คือ หนูอะขายของให้ป้าทุกวัน ซึ่งบ้านป้าเนี่ยทำด้านหน้าเป็นร้านขายไข่ แล้วบ้านติดถนนค่ะ แต่เป็นถนนในหมู่บ้านแบบจัดสรรนะ แล้วถนนก็กว้างด้วย แล้วเวลาหนูขายเนี้ย หยิบเสร็จจะต้องเดินไปส่งให้ลูกค้าอีก ก็แปลกใจนะว่าทำไมเขาไม่ยอมลงจากรถ
ถ้าเป็นพวกคนแก่ ก็พอรับได้
ถ้ามาจักรยานตั้งยากก็พอรับได้
มอเตอร์ไซต์มาคนเดียว ก็พอรับได้
นั่งรถมาคนเดียว ก็ไม่อะไร
แต่บางครั้งเนี่ย อยู่ในรถก็หลายคน อายุก็ไม่ได้มาก ทำไมเขาไม่ยอมลงจากรถคะ ? เข้าใจว่าเดินไปเนี่ยมันไม่ไกลเพราะแค่หน้าร้าน แต่หลายคนก็หลายครั้งอะ ที่ชอบทำแบบนี้ คนขายก็ขาแทบพันเพราะบางครั้งมาทีเดียวหลายคน แล้วขายอยู่คนเดียว แล้วคนที่สั่งซื้อไข่คนแรกแบบตะโกนสั่งเอา อยู่ในรถ เราก็ต้องรีบเดินไปส่ง แล้วก็ต้องกลับมาขายไข่ต่ออีกสองคน งี้ บางครั้งก็เหนื่อยนะคะ ถึงแม้หนูจะอายุไม่มากก็ตาม แต่หลายครั้งเข้าก็เบื่อ จะให้ทำแบบไม่ยอมลงไปให้จนกว่าลูกค้าจะออกจากรถมาเอาเอง ก็ไม่ได้เพราะไม่ใช่ร้านของหนู
ปล.หรือว่าเพราะลูกค้าคือพระเจ้าคะ แล้วพอดีหนูไม่ใช่เจ้าของร้านก็แค่คนขายของก็เลยไม่เข้าใจ หรือว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ? ถ้าผิดยังไงก็บอกได้ค่ะ หนูจะได้ไม่คิดเข้าข้างตัวเอง
ขายของแล้วต้องเดินไปส่งให้ตลอด?
ถ้าเป็นพวกคนแก่ ก็พอรับได้
ถ้ามาจักรยานตั้งยากก็พอรับได้
มอเตอร์ไซต์มาคนเดียว ก็พอรับได้
นั่งรถมาคนเดียว ก็ไม่อะไร
แต่บางครั้งเนี่ย อยู่ในรถก็หลายคน อายุก็ไม่ได้มาก ทำไมเขาไม่ยอมลงจากรถคะ ? เข้าใจว่าเดินไปเนี่ยมันไม่ไกลเพราะแค่หน้าร้าน แต่หลายคนก็หลายครั้งอะ ที่ชอบทำแบบนี้ คนขายก็ขาแทบพันเพราะบางครั้งมาทีเดียวหลายคน แล้วขายอยู่คนเดียว แล้วคนที่สั่งซื้อไข่คนแรกแบบตะโกนสั่งเอา อยู่ในรถ เราก็ต้องรีบเดินไปส่ง แล้วก็ต้องกลับมาขายไข่ต่ออีกสองคน งี้ บางครั้งก็เหนื่อยนะคะ ถึงแม้หนูจะอายุไม่มากก็ตาม แต่หลายครั้งเข้าก็เบื่อ จะให้ทำแบบไม่ยอมลงไปให้จนกว่าลูกค้าจะออกจากรถมาเอาเอง ก็ไม่ได้เพราะไม่ใช่ร้านของหนู
ปล.หรือว่าเพราะลูกค้าคือพระเจ้าคะ แล้วพอดีหนูไม่ใช่เจ้าของร้านก็แค่คนขายของก็เลยไม่เข้าใจ หรือว่ามันก็เป็นเรื่องปกติ? ถ้าผิดยังไงก็บอกได้ค่ะ หนูจะได้ไม่คิดเข้าข้างตัวเอง