ตามหัวข้อเลยค่าา เล่าก่อนเนาะ คือเพื่อนคนนี้เวลาเราเล่าเรื่องอะไรเกี่ยวกับเราที่ผ่านมาเค้าก็จะบอกว่า เหมือนเค้าเลย แบบเราเล่าว่าเนี่ยตอนเด็กๆโดนจับคู่ให้(จับคู่หญิงชายอ้ะ ผู้ใหญ่จับให้)เล่นด้วยกันตลอดงี้อ้ะ แล้วนางก็จะบอกตอนเด็กๆก็เป็นเหมือนกันโดนจับคู่ เราก็ฟังๆทนฟังมา3-4 ปีแล้วค่ะ เราบอกอีกว่าเนี่ยตอนนี้ยังติดต่อยังคุยอยู่เลยเราก็ให้ดูเฟส แล้วนางก็บอกอีกแต่ของนางเค้าไปไหนไม่รู้ไม่ได้ติดต่อกัน เราแบบคือเรารู้กึนนางอ้ะความจริงนางไม่มีแต่นางชอบมโนให้เหมือนเรา เวลาชวนไปไหนนะนางจะชอบอ้างนั้นอ้างนี้แบบไม่ชอบไปที่นี้ แต่ความจริงแล้วนางยังบ่นอยู่เลยว่าอยากไป เรารู้ว่านางอยากไปแต่พ่อนางไม่ให้ไปเพราะพ่อนางชอบบ่นแล้วไม่ค่อยให้ไปไหน เราไม่เข้าใจนางทำไมไม่บอกตรงๆคะ อายที่พ่อ แม่ หรือผู้ใหญ่เค้าไม่ให้ไปหรอคะ แต่คนอื่นไปได้งี้หรอคะ หลายเรื่องเลยค่ะ เราเริ่มกลัวนางแล้ว นางเป็นโรคมโนหรอคะ ต้องพบหมอมั้ยคะ แบบเวลาเราอยากได้อะไรงี้นะ เราก็จะบอกเอ่อเดี๋ยวจะซื้ออันนี้นะอันนั้นนะ แล้วนางพูดขึ้นว่ามันไม่ดีจะซื้อทำไม แพงด้วย(แต่เรามีตังเก็บไง) นางพูดงี้นะทั้งๆทีแต่ก่อนนางก็บอกจะซื้อก็ไม่เห็นซื้อพอเราจะซื้อนางมากักเรา คืออิจฉาหรอคะ เราเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วค่ะ คือต้องมานั่งฟังนางตอแห* งี้หรอคะ จนเพื่อนนางยังมาถามเราเลยว่านางเป็นแบบที่นางพูดจริงมั้ย ได้นั้นได้นี้จริงหรือป่าว คือบางทีเราก็รำคาญนะ เราก็ไม่อยากยุ่งหรอกเดี๋ยวหาว่าหัดหน้าเค้างี้ เพื่อนเราเป็นโรคมโนหรอคะ
เพื่อนเราเป็นโรคหรือป่าวคะ??