ใครเคยเป็นบ้างค้าบ !!
ผมห่างกับแฟนมาสักระยะแล้วค้าบ เค้าขอห่างผมเพราะเค้าลืมคนเก่าไม่ได้..แต่เรายังคุยกันเหมือนเดิม ทำตัวปกติเหมือนไม่ได้เลิกกัน ยังดูแลกันเหมือนแฟน คือเราเลิกกันแล้วแต่ไม่กี่วันที่ผ่านมาเราไปหนองคายด้วยกันขี่รถจักรยานยนต์จากขอนแก่นไปสองคันสามคน เค้าต้องขี่รถให้ผมนั่งเพราะผมเมามากทั้งๆที่เขาก้ไม่เคยขี่รถไกลๆแถมขี่รถก็ไม่แข็ง มันระยะทางที่ไกลมากๆเวลาผมจะหลับเค้าก็จะดึงมือผมมาจับไว้หรือไม่ก็เอามือมากอดแล้วบีมมือผมแรงๆเพราะกลัวผมตกรถ ตอนถึงบ้านผือมีพายุเข้าผมเป็นคนขับรถ ลมแรง ฝนตกหนัก ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า เค้ากลัวมากๆ ตอนนั้นคิดแค่ว่าเราพาเค้ามารำบากรึเปล่า ไม่ได้เป็นอะไรกับเค้ายังจะพาเค้ามาตากฝน ลำบากกับเราอีกแต่เรื่องดีๆมันกำลังจะเกิด เค้าเอามือมาใส่ในกระเป๋าหน้าเสื้อกันหนาวเรา กอดเราไว้แน่นมากๆ เวลาฟ้าแรบหรือฟ้าร้องเค้าจะกอดเราไว้มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับคนที่แพ้แฟนเก่าแบบผม อย่างน้อยก็ยังทำให้เค้าอุ่นใจตอนที่อะไรๆมันเลวร้าย พอเราถึงหนองคายเราไปเปิดรีสอร์ทนอนห้องเดียวกันสามคน หลังจากเจอเรื่องแย่ๆ ความเย็นชาที่เค้าสาดมาให้เราแต่วันนี้เค้ากับเปลี่ยนไป เค้าหอมแก้มเรา พอเพ้อก็หอม เค้าหวานขึ้น เค้าเลิกเย็นชา เลิกทำเหมือนเราไม่มีตัวตนตรงนั้น เราเอาเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยนให้เค้าใส่แล้วเราก็ถอดเสื้อนอนเพราะเสื้อผ้าเราเอามาแค่ชุดเดียว เรานอนอยู่ข้างกัน แล้วเราก็นอนหันหลังให้เค้า อยู่ๆเค้าก็หันมากอดเราทั้งที่ตอนคบกันเค้าจะกอดเราตอนนอนโดยที่เราไม่ร้องขอมันมีโอกาสน้อยมากๆ พอเราเอามือเค้าออกตอนหลับแล้วเราไปนอนอีกข้าง เค้าก็หันกลับมากอดเราอีก เราเหมือนจะไม่สบายแล้วเราก็งี่เง่ามากๆปกติเวลาเป็นแบบนี้เค้าก็จะแบบหงุดหงุดใส่เราบ้าง แต่เค้ากลับดูแลเราดีมาก ถามว่าเราปวดหัวมั้ย อ้อนเรากลับบบ้าง เช้าตื่นมาทำธุระเสร็จเราก็ตรงกลับขอนแก่นเลยแล้วก็เหมือนเช่นเคยผม หลับคาหลังเค้า เค้าก็จะเอามือผมไปจับไว้ ค่อยถามว่าไหวมั้ย มีจังหวะหนึ่งแขนเสื้อมันเปิดผมเลยชักมือกลับแต่เค้าก็คว้ามือผมไว้แรงมากๆแล้วก็เหมือนตกใจ เค้าบอกนึกว่าผมหลับแล้วจะหล่นรถ มันทำให้รู้ว่าเค้าห่วงเรามากแค่ไหน พอเข้าขอนแก่นผมเป็นคนขับรถ ฝนตกหนาวมากผมเป็นตะคริวแล้วมือขยับไม่ได้ เค้าก็เอามือเค้ามากุมมือเราไว้แล้วก็ถามเรามา"อุ่นขึ้นมั้ย" คือมันไม่ได้อุ่นที่มือเลย..แต่มันอุ่นที่ใจ พอเราถึงบ้านก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วด้วยความเพลียร่างมากเราเลยมานอนในห้อง เค่ชาก็เข้ามาถามว่าเราไม่สบายรึเปล่า เป็นไรมั้ย มันอ้อน มานัวเนีย มาถ่ายรูปด้วย มากอดมาหอม มาจูบเรา นางน่ารักมากก อยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนั้นเลยแต่ความสุขมักไปเร็วเสมอ คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เราจะได้อยู่ด้วยกันก่อนจะปล่อยเค้ากลับไปสู่โลกของเค้า ไม่อยากให้เค้าไปเลย..ตอนเค้านั่งรถกลับ เราแถบไม่ได้คุยกันเลย กว่าจะผ่านคืนนี้ไปมันทรมานมากๆ คิดไรเยอะแยะในสมองไปหมด สำหรับคนแพ้สิ่งที่กลัวที่สุดคือการห่างกันนี่แหละ กลัวว่าจะหายไป กลัวว่าเค้าจะไม่ทักมา กลัวว่าเค้าจะไปเริ่มต้นใหม่กับคนเก่า กลัวไปหมดทุกอย่าง แต่ถึงไม่ได้คุยกันแต่เค้าก็แชร์โรมาให้เราดูตลอดว่าถึงไหนแล้ว พอเค้าถึงบ้านเค้าก็คุยกับเราปกติ คอลมา เฝ้านอน บอกคิดถึงเรา ตอนตื่นนอนก็บอกมอนิ่งเราหน้าเฟส ส่งแชทมาว่า"ตื่นแล้วทักมานะ รออยู่"คือที่สงสัย..คือเค้าบอกว่า"เค้าแค่รู้สึกกับผมแต่ยังถึงขั้นรัก.."นี่มันจริงหรือเปล่าหรือเขาแค่ไม่รู้ใจตัวเองว่าเค้ารักเราหรือต้องการไรกันแน่ 5555 หรือว่าผมมโนว่าเค้ารักผม...
