คือเรามีเพื่อนอยู่ทั้งหมด12คนแต่เราสนิทกันเพือนคนนึงมากเรารักมันมากไว้ใจมันเลยนะเราเชื่อใจและมั่นใจว่ามันไม่เอาความลับของเราไปพูดให้ใครฟังแน่นอน แต่พอมาวันนึงที่เราทะเลาะคือทะเลาะกันทั้งหมดในกลุ่มอ่ะ คือเราผิดคนเดียวแล้วเราก็เครียกัน เราเหมือนเราสู้พวกมันไม่ได้อ่ะมัน11คนเราเดียวอ่ะ จะสู้เสียงส่วนมากได้ไงทุกคนก็ลุ่มเรา เราก็พูดเหตุผลนะ แต่เรางงว่าพวกมันไม่เข้าใจหรือเราพุดไม่เข้าใจกันแน่พูดวนไปวนมาเหมือนจะเอาให้เราผิดคนเดียวและขนาดเพื่อนที่เราไว้ใจมากที่สุดเขาก็ยังไม่เข้าข้างอยู่ข้างเราเลยอ่ะ เราต้องอยู่เดียวอ่ะ ละพอผ่านไปสักพักละเขากลับมาขอโทษเรา เขาบอกเราว่า "นี่ขอโทษนะที่ไปเชื่อคนอื่นมากกว่าแกทั้งที่เราก็อยู่ด้วยกันทุกวัน" แต่นี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เรากะอย฿่ด้วยกันเหมือนเดิมแต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมอ่ะ ละเราก็กับมาทะเลาะกันอีกครั้ง เราทะเลาะกันมากขึ้นเรื่อยๆจนเราออกมาจากกลุ่มนั้น เราเลยไม่อยู่ไม่คุย นอกจากจะเป็นแค่เรื่องงานเท่านั้นจนตอนนี้เรามีเพื่อนอีกคนนึงที่ยังอยู่กับเราเหมือนจะอยู่เคียงข้างเรา แต่ป่าวเลย เขาแค่ต้องการเ_ือกชีวิตเราและไปเล่าต่อ ถ้าถามถึงความจริงใจล่ะ เราไม่มีให้ใครแล้วอ่ะ เพราะทุกคนทำลายความจิงใจ ความรัก ความหวังดีของเราไปหมดแล้ว เราจะเก็บความรักความหวังดีให้กับคนที่เขาเห็นว่าเราเป็นเพื่อนจริงๆ แต่เรื่องนี้มันสอนให้เรารู้ว่า มีเพื่อนเยอะหรือเพื่อนมันก็หักหลังเราได้ทั้งนั้นแหละ. ปล.ตอนนี้ปรงกับชีวิตแล้วค่ะ #ไม่เจอกับตัวก็ไม่มีวันเข้าใจหรอกค่ะ
ใครเคยเจอเพื่อนแบบนี้บ้างคะ ?