อยากขอคำแนะนำ เรื่องเด็กๆที่ไม่เล็ก..ควรถึงจิตแพทย์ไหม

เรื่องมีอยู่ว่า เด็กชายอายุ 4-5 ขวบ อยู่กับครอบครัวที่อบอุ่น ถึงแม้จะมีคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวแต่ก็รักลูกมาก  ไปเที่ยว ก็นั่งแต่รถเก๋งหรือนั่งเครื่องบินเรียกว่า ดูแลเด็กน้อยอย่างดี เด็กร่าเริงแจ่มใสปกติไม่มีอาการใดๆที่แสดงออกถึงความผิดปกติของอารมณ์ แต่มีสิ่งหนึ่งที่แม่เขาเป็นทุกข์มาก คือลูกชายจะชอบแอบอึรดกางเกงแล้วไม่ยอมบอก บางครั้งก็เอากางเกงไปซ่อน จนคนที่บ้านได้กลิ่นเหม็น เขาถูกลงโทษตั้งแต่สถานเบาสุดคือการพูดคุย ..การถูกลงโทษเข้ามุมหรือแม้แต่การตี ก่อนถูกลงโทษแม่เขาจะพยายามถามสาเหตุ ด้วยคำพูดดีๆ ไพเราะและใจเย็นแต่ลูกชายเขาจะไม่ยอมพูดถึงสาเหตุว่าทำไมจึงอึรดกางเกงหรือบางทีเอาไปซ่อนด้วย ถามเท่าไหร่ก็เงียบ ทั้งที่ทุกครั้งที่เขาอุจจาระ(ปกติ)ผู้เป็นแม่ก็จะเป็นคนล้างก้นให้เอง ยังไม่อนุญาตให้ลูกชายล้างเองด้วยซ้ำ เราก็พยายามช่วยพูดกับหลานดีๆ แต่เด็กเหมือนจะรับฟัง เข้าใจและรับปาก แต่พอครั้งต่อๆไปก็..เหมือนเดิม
แม่เขากลุ้มใจมาก เราก็ไม่รู้จะแนะนำอย่างไร(เพราะยังไม่เคยมีลูก) เลยอยากรู้ว่านี่คือพฤติกรรมปกติหรือผิดปกติ จำเป็นต้องเข้าพบจิตแพทย์เด็ก(แนะนำโรงพยาบาลด้วยนะคะ)เพื่อขอคำแนะนำหรือไม่
ใครมีประสบการณ์ช่วยแชร์ให้ด้วยนะคะ