เคยเปนเหมือนผมกันมั้ยคับ คุยกันมาตั้งนาน มาทำให้เรารู้สึกดี รู้สึกรัก แล้วก้จากไป
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผมเรียนยุ ปวช 2 คือ
ผมก้เล่นเฟสยู่ แล้วก้มีผู้หญิงคนหนึ่งทักมา ผมก้คุยกะเค้า แรกๆก้คุยแบบถามคำตอบคำ แต่พอนานวันก้เริมคุยกะเค้า เค้าชวนผมคุย คุยไปเรื่อย แต่ก้ทำให้ผมไม่เบื่อที่จะคุยกับเค้าเลย แล้วก้มารู้ว่าเค้าเปนเพื่อนของเพื่อนผม คือเพื่อนผมมันเรียนสายสามัน เพื่อนผมมันบอกว่า เค้าอะเห็นผมกับเพื่อนคุยแชทกันแล้วเค้าอะบอกว่าผมหน้ารัก แล้วเค้าก้ทักมาคุยกับผม เค้าเปนคนคุยเกง ทั้งที่ผมไม่เคยเห็นตัวจริงของเค้าเห็นแต่รูปในเฟสบุ๊ค ผมก้คุยกันไปเรื่อยๆ เริมแคเค้า ในที่สุดเค้าก้ได้ใจผมไป พอผมเริ่มแสดงออกว่าชอบเค้าก้เริ่มไม่ค่อยจะเหมือนเดิม วันนั้นผมไปกินเลี้ยงรุ้นกับเพื่อน เพื่อนคนนั้นมันก้มาด้วย แล้วมันก้บอกผมว่า คนที่คุยด้วยอะเค้ากำลังคุยกับอีกคนี่ยุห้องเดียวกันกับเค้า ผมนี้อึงไปเลยย ทั้งที่คุยกับผมมาตั้งนานตั้งเปนปี นาทีนั้นผมพูดไรไม่ออกเลย ผมก้เลยทักไปหาเค้าถามว่าคิดยังไงจะเอายังไง เค้าก้บอกว่า"ขอโทษถ้าให้เค้าเลือกคนที่เห็นหน้าทุกวันกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้าเค้าเลือกคนที่เห็นหน้าทุกวัน" ผมนี้นำตาไหรเลยคงเปนเพราะเมาด้วยและมังถึงทำให้ยู่ในอารมนั้น เค้าก้บอกว่าของที่เคยซื้ให้จะเอาคืนมั้ย ผมก้บอกว่าไม่ต้องหรอก เอาไว้เปนความทรงจำดีๆี่เคยมีให้กัน
ของที่ผมซื้ให้ผมไม่ได้เอาไปให้ด้วยตัวเองหรอกคับ ผมฝากเพื่อนไป วันนั้นเปนวันเกิดของเค้า ตั้งแต่วันนั้นผมก้ลบเพื่อนไปเลย
ผ่านไปประมานสามเดือนเค้าก้แอดผมมาใหม่ ผมก้คิดว่าผมคงตัดใจจากเค้าไปได้เแล้วว แต่มันไม่ใช่เปนผมเองที่ยากจะคุยกับเค้าเอง แต่ก้คุยกันบางครั้งไม่เหมือนเมื่อก่อนผมก้เลยไม่ทักไปคุย จนเค้าจบ ม.6 เข้าเรียนมหาไร เค้าก้ทักมาคุยกับผมมากขึ้น เค้าชวนผมไปดูหนัง หนังเรื่องวันแฟนเดย์ ผมก้รู้ทันี่เลยว่าเค้าคงมีเรื่องอะไรแนๆ ก้เปนวันที่ผมมีความสุขมาก ถึงแม้แค่วันเดียว หลังจากนั้นเค้าก้ ทักมาหาผมถี่ขึ้น ผมก้เลยถามว่า แฟนละไม่ว่าหรอ เค้าก้เลยระบายให้ผมฟัง