ขอเริ่มเล่าจากตั้งแต่มีแฟนคนแรก เราเริ่มมีแฟนคนแรกตอนม.6 เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัยที่เราสอบเข้า คือคบกันก่อนเข้ามหาลัย เค้าคอยช่วยเหลือดูแลทุกอย่าง ไปรับไปส่งเราทุกวัน แต่เค้าเป็นคนขี้หึงและอารมณ์ร้าย เพื่อนเรานี่กลัวเค้าทุกคน เคยทะเลาะกันตอนกินข้าว เค้าคว่ำโต๊ะเลย😓 อย่างเรามีเรียนลีลาศ จะมีปัญหาทุกครั้ง เพราะเค้าไม่ชอบที่มีจับคู่เต้นกับผู้ชาย เราเลิกกับคนนี้ตอนปี2 สาเหตุคือเราเริ่มรำคาณความขี้หึง ความเยอะของเค้า เราก็ไปสนิทกับคนใหม่ ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน เราแอบไปไหนมาไหนกับคนใหม่ จนเค้าจับได้ว่ามีอะไรกัน ก็เลยเลิกกันไป
แฟนคนที่2ของเราเค้าเป็นนายแบบ พ่อแม่เค้าอยู่อเมริกา เค้ามาอยู่ไทยกับป้า ช่วงก่อนเลิกกันเค้าต้องกลับอเมริกาประมาณ2เดือน ระหว่างนั้นก็มีคนมาจีบเรา เราก็คุยๆแล้วก็คบกัน เราแค่คิดว่าเราเหงา แล้วถ้าแฟนเราไม่กลับมาล่ะ แต่สุดท้ายแฟนเรากลับมา เราไม่กล้าบอกเค้า แต่สุดท้าย เค้าจับได้ว่าราไปมีคนใหม่ เราก็เลยเลิกกัน
แฟนคนใหม่ของเราคบกันไม่นาน และเราคิดว่าคนนี้ไม่ใช่แน่นอน เหตุผลคือเค้าไม่เรียนหนังสือ เที่ยวเล่นไปวันๆ มีคนมาชอบเราคนที่ดีกว่า เราก็ต้องคว้าไว้ไม่ใช่เหรอ สุดท้ายที่เลิกกันไปตอนที่เค้าจับได้ว่าเรามีคนอื่น
แฟนคนที่4 อยู่กันคนละมหาลัย เจอกันทุกวัน เค้าคอยไปรับไปส่งตลอด คนนี้ก็ขี้หึงมากยิ่งกว่าคนแรก หึงแม้กระทั่งเพื่อนผู้หญิง ช่วงคบคนนี้เราเพิ่งเรียนจบ เป็นช่วงที่เที่ยวกลางคืนบ่อยมาก ปกติเราไม่ค่อยชอบเที่ยว แต่นี่เหมือนเราเรียนจบแล้ว พ่อแม่ไม่ตามเหมือนเมื่อก่อนแล้ว พอเที่ยวกลางคืนบ่อยเลยทำให้มีปัญหากันบ่อย สุดท้ายเราไปเจออีกคนที่เที่ยวก็แอบคบกัน มีอะไรกัน จนสุดท้ายแฟนเราจับได้ ก็เลิกกันไปเหมือนเดิม
แฟนคนต่อมา คบกันได้ไม่นาน เราก็ไปเรียนต่อเมืองนอก เค้าบอกเค้าจะรอ แต่เราไปหลายปี เราเป็นคนขี้เหงามั้ง อยู่โดนไม่มีแฟนไม่ได้ อยู่ที่โน่นเราก็มีแฟนอีก2คน ซึ่งทุกคนก็จบด้วยเรื่องแบบเดียวกัน จริงๆเราก็ไม่ได้ตั้งใจนะ คนสุดท้ายกลับมาเมืองไทยพร้อมกันและคบกันต่อ แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันไป ผู้ชายทุกคนที่เลิกกับเราเราทำเค้าร้องไห้ทุกคน ทุกคนที่เลิกกันไปเกลียดเราทุกคน เหตุผลเดียวคือเลิกกันเพราะจับได้ว่าเราไปนอนกับคนอื่น เรารู้ว่ามันดูแย่มาก แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจนะ เหมือนพอเริ่มอิ่มตัว มีคนใหม่เข้ามา เราคิดว่าเรามีสิทธิ์เลือกคนที่ดีกว่า (ณตอนนั้น)
