เราโดนผีอำ โดนบ่อยมากกก ครั้งแรกเคยตอนประมาณ ม.1 ขยับตัวไม่ได้ หายใจไม่ค่อยออก เราเห็นภาพทุกอย่างเลยแต่มันจะเบลอๆหน่อย แต่คือเห็น รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เราเห็นพี่เดินไปเข้าห้องน้ำ เราพยายามส่งเสียงเรียกแต่ไม่มีเสียง เราดิ้นๆ เรากลัวจนจะร้อง เราเลยท่องแผ่เมตตา แล้วสักพักก็หลุด เราลุกขึ้นมา พี่ออกมาจากห้องน้ำพอดี ตอนแรกเราก็คิดว่าเราฝันแต่พี่ออกมาจากห้องน้ำนี่ไม่ใช่ล้ะะ เราไปเสิซในกลูเกิ้ลเค้าบอกเป็นอาการที่สมองตื่นแต่ร่างกายไม่ตื่นอะไรสักอย่างตามหลักวิทยาศาสตร์ของเค้า เราก็เบาใจ
      หลังจากนั้นก็หายไปเลยไม่ได้เป็นอีก จนวันนึงตอน ม.2 เรานอนดูทีวีอยู่บนเตียง น้องนอนทำการบ้านอยู่ เราน่าจะกำลังเคลิ้มหลับ อาการเป็นเหมือนเดิมค้ะ ขยับไม่ได้ ส่งเสียงไม่ได้ แต่เห็นรอบข้างหมด เห็นทีวีกำลังเล่นอยู่ น้องก็ทำการบ้านอยู่ เราก็ดิ้นๆ พยายามเรียกน้อง จนเราเหนื่อย เราก็คิดเออเดะก็หาย เราก็นอนเฉยๆ ไม่ได้ท่องแผ่เมตตาเหมือนรอบแรก แล้วเราก็รู้สึกเหมือนมีใครมาเปิดประตู  เราคิดว่าพี่ เราพยายามลืมตาขึ้นมาดู เราเห็นเงาคนสีดำ วิ่งพุ่งมาทางเรา เรานี่ปิดตาปี๋เลย เราท่องสัพเพสัพตาแบบผิดๆถูกๆ แล้วก็บอกจะไปทำบุญให้ แล้วก็หลุด เราลุกขึ้นมาใจเต้นแรงมากก เราก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า เราฝันหรือเราเป็นโรค sleep paralysis เป็นอาการของจิตใจเหมือนที่เค้าบอก ไม่ใช่ผี ๆๆ เราก็ไม่ได้ไปทำบุญให้ หลังจากนั้นเราก็เป็นอยู่บ่อยๆ เราก็คิดว่าเราเป็นโรคมาตลอด ไม่ได้คิดไร เริ่มชิน เดะก็หลุดเอง แต่ยิ่งโตก็ยิ่งเป็นหนักขึ้น หนักขึ้น
         มีอยู่ครั้งนึง ตอน ม.4 อ้อลืมบอกเราอยู่หอกับพี่ตั้งแต่ ม.1 เออนั้นแหละ ปกติเราจะครองเตียง พี่นอนพื้น 55555 นานๆพี่จะขึ้นมานอนด้วย พี่จะชอบพูดขยับไปดิ ไรงี้ เออแต่วันนั้นพี่ไปค่ายเราอยู่หอคนเดียว เราปิดไฟนอนหันหน้าเข้ากำแพง เราก็หลับ แล้วเรารู้สึกเหมือนมีคนมาบอกเราขยับไปดิ่ เราก็นึกว่าพี่เราก็ขยับ แต่ขยับไม่ได้ เราก็เออเป็นอีกล้ะ  แล้วเราก็นึกขึ้นได้ว่าพี่ไปค่าย นั้นใคร ? เราก็พยายามลืมตา เราเห็นแสงไฟจากระเบียงข้างนอก แต่เราก็ขยับตัวไม่ได้อยู่ดี เสียงมาจากข้างหลังเรา เค้าก็พูดขยับไป ! ออกไป ! แล้วก็ผลักๆ เรา จริงๆ ตอนนั้นเราเหมือนจะออกจากร่างได้เลย แต่เราต้านไว้ ยอมรับว่ากลัวมาก เข้าก็พูด กูบอกให้ขยับไป ! กูบอกให้ออกไป ! แล้วผลักเราแรงขึ้น  เราท่องแผ่เมตตา เรากลัวจนร้อง เราบอกเค้า ปล่อยน้องไปเถอะ เดะน้องทำบุญไปให้ แล้วอยู่ๆก็หลุด เราลุกไปเปิดไฟทั้งห้องเลย เราโทรไปเล่าให้แม่ฟัง แม่บอกให้ไปทำบุญ แต่ด้วยที่เราอยู่หอไปลำบาก เราเลยฝากแม่ไปทำบุญให้ด้วย เราก็ไปอ่านในเน๊ตอีกก เค้าบอก อาจรับรู้ทางหูหรือทางตาได้บ้าง แต่อาจแปลเสียงหรือภาพไปในทางน่ากลัว เราเลยคิดเราอาจแปลไปเอง เราก็ปล่อยผ่าน หลังจากนั่นก็เป็นอยู่ แต่แบบเบๆ เหมือนรอบแรก แต่นานๆที