ว่าแฟนเค้าไม่ใส่ใจเค้า ไม่ค่อยจะแคเค้า ผมก้รับฟังผมยากจะสมน้ำหน้า แต่มันก้ทำไม่ได้ก้ผม รักเค้าไปแล้วไม่รู้ว่ามากแค่ไหน ผมไม่เคยคุยกับคนอื่นเลย เฟ้ามองเค้าตลอด ยามที่เค้าเศร้าผมก้ปอบเค้าให้เข้มแข็ง ย่าคิดมาก บางครังผมก้ด่าตัวเองว่าโง่เค้าทำกับขนาดนี้ยังจะไปอาไรอาวรกับเค้าอีกไม่หลาบจำบ้างหรออ บ่นตัวเอง
แล้วเค้าก้เลิกกับแฟนเค้า เค้าก้มาระบายให้ผมฟังอีก ผมก้พอรู้ว่าความรู้สึกนั้นมันเปนไง ผมก้ได้แค่ปอบเค้าเท่านั้น พาเค้าไปกินไอสะครีม ผมไป เขาชนไก้ก้ซือของมาฝาก หวังว่าเค้าจะลืมคนที่ทิ้งเค้าไปได้ เค้าบอกผมว่าเค้าหน้าจะเลือกผม ผมก้บอกว่ามันผ่านมาแล้วย้อนกับไปไม่ได้
ผมก้เริ่มคุยกับเค้าอีกครังหวังว่าเค้าจะมีใจให้บ้าง วันหนึ่งผมถามเค้าว่า เรายังมีโอกาสกับมาเปนเหมือนเดิมได้มั้ย เค้าก้ตอบผมมาว่า เค้าไม่คิดจะรักใครอีกแล้วว ย่าพยายามเลยไม่มีประโยชอะไร ผมก้ผูดอะไรไม่ออก
จากวันแรกที่คุยกันมาจนถึงวันนี้ก้ผ่านมาสามปีแล้ว ทำไมกันนะถึงตัดใจจากเค้าไม่ได้ ยังหวังถึงมันจะไม่มีหวัง
ผมควรทำไงดีครับบ..??
(27-04-2017)
เคยมั้ยคับคุยกันมาตั้งนานแต่สุดท้ายก้....นะ
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผมเรียนยุ ปวช 2 คือ
ผมก้เล่นเฟสยู่ แล้วก้มีผู้หญิงคนหนึ่งทักมา ผมก้คุยกะเค้า แรกๆก้คุยแบบถามคำตอบคำ แต่พอนานวันก้เริมคุยกะเค้า เค้าชวนผมคุย คุยไปเรื่อย แต่ก้ทำให้ผมไม่เบื่อที่จะคุยกับเค้าเลย แล้วก้มารู้ว่าเค้าเปนเพื่อนของเพื่อนผม คือเพื่อนผมมันเรียนสายสามัน เพื่อนผมมันบอกว่า เค้าอะเห็นผมกับเพื่อนคุยแชทกันแล้วเค้าอะบอกว่าผมหน้ารัก แล้วเค้าก้ทักมาคุยกับผม เค้าเปนคนคุยเกง ทั้งที่ผมไม่เคยเห็นตัวจริงของเค้าเห็นแต่รูปในเฟสบุ๊ค ผมก้คุยกันไปเรื่อยๆ เริมแคเค้า ในที่สุดเค้าก้ได้ใจผมไป พอผมเริ่มแสดงออกว่าชอบเค้าก้เริ่มไม่ค่อยจะเหมือนเดิม วันนั้นผมไปกินเลี้ยงรุ้นกับเพื่อน เพื่อนคนนั้นมันก้มาด้วย แล้วมันก้บอกผมว่า คนที่คุยด้วยอะเค้ากำลังคุยกับอีกคนี่ยุห้องเดียวกันกับเค้า ผมนี้อึงไปเลยย ทั้งที่คุยกับผมมาตั้งนานตั้งเปนปี นาทีนั้นผมพูดไรไม่ออกเลย ผมก้เลยทักไปหาเค้าถามว่าคิดยังไงจะเอายังไง