จนมาถึงปัญหาชีวิตณตอนนี้ คนปัจจุบันที่เราคบด้วย เค้าเป็นรุ่นพี่ตั้งแต่เราอยู่มหาลัย เคยเจอกันบ้าง รู้จักกันผ่านๆ พอรู้เรื่องเค้ามาบ้างว่าเจ้าชู้ เราคบกันมาจนถึงวันนี้ขึ้นปีที่4แล้ว ปีแรกที่คบกันก็แฮปปี้มาก พ่อแม่เราก็ชอบเค้ามากด้วย เรายังคิดเลยว่าคนนี้แหละคุ่ชีวิต แต่สุดท้ายเหมือนเราจะคิดผิด เนื่องจากว่าเราเป็นคนไม่ค่อยสนใจ ไม่ตามแฟน เราเลยโง่มาเป็นปี ผ่านมา1ปีเราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น รากับเค้าเจอกันบ่อย ดูหนังกินข้าว อยู่ด้วยกันตลอด แต่ตอนกลางคืนเค้าไปนอนอยู่กับอีกคน ที่จับได้เพราะเห็นข้อความจากโทรศัพท์เค้า เค้ายอมเลิกกับคนนั้น เรายอมให้อภัย ก็คบกันต่อๆมา แต่เรามีความไม่เชื่อใจไม่ไว้ใจแล้ว ต้องคอยสืบเสาะตลอดเวลา ก็มีเรื่องผู้หญิงมาตลอด เค้าคุยกับผู้หญิงเยอะมาก ตั้งแต่คบกันมาเราไม่เคยคิดนอกใจ ไม่เคยไปนอนกับใคร แต่เค้านอนกับคนอื่นไปทั่วไม่รู้กี่คนต่อกี่คน บางทีเรารู้เราก็ไม่พูด นานๆจะอาละวาดที แล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าทำกับเรา มันทำให้เราย้อนไปถึงเหตุการณ์กับแฟนเก่าๆ เป็นสิ่งที่เราเคยทำกับแฟนเก่าเราทั้งนั้น อย่างเวลาอยู่กับอีกคนเราต้องโกหกแฟน หรือการกระทำบางอย่างที่เหมือนเราเคยทำ มันย้อนให้เรากลับไปนึกถึงสิ่งที่เราเคยทำ เราเลยคิดว่ามันคือกรรมตามสนอง แต่ที่เรามีคนใหม่มันมีสาเหตุทุกครั้งนะ ไม่ใช่คิดอยากจะเลิกก้เลิก เราเคยคิดว่าทำไมต้องทน เรามีสิทธ์เลือก เราเคยจะเลิกกับคนนี้สองสามครั้ง เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายทำไมเลิกไม่ได้ คือจริงๆแล้วเราต้องทนเหรอ
เหมือนคบกันอยู่ทุกวันนี้คือการใช้เวรใช้กรรมเหรอ หรือถ้าเราตัดสินใจเลิกเด็ดขาดก็คือหมดเวรหมดกรรมใช่มั้ย ทุกวันนี้ไม่มีความสุขเลย มีแต่มานั่งทุกข์ใจ คอยตามล้างตามเช็ด ในสิ่งที่เค้าทำสิ่งที่เค้าเป็น
กรรมตามสนองมีจริงๆเหรอ
แฟนคนที่2ของเราเค้าเป็นนายแบบ พ่อแม่เค้าอยู่อเมริกา เค้ามาอยู่ไทยกับป้า ช่วงก่อนเลิกกันเค้าต้องกลับอเมริกาประมาณ2เดือน ระหว่างนั้นก็มีคนมาจีบเรา เราก็คุยๆแล้วก็คบกัน เราแค่คิดว่าเราเหงา แล้วถ้าแฟนเราไม่กลับมาล่ะ แต่สุดท้ายแฟนเรากลับมา เราไม่กล้าบอกเค้า แต่สุดท้าย เค้าจับได้ว่าราไปมีคนใหม่ เราก็เลยเลิกกัน
แฟนคนใหม่ของเราคบกันไม่นาน และเราคิดว่าคนนี้ไม่ใช่แน่นอน เหตุผลคือเค้าไม่เรียนหนังสือ เที่ยวเล่นไปวันๆ มีคนมาชอบเราคนที่ดีกว่า เราก็ต้องคว้าไว้ไม่ใช่เหรอ สุดท้ายที่เลิกกันไปตอนที่เค้าจับได้ว่าเรามีคนอื่น
แฟนคนที่4 อยู่กันคนละมหาลัย เจอกันทุกวัน เค้าคอยไปรับไปส่งตลอด คนนี้ก็ขี้หึงมากยิ่งกว่าคนแรก หึงแม้กระทั่งเพื่อนผู้หญิง ช่วงคบคนนี้เราเพิ่งเรียนจบ เป็นช่วงที่เที่ยวกลางคืนบ่อยมาก ปกติเราไม่ค่อยชอบเที่ยว แต่นี่เหมือนเราเรียนจบแล้ว พ่อแม่ไม่ตามเหมือนเมื่อก่อนแล้ว พอเที่ยวกลางคืนบ่อยเลยทำให้มีปัญหากันบ่อย สุดท้ายเราไปเจออีกคนที่เที่ยวก็แอบคบกัน มีอะไรกัน จนสุดท้ายแฟนเราจับได้ ก็เลิกกันไปเหมือนเดิม
