ก่อนอื่นผมจะบอกก่อนนะครับว่า เรื่องนี้มาจากเค้าโครงจริงจากชีวิตของผม
อาจจะบิดเบือนไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็มาจากความรู้สึกของผมนะครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่า........
ผมก็เป็นเด็กนักเรียนทั่วไปอย่างกับคนอื่นแหละครับ แต่ที่ไม่เหมือนคือ ผมเป็นผู้ชาย
แต่ดันไปชอบผู้ชายด้วยกัน 5555 อันนี้คงจะรู้กันนะครับ ว่าผมเป็นอะไร
ตอนนั้นในช่วงม.1 เราก็ไม่ได้มีความคิดที่จะชอบ ผู้ชายนะครับ ผมก็เป็นเด็กชายทั่วไปแหละ
ตอนนั้นผมมีแฟนเป็นผู้หญิงด้วยน้าา โหย ร้ายไม่เบาเลยนะเนี่ย
คบกันไม่นานหรอกความรักของวัยกำลังโต 5555 เพิ่งย่างสู่รั้วมัธยมเอง
ชีวิตตอนนั้นก็ดูเหมือนปกติอยู่หรอก........
แต่พอผมเริ่มเข้าม.3 ตอนนั้นผมได้เข้าชุมนุมดนตรีไทย
ซึ่งตอนนั้นแหละ เป็นเปลี่ยนของชีวิตของผมเลย
เพราะตอนนั้นผมได้เจอเพื่อนผู้ชายคนนึงซึ่งอยู่อีกห้องนึงครับ
ตอนนั้นใจมันสั่นไงไม่รู้แปลกๆ เมื่ออยู่ใกล้เค้า
แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดมากนะครับ สงสัยจะคิดไปเอง
พอเจอกันบ่อยขึ้น เริ่มรู้จักกันมากขึ้น
ผมก็เริ่มรู้สึกว่า ผมอาจจะชอบเค้าไปแล้ว
เวลาที่เขามาใกล้เรา หรือมาแกล้งเรา รู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก
เวลาผมเขินนะ หน้าแดงเลยครับ ผมนี่เขินที่ไรจะหลบตาหลบหน้าตลอด
ลืมบอกไปเนาะครับ เพื่อนผมเป็นนักฟุตบอล หล่อด้วยแหละ 555
เป็นใครก็หวั่นไหวด้วยแหละ แม้แต่ผมเองยังหวั่นไหวเลย
ความจริงก็คือความจริงอยู่วันยังค่ำแหละเนาะครับ
ว่าเราเป็นผู้ชาย ผมไม่ใช่ผู้หญิง เขาจะมาชอบเราได้ไงเนาะ
คิดแบบนี้แล้วรู้สึกเศร้าแปลกๆเลยครับ
แต่เรื่องของผมมันยังไม่จบละครับ
มันยังมีต่ออีกมากเลยครับ
ติดตามตอนหน้านะครับ
ปล.ฝากเรื่องความรักของผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
<<ความรักของเพศที่สาม>>
อาจจะบิดเบือนไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็มาจากความรู้สึกของผมนะครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่า........
ผมก็เป็นเด็กนักเรียนทั่วไปอย่างกับคนอื่นแหละครับ แต่ที่ไม่เหมือนคือ ผมเป็นผู้ชาย
แต่ดันไปชอบผู้ชายด้วยกัน 5555 อันนี้คงจะรู้กันนะครับ ว่าผมเป็นอะไร
ตอนนั้นในช่วงม.1 เราก็ไม่ได้มีความคิดที่จะชอบ ผู้ชายนะครับ ผมก็เป็นเด็กชายทั่วไปแหละ
ตอนนั้นผมมีแฟนเป็นผู้หญิงด้วยน้าา โหย ร้ายไม่เบาเลยนะเนี่ย
คบกันไม่นานหรอกความรักของวัยกำลังโต 5555 เพิ่งย่างสู่รั้วมัธยมเอง
ชีวิตตอนนั้นก็ดูเหมือนปกติอยู่หรอก........
แต่พอผมเริ่มเข้าม.3 ตอนนั้นผมได้เข้าชุมนุมดนตรีไทย
ซึ่งตอนนั้นแหละ เป็นเปลี่ยนของชีวิตของผมเลย
เพราะตอนนั้นผมได้เจอเพื่อนผู้ชายคนนึงซึ่งอยู่อีกห้องนึงครับ
ตอนนั้นใจมันสั่นไงไม่รู้แปลกๆ เมื่ออยู่ใกล้เค้า
แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดมากนะครับ สงสัยจะคิดไปเอง
พอเจอกันบ่อยขึ้น เริ่มรู้จักกันมากขึ้น
ผมก็เริ่มรู้สึกว่า ผมอาจจะชอบเค้าไปแล้ว
เวลาที่เขามาใกล้เรา หรือมาแกล้งเรา รู้สึกเขินอย่างบอกไม่ถูก
เวลาผมเขินนะ หน้าแดงเลยครับ ผมนี่เขินที่ไรจะหลบตาหลบหน้าตลอด
ลืมบอกไปเนาะครับ เพื่อนผมเป็นนักฟุตบอล หล่อด้วยแหละ 555
เป็นใครก็หวั่นไหวด้วยแหละ แม้แต่ผมเองยังหวั่นไหวเลย
ความจริงก็คือความจริงอยู่วันยังค่ำแหละเนาะครับ
ว่าเราเป็นผู้ชาย ผมไม่ใช่ผู้หญิง เขาจะมาชอบเราได้ไงเนาะ
คิดแบบนี้แล้วรู้สึกเศร้าแปลกๆเลยครับ
แต่เรื่องของผมมันยังไม่จบละครับ
มันยังมีต่ออีกมากเลยครับ
ติดตามตอนหน้านะครับ
ปล.ฝากเรื่องความรักของผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