เราคบกับผช. คนนึงมาเกือบ 4 เดือนแล้ว เค้าเป็นแฟนคนแรกของเรา แต่ว่า การคบกับเค้ามันทำให้เรารู้สึกผิดตลอดเวลา

คือว่า เรื่องแรกคือ เราเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แต่เค้าเป็นนักศึกษาที่เราสอน เรารู้มาตั้งแต่แรกว่ามันผิด บอกเลิกเค้าตั้งแต่วันแรกที่เปิดใจคุยกัน แต่เราก็ใจอ่อน ตัดเค้าไม่ขาดสักที จนนี่ก็ปาเข้าไปจะ 4 เดือนแล้ว คุณอาจจะมองว่าเราเป็นคนที่แย่มาก เราก็มองตัวเองแย่เหมือนกัน เวลาอยู่กับเค้าเรามีความสุข แต่กลับบ้านมาเราร้องไห้ตลอดเวลาเพราะรู้ทั้งรู้ว่ามันผิด แต่เราก็รู้สึกไปแล้ว ตอนแรกเรามีความหวังว่าถ้าเค้าเรียนจบ พ้นสถานะอาจารย์นักศึกษากันไปแล้ว อะไรๆอาจจะดีขึ้น แต่เรื่องต่อมาคือ เรื่องวัยที่ต่างกัน เราเป็นผญ. แก่กว่าเค้าตั้ง 11 ปี มันจะเป็นไปได้มั้ยคะ ทางบ้านเราพอรู้เรื่องก็รับไม่ได้ พ่อแม่เราโกรธมาก แต่เราก็เลิกกับเค้าไม่ได้ซะที รักเค้ามาก บอกเลิกเค้าเกือบทุกอาทิตย์นะคะ แต่ด้วยความที่ยังรักอยู่ก็กลับไปคุยกันใหม่ทุกที เราพยายามบอกตัวเองว่ามันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเลย ด้วยเหตุผลแล้วมันผิดทุกอย่าง แต่ความรู้สึกมันตรงกันข้าม เราควรทำยังไงดีคะ ถึงจะบอกเลิกเค้าได้และไม่กลับไปอีก ทางน้องผช.เค้าก็ยื้อค่ะ เค้าบอกว่าเค้าไม่เชื่อว่าเรารักกันไม่ได้ แต่เราไม่เห็นอนาคตเลย เริ่มต้นก็ผิดไปหมดแล้ว เราควรทำยังไงดีคะ