แฟนคนต่อมา คบกันได้ไม่นาน เราก็ไปเรียนต่อเมืองนอก เค้าบอกเค้าจะรอ แต่เราไปหลายปี เราเป็นคนขี้เหงามั้ง อยู่โดนไม่มีแฟนไม่ได้ อยู่ที่โน่นเราก็มีแฟนอีก2คน ซึ่งทุกคนก็จบด้วยเรื่องแบบเดียวกัน จริงๆเราก็ไม่ได้ตั้งใจนะ คนสุดท้ายกลับมาเมืองไทยพร้อมกันและคบกันต่อ แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันไป ผู้ชายทุกคนที่เลิกกับเราเราทำเค้าร้องไห้ทุกคน ทุกคนที่เลิกกันไปเกลียดเราทุกคน เหตุผลเดียวคือเลิกกันเพราะจับได้ว่าเราไปนอนกับคนอื่น เรารู้ว่ามันดูแย่มาก แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจนะ เหมือนพอเริ่มอิ่มตัว มีคนใหม่เข้ามา เราคิดว่าเรามีสิทธิ์เลือกคนที่ดีกว่า (ณตอนนั้น)
จนมาถึงปัญหาชีวิตณตอนนี้ คนปัจจุบันที่เราคบด้วย เค้าเป็นรุ่นพี่ตั้งแต่เราอยู่มหาลัย เคยเจอกันบ้าง รู้จักกันผ่านๆ พอรู้เรื่องเค้ามาบ้างว่าเจ้าชู้ เราคบกันมาจนถึงวันนี้ขึ้นปีที่4แล้ว ปีแรกที่คบกันก็แฮปปี้มาก พ่อแม่เราก็ชอบเค้ามากด้วย เรายังคิดเลยว่าคนนี้แหละคุ่ชีวิต แต่สุดท้ายเหมือนเราจะคิดผิด เนื่องจากว่าเราเป็นคนไม่ค่อยสนใจ ไม่ตามแฟน เราเลยโง่มาเป็นปี ผ่านมา1ปีเราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น รากับเค้าเจอกันบ่อย ดูหนังกินข้าว อยู่ด้วยกันตลอด แต่ตอนกลางคืนเค้าไปนอนอยู่กับอีกคน ที่จับได้เพราะเห็นข้อความจากโทรศัพท์เค้า เค้ายอมเลิกกับคนนั้น เรายอมให้อภัย ก็คบกันต่อๆมา แต่เรามีความไม่เชื่อใจไม่ไว้ใจแล้ว ต้องคอยสืบเสาะตลอดเวลา ก็มีเรื่องผู้หญิงมาตลอด เค้าคุยกับผู้หญิงเยอะมาก ตั้งแต่คบกันมาเราไม่เคยคิดนอกใจ ไม่เคยไปนอนกับใคร แต่เค้านอนกับคนอื่นไปทั่วไม่รู้กี่คนต่อกี่คน บางทีเรารู้เราก็ไม่พูด นานๆจะอาละวาดที แล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าทำกับเรา มันทำให้เราย้อนไปถึงเหตุการณ์กับแฟนเก่าๆ เป็นสิ่งที่เราเคยทำกับแฟนเก่าเราทั้งนั้น อย่างเวลาอยู่กับอีกคนเราต้องโกหกแฟน หรือการกระทำบางอย่างที่เหมือนเราเคยทำ มันย้อนให้เรากลับไปนึกถึงสิ่งที่เราเคยทำ เราเลยคิดว่ามันคือกรรมตามสนอง แต่ที่เรามีคนใหม่มันมีสาเหตุทุกครั้งนะ ไม่ใช่คิดอยากจะเลิกก้เลิก เราเคยคิดว่าทำไมต้องทน เรามีสิทธ์เลือก เราเคยจะเลิกกับคนนี้สองสามครั้ง เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายทำไมเลิกไม่ได้ คือจริงๆแล้วเราต้องทนเหรอ
เหมือนคบกันอยู่ทุกวันนี้คือการใช้เวรใช้กรรมเหรอ หรือถ้าเราตัดสินใจเลิกเด็ดขาดก็คือหมดเวรหมดกรรมใช่มั้ย ทุกวันนี้ไม่มีความสุขเลย มีแต่มานั่งทุกข์ใจ คอยตามล้างตามเช็ด ในสิ่งที่เค้าทำสิ่งที่เค้าเป็น