เค้าก้บอกว่า"ขอโทษถ้าให้เค้าเลือกคนที่เห็นหน้าทุกวันกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้าเค้าเลือกคนที่เห็นหน้าทุกวัน" ผมนี้นำตาไหรเลยคงเปนเพราะเมาด้วยและมังถึงทำให้ยู่ในอารมนั้น เค้าก้บอกว่าของที่เคยซื้ให้จะเอาคืนมั้ย ผมก้บอกว่าไม่ต้องหรอก เอาไว้เปนความทรงจำดีๆี่เคยมีให้กัน
ของที่ผมซื้ให้ผมไม่ได้เอาไปให้ด้วยตัวเองหรอกคับ ผมฝากเพื่อนไป วันนั้นเปนวันเกิดของเค้า ตั้งแต่วันนั้นผมก้ลบเพื่อนไปเลย
ผ่านไปประมานสามเดือนเค้าก้แอดผมมาใหม่ ผมก้คิดว่าผมคงตัดใจจากเค้าไปได้เแล้วว แต่มันไม่ใช่เปนผมเองที่ยากจะคุยกับเค้าเอง แต่ก้คุยกันบางครั้งไม่เหมือนเมื่อก่อนผมก้เลยไม่ทักไปคุย จนเค้าจบ ม.6 เข้าเรียนมหาไร เค้าก้ทักมาคุยกับผมมากขึ้น เค้าชวนผมไปดูหนัง หนังเรื่องวันแฟนเดย์ ผมก้รู้ทันี่เลยว่าเค้าคงมีเรื่องอะไรแนๆ ก้เปนวันที่ผมมีความสุขมาก ถึงแม้แค่วันเดียว หลังจากนั้นเค้าก้ ทักมาหาผมถี่ขึ้น ผมก้เลยถามว่า แฟนละไม่ว่าหรอ เค้าก้เลยระบายให้ผมฟัง ว่าแฟนเค้าไม่ใส่ใจเค้า ไม่ค่อยจะแคเค้า ผมก้รับฟังผมยากจะสมน้ำหน้า แต่มันก้ทำไม่ได้ก้ผม รักเค้าไปแล้วไม่รู้ว่ามากแค่ไหน ผมไม่เคยคุยกับคนอื่นเลย เฟ้ามองเค้าตลอด ยามที่เค้าเศร้าผมก้ปอบเค้าให้เข้มแข็ง ย่าคิดมาก บางครังผมก้ด่าตัวเองว่าโง่เค้าทำกับขนาดนี้ยังจะไปอาไรอาวรกับเค้าอีกไม่หลาบจำบ้างหรออ บ่นตัวเอง
แล้วเค้าก้เลิกกับแฟนเค้า เค้าก้มาระบายให้ผมฟังอีก ผมก้พอรู้ว่าความรู้สึกนั้นมันเปนไง ผมก้ได้แค่ปอบเค้าเท่านั้น พาเค้าไปกินไอสะครีม ผมไป เขาชนไก้ก้ซือของมาฝาก หวังว่าเค้าจะลืมคนที่ทิ้งเค้าไปได้ เค้าบอกผมว่าเค้าหน้าจะเลือกผม ผมก้บอกว่ามันผ่านมาแล้วย้อนกับไปไม่ได้
ผมก้เริ่มคุยกับเค้าอีกครังหวังว่าเค้าจะมีใจให้บ้าง วันหนึ่งผมถามเค้าว่า เรายังมีโอกาสกับมาเปนเหมือนเดิมได้มั้ย เค้าก้ตอบผมมาว่า เค้าไม่คิดจะรักใครอีกแล้วว ย่าพยายามเลยไม่มีประโยชอะไร ผมก้ผูดอะไรไม่ออก
จากวันแรกที่คุยกันมาจนถึงวันนี้ก้ผ่านมาสามปีแล้ว ทำไมกันนะถึงตัดใจจากเค้าไม่ได้ ยังหวังถึงมันจะไม่มีหวัง
ผมควรทำไงดีครับบ..??
(27-04-2017)