สิวเปลี่ยนชีวิต

ผมเคยเป็นคนหน้าใส เเล้วไม่เคยคิดว่าสิวมันจะเป็นเรื่องที่ใหญ่มากมาย พอขึ้น ม.2 มันก็ขึ้นเเต่ผมยังรับได้ เพราะมันไม่มีเยอะเเยะมากมาย เเล้วคิดว่า อีกไม่นานก็หาย จนปิดเทอม ผมตั้งใจ ซื้อครีม ซื้ออะไรเพื่อไห้หาย เเต่พอเปิดเทอมมา มันยิ่งเยอะกว่าเดิม ผมเคยเป็นคนหล่อ หล่อจน มีคนมาเเอบชอบ มาจีบ ทั้ง กะเทย ทั้งผู้หญิง ก็อยากเข้าใกล้ ผมไม่เคยเป็นฝ่ายที่ถูกเลือกเลย ผมเป็นฝ่ายเลือกผู้หญิงตลอด ผมเคยเป็นคน สนุก เฮฮา ละก็กล้าเเสดงออกกล้าทำ ชอบเอาชนะ ไม่เคยยอมเเพ้อะไรง่ายๆ เเต่พอสิวมันเข้ามาในชีวิต ผมไม่กล้าทำอะไรเลย ชอบหลบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยยุ่งกับใคร สิวมันขึ้นเยอะมาก เยอะจนผมไม่กล้า มองกระจก เวลาคนพูดเรื่องสิว ผมรู้สึกว่า ใจผมลอยไปถึงตาตุ่ม จนอยากจะร้องไห้ ไม่กล้าไปโรงเรียน อายหน้า บางคนเค้าอาจไม่คิดอะไรมาก ก็เเค่สิว เเต่ผม เป็นคนที่เเคร์คำพูดคนมาก ไม่รู้ทำไม คนพูดอะไรผมจะชอบเก็บมาคิด ๆๆ ละมาเเอบร้องไห้คนเดียว เห้อ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงไห้หาย ผมลองมาเยอะเเล้ว ไปเซิตดูในเน็ต ก็เห็นมีเเต่ไห้ซื้ออันนั้นอันนี้ ผมว่าหน้าเเต่ละคนมันไม่เหมือนกัน ผมอยากจะลองซักครั้ง ไปครินิค อยากรู้ว่าผมเป็นอะไร จากเด็กหน้าใส กลายเป็นเด็กหน้าสิว บางคนบอกว่า สิวมันขึ้นเเค่นี้วัยนี้ของมัน เดี๋ยวก็หาย ผมเป็นมาเเล้ว 2 ปี ผมหลบหน้าคนอื่นมาตลอด จนไม่กล้าทำอะไรเเล้ว ผมอยากจะไปหาหมอทุกวันอยากไห้มีคนมาเเนะนำ มาสนใจกับหน้าผมจริงๆ ไม่ใช่เเค่โฆษณาขายของ ผมก็ไม่รู้ว่าหน้าผมเหมาะกับการใช้อะไร บางคนบอกใช้สบู่เด็กผมก็ไม่รู้ว่าจริงรึป่าว มันทั้งเจ็บหน้า เจ็บใจ ผมเหนื่อยมากที่ต้องกลาวเป็นคนหน้าสิว ไม่ชอบไห้ใครมามองหน้า  ผมอยากหายผมสี่งครีมมา ประมาณ 3000 ก็เหมือนจะหายสิวอักเสบเเทบหมด เหลือเเค่รอยสิว พอสักพักมันก็กลับมาขึ้นอีก จนผมรู้สึก ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ผม ไม่มีใครสนใจผม ผมเป็นคนขี้อายนะ เเต่ตอนนี้ผมกลายเป็นคนขี้กลัวปะล่ะ #Sudkhet chamni