ตอนนี้ผมเป็นครูอยู่โรงเรียนเอกชน อายุ 26 ปี ยังไม่มีเงินเก็บ
ผมมีแฟนในที่ทำงานเดียวกันครับ เธออายุ 21 ปี
เราตัดสินใจคบกันตอนนี้ก็ผ่านมาแล้ว 4 เดือน
เธอเป็นคนน่ารักมาก ๆ ทั้งภายนอกและภายใน เธอคือคนที่ผมเฝ้าตามหามาตลอด
ตอนนี้เธอกับผมก็รักกันดี บางทีก็ทะเลาะ แต่ปรับเข้ากันได้ด้วยเหตุผล
ผมชอบที่เธอมีเหตุผล เป็นคนที่มองคนที่ภายใจจิตใจ (เหมือนกันกับผม)
-----------------------------
ในที่ทำงานบอกเลยว่า ผมทำงานลำบากใจมา ๆ ซึ่งในความคิดผมตอนนี้
ผมควรจะเก็บอะไนต่าง ๆ เพื่อสร้างครอบครัว แต่ในการงานไม่เอื้อเท่าไร
งานเยอะมาก ๆ ใช้งานชนิดที่ว่าคุมค่าจริง ๆ เงินเดือนไม่ถึง 9000 บาท
ผมเริ่มคิดมากขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างกายเริ่มพังต้องกินยาคลายเครียด
ทั้งเหนื่อยกายและเหนื่อยสมอง จนเกิดระเบิดออกทางเฟสบุ๊ค... (จริง ๆ ก็ไม่ควร)
จนทำให้คนที่ทำงานที่เดียวกันไม่พอใจเกิดเป็นชนวนที่ทำให้อยากออกจากที่ทำงาน กลับไปทำงานขายของที่บ้าน
ที่ทำงานกับบ้านผมอยู่คนละจังหวัด ห่างประมาณ 300 ก.ม.
****ซึ่งตอนนี้อึนไปหมดแล้ว ผมอยากออกไปที่จะลงหลักปักฐาน แต่ก็ไม่อยากจะห่างแฟน
****เราอยากสร้างอนาคตด้วยกัน ซึ่งตอนนี้ถือว่าความคิดเราพอที่จะเริ่มอะไรสักอย่าง
------------------------------------------
แต่ว่า........... ผมเป็นมีแต่ตัวกับใจจริง ๆ ไม่มีเงินที่จะเก็บสักบาท ทำงานพอผ่านไปเดือน ๆ
แต่อยากมีหวัง มีให้สิ่งที่เป็นปัจจัยชีวิต สิ่งที่คนธรรมดาควรมี
***แต่ก็ไม่อยากจากกับแฟนไป เพราะเราพึ่งเริ่มรัก และไม่อยากจากกันไปไหน
เราอยากสร้างด้วยกัน ซึ่งผมกับแฟนก็มีหน้าที่จะต้องดูแล
ผมว่าจะยื่นใบลาออกในอีกไม่นาน ๆ ซึ่งเธอเสียใจ เธอขอให้ผมไม่ไปได้ไหม ถึงเธอไม่พูดตรง ๆ ผมก็รู้สึกได้
....... ไม่รู้ต้องนี้ผมควรจะอยู่ต่อที่ทำงานเดิมไหม หรือออกไปตามหาทางข้างหน้าเอาใหม่เผื่อดีกว่านี้.....
.......
ขอความคิดเห็นของเพื่อน ๆ หน่อยครับ
เมื่องานที่ทำอยู่ไม่สามารถทำให้เราก้าวหน้าได้ แต่ยังอยากอยู่กับความรัก
ผมมีแฟนในที่ทำงานเดียวกันครับ เธออายุ 21 ปี
เราตัดสินใจคบกันตอนนี้ก็ผ่านมาแล้ว 4 เดือน
เธอเป็นคนน่ารักมาก ๆ ทั้งภายนอกและภายใน เธอคือคนที่ผมเฝ้าตามหามาตลอด
ตอนนี้เธอกับผมก็รักกันดี บางทีก็ทะเลาะ แต่ปรับเข้ากันได้ด้วยเหตุผล
ผมชอบที่เธอมีเหตุผล เป็นคนที่มองคนที่ภายใจจิตใจ (เหมือนกันกับผม)
-----------------------------
ในที่ทำงานบอกเลยว่า ผมทำงานลำบากใจมา ๆ ซึ่งในความคิดผมตอนนี้
ผมควรจะเก็บอะไนต่าง ๆ เพื่อสร้างครอบครัว แต่ในการงานไม่เอื้อเท่าไร
งานเยอะมาก ๆ ใช้งานชนิดที่ว่าคุมค่าจริง ๆ เงินเดือนไม่ถึง 9000 บาท
ผมเริ่มคิดมากขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างกายเริ่มพังต้องกินยาคลายเครียด
ทั้งเหนื่อยกายและเหนื่อยสมอง จนเกิดระเบิดออกทางเฟสบุ๊ค... (จริง ๆ ก็ไม่ควร)
จนทำให้คนที่ทำงานที่เดียวกันไม่พอใจเกิดเป็นชนวนที่ทำให้อยากออกจากที่ทำงาน กลับไปทำงานขายของที่บ้าน
ที่ทำงานกับบ้านผมอยู่คนละจังหวัด ห่างประมาณ 300 ก.ม.
****ซึ่งตอนนี้อึนไปหมดแล้ว ผมอยากออกไปที่จะลงหลักปักฐาน แต่ก็ไม่อยากจะห่างแฟน
****เราอยากสร้างอนาคตด้วยกัน ซึ่งตอนนี้ถือว่าความคิดเราพอที่จะเริ่มอะไรสักอย่าง
------------------------------------------
แต่ว่า........... ผมเป็นมีแต่ตัวกับใจจริง ๆ ไม่มีเงินที่จะเก็บสักบาท ทำงานพอผ่านไปเดือน ๆ
แต่อยากมีหวัง มีให้สิ่งที่เป็นปัจจัยชีวิต สิ่งที่คนธรรมดาควรมี
***แต่ก็ไม่อยากจากกับแฟนไป เพราะเราพึ่งเริ่มรัก และไม่อยากจากกันไปไหน
เราอยากสร้างด้วยกัน ซึ่งผมกับแฟนก็มีหน้าที่จะต้องดูแล
ผมว่าจะยื่นใบลาออกในอีกไม่นาน ๆ ซึ่งเธอเสียใจ เธอขอให้ผมไม่ไปได้ไหม ถึงเธอไม่พูดตรง ๆ ผมก็รู้สึกได้
....... ไม่รู้ต้องนี้ผมควรจะอยู่ต่อที่ทำงานเดิมไหม หรือออกไปตามหาทางข้างหน้าเอาใหม่เผื่อดีกว่านี้.....
.......
ขอความคิดเห็นของเพื่อน ๆ หน่อยครับ