หวัดดี ก่อนอื่นเราก็ขอแนะนำตัวเองก่อน เราเรียกแทนตัวเราว่าแรด นะ เรื่องที่เราจะเล่าต่อไปนี้เปนเรื่องราวของเราเองละ
เริ่ม...เรารู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเราใช้ชื่อแทนเขาว่าทีนะ ตั้งแต่วันที่เราไปอบรมของคณะที่มหาลัย เรารู้จักผู้ชายคนนี้เพราะว่าเค้าเป็นคนที่ตอบคำถามได้กวนตีนที่สุดในห้องอบรมล้ะ ตอนนั้นก้อไม่ได้ชอบอะไรนะ แต่เพื่อนเราอ่ะมันชอบชอบมากขนาดไปตามหาเฟสจนเจอใช้ชื่อแทนมันว่ามอลลี่ละกันเนาะ มอลลี่มันก้แอดเฟสทักเฟสไปปกติละแต่เรื่องบังเอินคือแฟนมอลลี่ดันไปเปนพี่รหัสของนาง 555 เปนเรื่องบังเอินไปละจากนั่นก้ไม่ได้มีอะไร จนวันหนึ่งนางมาไลค์รูปในเฟสเราอย่างกะหน่ำค่ะ เราก้สงสัยมาไลค์ขนาดนี้ทำไมไม่แอดเฟสมาเลยละ เพื่อนเราก้เลยยุให้เราแอดเฟสไปค่ะ วันนั้นเมาค่ะก้เลยแอดไป 555 แร้วเราก้อเริ่มคุยกันมาตั้งแต่วันนั้นค่ะ จำได้เลยเดชวันแรกที่ อเมชอน ปตท แถวมอนี่ละ เดชแรกที่จำได้ดีนางมาแบบลุกเซ่อๆค่ะผิดกับที่คิดไว้ นางเปนคนที่ไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยาก นางก้ดูเปนคนตรงๆนะ เดชแรกเราไม่ไปคนเดียวนะปกติเราพาเพื่อนไปด้วยนางก้ไม่ว่าอะไร คือคนที่จะคบกับเราอ่ะต้องเข้ากับเพื่อนเราได้ ก้ตามนั่นนางเข้ากับเพื่อนเราได้ดีเลยละ แล้วเราก้เริ่มคบกัน ยอมรับนะว่าตอนนั่นเราก้มีคนคุยเยอะ เราก้ไม่ได้จะจริงจังกับผู้ชายคนนี้เลย จนหลายๆครั้งนางก้ทำให้เราประทับใจ นางพาเราไปหาเพื่อนหาพี่หาน้องของนาง เนี้ยยยพาเราไปหาพ่อกับแม่นางด้วยละ เราก้เลยตัดสินใจว่าจะคบแค่เขาคนเดียว เวลาที่ผ่านมาเราก้ไปเที่ยวไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ไปเรียนก้ไปปพร้อมกัน นางรู้ว่าเราไม่ชอบอยู่คนเดียวนางก้ค่อยมาอยู่มาเอาใจ บางวันก้พาเราไปอยู่บ้านด้วยไปดูแลพ่อนางเพราะบางวันพ่อนางก้อยู่คนเดียว พ่อนางกะแม่ก้เหมือนจะชอบเรานะ ชอบบอกว่าเราหน้าเหมือนกัน บางทีก้บอกว่าอย่าเลิกกันนะลูก อะไรงี้ ทะเลาะก้ทีพ่อนางก้ชอบเข้าข้างเรา 555 เพราะเราสามารถบังคับนางได้ มีครั้งนึ่งเราเคยบังคับนางไปตัดผมเพราะพ่อนางบอก ตอนนั่นเรารู้ว่านางก้โกธรเราที่ไปบังคับนางแบบนั่น เราก้ถามนางนะว่าโกธรแต่นางก้บอกว่าถ้าเปนคนอื่นนางจะโกธรมากแต่นี้เปนเราก้อเลยไม่โกธรชอบนางก้ตรงนี้ละเคยเอารูปแฟนเก่าให้ดูนะก้บอกนางอย่าถามถึงอดีตเพราะเราก้ไม่เคยถาม เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วเนาะ แล้วหลังๆมานางก้เริ่มเปลี่ยนไปเปนแปลก ช่วงก่อนจะถึงวันเกิดเรา ก่อนวันเกิดเรา1วันคือวันที่12 เพื่อนเราชวนไปร้านเหล้าเราก้ไปเราก้ชวนนางนะ นางบอกจะตามมา และนางก้ตามมาจนเกือบจะเที่ยงคืนอ่ะวันนั้น เพื่อนเรามันก้ซื้อเค้กมาเซอร์ไพร์วันเกิดให้ไรงี้ แล้ววันนั้นก้ผ่านไป วันที่13 วันเกิดเราเองเราก้บอกนางนะว่าเราจะไปเลี้ยงเพื่อนที่ร้านเหล้านางก้บอกว่าไปไม่ได้งั้นงี้ล้านเหตุผล สรุปคือไม่มา คือเราก้ง้อนมากขอบอกวันเกิดทั้งทีไม่มีแฟนอยู่ด้วย ใครจะไม่ง้อนบางว่ะ ข้ามมาวันที่14 เลยนะ นี้ก้เปนวันวาเลนไทน์อีก นางก้ไม่อยู่กับเรา เราก้เลยไปเที่ยวผับกับเพื่อนค่ะ นับจากวันนี้ที่เคยไว้ใจ เราก้กลายเปนระแวง จากไม่เคยเชคเฟสนางเราก้เชค แล้วก้เจอจริงๆนางคุยกับคนอื่น เราก้โว็ยวายไปเลยค่ะ นางก้เลยบอกเราควรห่างกันสักพัก ก้ห่างกันสักพักดินางคุยกะคนอื่นแล้วไง ช่วงเวลาที่ห่างกันโคตรทรมานเพราะคิดถึงเขา คือเราห่างกันเกือบเปนอาทิตย์ แต่พ่อนางก้ค่อยโทรตามนางจากเราบ่อยมากเราเองก้ไม่กล้าบอกไม่กล้าถามนางเยอะ เพราะคุยกันบ้างบางครั้ง อีกอย่างนางคงยังไม่บอกพ่อนางละว่าเราทะเลาะกัน จนวันนั้นพ่อนางโทรมาตามนางว่าอยู่กับเราไหม เราก้ไม่รู้ว่านางอยู่ไหน ก้เลยทักถามเพื่อนที่สนิทกับนาง ก้เลยรู้ว่านางไปถ่ายงานที่ขอนแก่น *เออลืมบอกนางเรียนนิเทศจ้า ก้งี้ละเคยมีช่างภาพส่วนตัว พอวันที่นางกลับมาจากขอนแก่น พ่อนางก้โทรมาหาเราบอกพาพ่อไปรับนางหน่อย เราก้เลยไปด้วย เพราะพ่อบอกว่าพ่อไม่รู้จักหอนี้ พ่อนางก้มารับเราอยู่ที่หอเพื่อไปรับนาง แร้วก้มาเจอนางแร้วนางก้มาบอกว่าคิดถึงนั่นนี้ ดีกันนะ นางบอกจะไม่ทำงั่นอีกแล้ว แล้วพ่อนางก้บอกว่าอย่าทะเลาะกันเลย ดีกันเหอะ เอาตรงๆนะตอนนั้นไม่คิดที่จะคืนนะแต่พอพ่อนางพูดก้เลยเอออ๋อตกลงดีกัน เพราะตอนนั้นนะเรามีคนคุยและกำลังจะตกลงคบกับเขาแล้วเพราะคิดว่าเขาเปนคนที่พร้อมจะอยู่ข้างๆเราและมีอนาคต แต่เราก้เลิกคุยเพราะกลับไปคบกับนาง เรื่องบังเอินอีกอย่างที่ตัดสินใจไป พอกลับมาคบกันนะ พอกลับมาคบกันเขาก้ทำทุกอย่างให้เปนเหมือนเดิมเหมือนตอนที่คบกันตอนนั้น เด่วกลับมาเขียนต่อนะค่ะ
ความรักหรือความผูกพันธ์?