       จนปิดเทอม ม.4 กำลังจะขึ้น ม.5 เรากลับบ้าน เราก็นอนหลับในห้องตอนกลางวันนี้แหละ เราเมื่อยเราก็จะเปลี่ยนท่า แต่ขยับไม่ได้อีกแล้ว เอาก็อีกแล้วหรอ ? แต่รอบนี้เราลองพยายามลุกขึ้นดู แล้วอยู่ๆเราก็หลุดด แต่ร่างเราไม่ได้มาด้วย เรารู้สึกเราลอยอยู่ในห้อง ภาพแบบเบลอไปหมด หมุนไปหมด อารมแบบหมุนรอบตัวเองนานแล้วหยุด ภาพโคลงเคลงๆเป็นขาวดำ เราพยายามอกมาหาแม่ข้างนอก เราเห็นแม่นั่งเล่นโทรสับอยู่บนโซฟา เราร้องเรียกแม่แต่แม่ไม่ได้ยิน เราเลยกลับเข้าห้อง ลอยอยู่ในห้องพักนึงแล้วอยู่ๆ เราก็ตื่น เราคิดว่าเราฝัน เราวิ่งไปดูแม่ข้างนอก แล้วแม่ก็นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาจริงๆเหมือนภาพที่เราเห็น เรานี่ขนลุกซู่เลยย เราก็พยายามคิดว่าเดจาฮูไรงี้ แต่ใจจริงๆก็กลัวนั้นแหละ
         นี่สดๆ เมื่อคืนเลย ใกล้เปิดเทอมเราก็มาอยู่บ้านพ่อ บ้านพ่ออยู่ในป่า หรือที่เค้าเรียกว่าในโหมงนั้นเอง เราก็เชื่อแบบในป่าใรงี้จะมีเจ้าที่เจ้าทาง มานอนต่างที่เราก็ไหว้พระขอเจ้าที่เจ้าทางตลอด แล้วบ้านพ่อก็เป็นบ้านเก่า แบบสร้างมานานแล้ว เราก็ไหว้พระก่อนนอน ตอนตี 2 จะตี 3 แล้ว เรานอนเราก็รู้สึกเหมือนมีใครมาทับเอว เจ็บมากกก ปกติเราไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เราเคยอ่านในเน๊ตเค้าบอกอาการเหมือนมีใครมาทับ อกหรือคอทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก ส่วนมากเป็นท่านอนหงาย แต่เราทับเอวไม่ได้หายใจไม่ออกแต่เจ็บ แล้วเราก็นอนตะแคงข้าง เราเจ็บ เราร้องเรียกพ่อเราดิ้นสุดๆ ก็ไม่หลุด เราเลยรอให้หายเองเหมือนรอบอื่น แต่ไม่หายยิ่งเจ็บขึ้นเรื่อยๆ ปกติ 2-3 นาทีก็หลุดแล้ว แต่นี่ไม่ เราเห็นพ่อลุกไปเข้าห้องน้ำ เราดิ้นสุดๆจะเรียกพ่อแต่นั้นแหละพ่อไม่ยิน จนพ่อเข้าห้องน้ำเส้จกลับเข้าไปนอน เราแผ่เมตตาเหมือนรอบอื่น แผ่เป็น 10 รอบก็ไม่หลุด ยิ่งแผ่ยิ่งเจ็บ เราก็บอกเดะทำบุญให้ทำไรผิดก็ขอโทดด้วย เราเจ็บไม่ไหวแล้วว แล้วก็หลุด เรารีบลุกขึ้นมานั่งเราร้องเลย เราจับที่เอว แบบยังเจ็บอยู่เลยย แบบเราใจเต้นแรงมากก
        เรารู้สึกยิ่งโตยิ่งเป็นแรงขึ้นนเรื่อยๆ นี่เราเป็นโรคหรือโดนผีอำจริงๆ ถ้าเป็นโรคเราควรทำไงค้ะะะ ถ้าโดนผีอำจริงๆ เราควรทำไงค้ะะ 😭😭