยเหมือนเด็กเสียงดัง แซงคิวแถวบ้างง่ายๆคือ มนุษย์ป้า ก็ว่าได้เราก็ไม่อยากจะว่าแบบนั้นหรอกนะแต่มันคือความจริงค่ะ
ตอนเด็กๆท่านบอกจะ สนับสนุนงานที่เราทำงานที่เราชอบค่ะ แต่พอมาตอนนี้เราบอกว่าเราอยากเป็น นักร้อง ท่านบอกว่า "ไอ้งานเต้นกินรำกินอะเรอะ ไอ้งานแบบนี้มันไม่มั่นคงไม่มีอนาคตหรอก ฉันว่าแกน่ะเป็นหมอหรือท้องถิ่นจังหวัดดีกว่า" คือเราก็ตื้อมาเรื่อยๆ ประโยคที่ท่านพูดมา ก็เริ่มแรงขึ้นจนทำให้เราท้อ เราเคยคิดว่า ถ้าจะต้องมีชีวิตที่สุขสบายแต่ไม่มีความสุขไม่ได้ทำงานที่อยากทำแบบนี้ยอมตายยังจะดีกว่า
เราคิดว่ายังไงเราก็คงจะสามารถเปลื่ยนใจแม่ได้ แต่พอวันที่พี่เราเรียนจบ พ่อบังคับพี่เราให้ไปสายราชการส่วน แม่บังคับให้ไปสายบัญชี พี่เราอยากไปคณะอื่น เลยแอบไปสมัครคณะที่ตัวเองอยากไป คือพี่เราสอบเข้าได้แล้วด้วยไงซึ่งเป็นมหาลัยที่สอบติดยากมากๆ พอแม่เรารู้เข้า แม้เราเลยไปสั่งให้ออกมาจากคณะนั้นละเข้าบัญชี สุดท้ายพี่เราร้องไห้หนักมากคือเรารู้เลยอ่ะ ว่าถ้าเราเรียนจบแล้วชีวิตเราคงไม่ต่างจากพี่เราแหงๆอ่ะค่ะ
เราเลยพยายามจะให้แม่เปลี่ยนใจให้ได้อ่ะค่ะ เราก็เลยพยายามบอกให้แม่ลองเซิร์ตชื่อนักร้องคนนั้นสิ เขาเก่งนะมีอนาคตด้วย อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะแต่สิ่งที่แม่ตอบมาคือ "มันเป็นใครทำไม แม่ต้องสนใจ" คือเราท้อมากค่ะ ถึงเราจะมีความสุขทางกายแต่ทางใจไม่มีเลยค่ะเราควรทำอย่างไรดีคะ ที่จะเปลี่ยนใจท่านให้ได้บ้างค่ะ แม่เราเป็นคนเสียงดังนิสัยแบบว่าชอบดูถูกคนอื่นคือมันเยอะมากๆ มนุษย์ป้า น่าจะบรรยายได้ถูกกว่า ช่วยให้คำแนะนำหน่อยค่ะว่าควรทำอย่างไรจึงจะเปลี่ยนใจท่านได้บ้าง