เริ่ม...เรารู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเราใช้ชื่อแทนเขาว่าทีนะ ตั้งแต่วันที่เราไปอบรมของคณะที่มหาลัย เรารู้จักผู้ชายคนนี้เพราะว่าเค้าเป็นคนที่ตอบคำถามได้กวนตีนที่สุดในห้องอบรมล้ะ ตอนนั้นก้อไม่ได้ชอบอะไรนะ แต่เพื่อนเราอ่ะมันชอบชอบมากขนาดไปตามหาเฟสจนเจอใช้ชื่อแทนมันว่ามอลลี่ละกันเนาะ มอลลี่มันก้แอดเฟสทักเฟสไปปกติละแต่เรื่องบังเอินคือแฟนมอลลี่ดันไปเปนพี่รหัสของนาง 555 เปนเรื่องบังเอินไปละจากนั่นก้ไม่ได้มีอะไร จนวันหนึ่งนางมาไลค์รูปในเฟสเราอย่างกะหน่ำค่ะ เราก้สงสัยมาไลค์ขนาดนี้ทำไมไม่แอดเฟสมาเลยละ เพื่อนเราก้เลยยุให้เราแอดเฟสไปค่ะ วันนั้นเมาค่ะก้เลยแอดไป 555 แร้วเราก้อเริ่มคุยกันมาตั้งแต่วันนั้นค่ะ จำได้เลยเดชวันแรกที่ อเมชอน ปตท แถวมอนี่ละ เดชแรกที่จำได้ดีนางมาแบบลุกเซ่อๆค่ะผิดกับที่คิดไว้ นางเปนคนที่ไม่ชอบอะไรที่ยุ่งยาก นางก้ดูเปนคนตรงๆนะ เดชแรกเราไม่ไปคนเดียวนะปกติเราพาเพื่อนไปด้วยนางก้ไม่ว่าอะไร คือคนที่จะคบกับเราอ่ะต้องเข้ากับเพื่อนเราได้ ก้ตามนั่นนางเข้ากับเพื่อนเราได้ดีเลยละ แล้วเราก้เริ่มคบกัน ยอมรับนะว่าตอนนั่นเราก้มีคนคุยเยอะ เราก้ไม่ได้จะจริงจังกับผู้ชายคนนี้เลย จนหลายๆครั้งนางก้ทำให้เราประทับใจ นางพาเราไปหาเพื่อนหาพี่หาน้องของนาง เนี้ยยยพาเราไปหาพ่อกับแม่นางด้วยละ เราก้เลยตัดสินใจว่าจะคบแค่เขาคนเดียว เวลาที่ผ่านมาเราก้ไปเที่ยวไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย ไปเรียนก้ไปปพร้อมกัน นางรู้ว่าเราไม่ชอบอยู่คนเดียวนางก้ค่อยมาอยู่มาเอาใจ บางวันก้พาเราไปอยู่บ้านด้วยไปดูแลพ่อนางเพราะบางวันพ่อนางก้อยู่คนเดียว พ่อนางกะแม่ก้เหมือนจะชอบเรานะ ชอบบอกว่าเราหน้าเหมือนกัน บางทีก้บอกว่าอย่าเลิกกันนะลูก อะไรงี้ ทะเลาะก้ทีพ่อนางก้ชอบเข้าข้างเรา 555 เพราะเราสามารถบังคับนางได้ มีครั้งนึ่งเราเคยบังคับนางไปตัดผมเพราะพ่อนางบอก ตอนนั่นเรารู้ว่านางก้โกธรเราที่ไปบังคับนางแบบนั่น เราก้ถามนางนะว่าโกธรแต่นางก้บอกว่าถ้าเปนคนอื่นนางจะโกธรมากแต่นี้เปนเราก้อเลยไม่โกธรชอบนางก้ตรงนี้ละเคยเอารูปแฟนเก่าให้ดูนะก้บอกนางอย่าถามถึงอดีตเพราะเราก้ไม่เคยถาม เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วเนาะ แล้วหลังๆมานางก้เริ่มเปลี่ยนไปเปนแปลก ช่วงก่อนจะถึงวันเกิดเรา ก่อนวันเกิดเรา1วันคือวันที่12 เพื่อนเราชวนไปร้านเหล้าเราก้ไปเราก้ชวนนางนะ นางบอกจะตามมา และนางก้ตามมาจนเกือบจะเที่ยงคืนอ่ะวันนั้น เพื่อนเรามันก้ซื้อเค้กมาเซอร์ไพร์วันเกิดให้ไรงี้ แล้ววันนั้นก้ผ่านไป วันที่13 วันเกิดเราเองเราก้บอกนางนะว่าเราจะไปเลี้ยงเพื่อนที่ร้านเหล้านางก้บอกว่าไปไม่ได้งั้นงี้ล้านเหตุผล สรุปคือไม่มา คือเราก้ง้อนมากขอบอกวันเกิดทั้งทีไม่มีแฟนอยู่ด้วย ใครจะไม่ง้อนบางว่ะ ข้ามมาวันที่14 เลยนะ นี้ก้เปนวันวาเลนไทน์อีก นางก้ไม่อยู่กับเรา เราก้เลยไปเที่ยวผับกับเพื่อนค่ะ นับจากวันนี้ที่เคยไว้ใจ เราก้กลายเปนระแวง จากไม่เคยเชคเฟสนางเราก้เชค แล้วก้เจอจริงๆนางคุยกับคนอื่น เราก้โว็ยวายไปเลยค่ะ นางก้เลยบอกเราควรห่างกันสักพัก ก้ห่างกันสักพักดินางคุยกะคนอื่นแล้วไง ช่วงเวลาที่ห่างกันโคตรทรมานเพราะคิดถึงเขา คือเราห่างกันเกือบเปนอาทิตย์ แต่พ่อนางก้ค่อยโทรตามนางจากเราบ่อยมากเราเองก้ไม่กล้าบอกไม่กล้าถามนางเยอะ เพราะคุยกันบ้างบางครั้ง อีกอย่างนางคงยังไม่บอกพ่อนางละว่าเราทะเลาะกัน จนวันนั้นพ่อนางโทรมาตามนางว่าอยู่กับเราไหม เราก้ไม่รู้ว่านางอยู่ไหน ก้เลยทักถามเพื่อนที่สนิทกับนาง ก้เลยรู้ว่านางไปถ่ายงานที่ขอนแก่น *เออลืมบอกนางเรียนนิเทศจ้า ก้งี้ละเคยมีช่างภาพส่วนตัว พอวันที่นางกลับมาจากขอนแก่น พ่อนางก้โทรมาหาเราบอกพาพ่อไปรับนางหน่อย เราก้เลยไปด้วย เพราะพ่อบอกว่าพ่อไม่รู้จักหอนี้ พ่อนางก้มารับเราอยู่ที่หอเพื่อไปรับนาง แร้วก้มาเจอนางแร้วนางก้มาบอกว่าคิดถึงนั่นนี้ ดีกันนะ นางบอกจะไม่ทำงั่นอีกแล้ว แล้วพ่อนางก้บอกว่าอย่าทะเลาะกันเลย ดีกันเหอะ เอาตรงๆนะตอนนั้นไม่คิดที่จะคืนนะแต่พอพ่อนางพูดก้เลยเอออ๋อตกลงดีกัน เพราะตอนนั้นนะเรามีคนคุยและกำลังจะตกลงคบกับเขาแล้วเพราะคิดว่าเขาเปนคนที่พร้อมจะอยู่ข้างๆเราและมีอนาคต แต่เราก้เลิกคุยเพราะกลับไปคบกับนาง เรื่องบังเอินอีกอย่างที่ตัดสินใจไป พอกลับมาคบกันนะ พอกลับมาคบกันเขาก้ทำทุกอย่างให้เปนเหมือนเดิมเหมือนตอนที่คบกันตอนนั้น เด่วกลับมาเขียนต่อนะค่ะ