สวัสดีค่ะคือเราป็นคนที่ชอบพูดตรงๆ มีอะไรก็ถามแต่กับแค่บางเรื่องเท่านั้น เรื่องที่ไม่ควรถามเราก็เงียบไว้ มีความคิดแตกต่างไปจากคนในกลุ่มตอนแรกๆกลุ่มเรามันก็ดีแหละค่ะ แต่หลังๆมีเพื่อนใหม่เข้ามาในกลุ่ม เราซึ่งถูกมองว่าแตกต่างอยู่แล้วก็โดนไล่ออกจากกลุ่มเพราะคนที่มาใหม่เข้ากันมากกว่าเราก็ไม่อะไรน้ะค้ะ แต่ทำไมต้องเป็นเราที่ได้ออกมาหล้ะในเมื่อเราไม่ได้ทำไรผิดเลยสักนิดเราแค่พูดความจริงเราไม่เคยปิดบังอะไรเลย มีความคิดเห็นอย่างไงก็พูด แต่มันก็มีความโชคดีที่ทำให้เรารู้ว่านอกจากกลุ่มนี้ที่ตอนแรกแสนดีกับเรา ก็มีอีกกลุ่มที่เราเคยพูดไม่ดีกับพวกเค้าไว้แต่เคยก็เอื้อมมือรับเราไว้จากที่ถูกโยนลงเหว ต้องขอบคุณพวกเค้าที่ทำให้เรามีความสุขในเวลาที่เราทุกใจ ตอนแรกคิดว่าเค้าจะเกลียดเราด้วยซ้ำแต่กลับไม่ใช่เลย เพื่อนที่เราคิดว่าดีคิดว่าจะคบกันจนเรียนจบช่วยกันพยุงกันไปแต่ปล่าวเลยเค้ากลับเป็นคนทิ้งให้เราอยู่กับที่เอาตัวรอดคนเดียว ทำอะไรไม่นึกถึงเราสักอย่าง การที่เราไว้ใจใครแล้วเค้ามาหักหลังมันเจ็บมากๆเลยน้ะ แต่เราก็ไม่สนใจในเมื่อเค้าไม่สนใจเรา แล้วเราจะไปสนใจเค้าทำไมหล้ะ ถ้าเค้าคิดว่าเพื่อนใหม่ดีกว่าเพื่อนที่คบกันมานานจนรู้นิสัยกันทุกอย่างก็ปล่อยค่ะ เพราะเราจะไม่มีวันให้อภัยในสิ่งที่เค้าทำเราก็มีความรู้สึกถ้าเค้าถึงจุดที่เรายืนอยู่เค้าจะรู้ว่าสิ่งที่เค้าทำมันแสนสาหัสขนาดไหน บางวันเราอยู่กับความคิดที่ไม่รู้ว่ามันจะเกิดอ่ะ แรกๆคิดมากน้ะแต่หลังๆเราปลอบตัวเองว่าในความโชคร้ายยังมีความโชคดีหลงเหลืออยู่น้ะ เพื่อนใหม่ที่เจอดีกับเราทุกอย่างมีอะไรก็บอกกันตามตรงไม่ต้องมาปรับนิสัยให้เข้ากันเลยเราเป็นตัวของตัวเองมากกว่าในกลุ่มนั้นเยอะ เพื่อนที่ดีเราควรรักษาเค้าๆว้ให้ดีที่สุดจริงไหมค้ะ?
#เพื่อนที่ไม่เห็นค่าเราก็ไม่ควรจะเก็บไว้
#ความทรงจำเก่าๆลืมมันไปความทรงจำใหม่กำลังดีค่ะ