แค่รู้สึก..
ผมห่างกับแฟนมาสักระยะแล้วค้าบ เค้าขอห่างผมเพราะเค้าลืมคนเก่าไม่ได้..แต่เรายังคุยกันเหมือนเดิม ทำตัวปกติเหมือนไม่ได้เลิกกัน ยังดูแลกันเหมือนแฟน คือเราเลิกกันแล้วแต่ไม่กี่วันที่ผ่านมาเราไปหนองคายด้วยกันขี่รถจักรยานยนต์จากขอนแก่นไปสองคันสามคน เค้าต้องขี่รถให้ผมนั่งเพราะผมเมามากทั้งๆที่เขาก้ไม่เคยขี่รถไกลๆแถมขี่รถก็ไม่แข็ง มันระยะทางที่ไกลมากๆเวลาผมจะหลับเค้าก็จะดึงมือผมมาจับไว้หรือไม่ก็เอามือมากอดแล้วบีมมือผมแรงๆเพราะกลัวผมตกรถ ตอนถึงบ้านผือมีพายุเข้าผมเป็นคนขับรถ ลมแรง ฝนตกหนัก ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า เค้ากลัวมากๆ ตอนนั้นคิดแค่ว่าเราพาเค้ามารำบากรึเปล่า ไม่ได้เป็นอะไรกับเค้ายังจะพาเค้ามาตากฝน ลำบากกับเราอีกแต่เรื่องดีๆมันกำลังจะเกิด เค้าเอามือมาใส่ในกระเป๋าหน้าเสื้อกันหนาวเรา กอดเราไว้แน่นมากๆ เวลาฟ้าแรบหรือฟ้าร้องเค้าจะกอดเราไว้มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับคนที่แพ้แฟนเก่าแบบผม อย่างน้อยก็ยังทำให้เค้าอุ่นใจตอนที่อะไรๆมันเลวร้าย พอเราถึงหนองคายเราไปเปิดรีสอร์ทนอนห้องเดียวกันสามคน หลังจากเจอเรื่องแย่ๆ ความเย็นชาที่เค้าสาดมาให้เราแต่วันนี้เค้ากับเปลี่ยนไป เค้าหอมแก้มเรา พอเพ้อก็หอม เค้าหวานขึ้น เค้าเลิกเย็นชา เลิกทำเหมือนเราไม่มีตัวตนตรงนั้น เราเอาเสื้อผ้าที่จะเปลี่ยนให้เค้าใส่แล้วเราก็ถอดเสื้อนอนเพราะเสื้อผ้าเราเอามาแค่ชุดเดียว เรานอนอยู่ข้างกัน แล้วเราก็นอนหันหลังให้เค้า อยู่ๆเค้าก็หันมากอดเราทั้งที่ตอนคบกันเค้าจะกอดเราตอนนอนโดยที่เราไม่ร้องขอมันมีโอกาสน้อยมากๆ พอเราเอามือเค้าออกตอนหลับแล้วเราไปนอนอีกข้าง เค้าก็หันกลับมากอดเราอีก เราเหมือนจะไม่สบายแล้วเราก็งี่เง่ามากๆปกติเวลาเป็นแบบนี้เค้าก็จะแบบหงุดหงุดใส่เราบ้าง แต่เค้ากลับดูแลเราดีมาก ถามว่าเราปวดหัวมั้ย อ้อนเรากลับบบ้าง เช้าตื่นมาทำธุระเสร็จเราก็ตรงกลับขอนแก่นเลยแล้วก็เหมือนเช่นเคยผม หลับคาหลังเค้า เค้าก็จะเอามือผมไปจับไว้ ค่อยถามว่าไหวมั้ย มีจังหวะหนึ่งแขนเสื้อมันเปิดผมเลยชักมือกลับแต่เค้าก็คว้ามือผมไว้แรงมากๆแล้วก็เหมือนตกใจ เค้าบอกนึกว่าผมหลับแล้วจะหล่นรถ มันทำให้รู้ว่าเค้าห่วงเรามากแค่ไหน พอเข้าขอนแก่นผมเป็นคนขับรถ ฝนตกหนาวมากผมเป็นตะคริวแล้วมือขยับไม่ได้ เค้าก็เอามือเค้ามากุมมือเราไว้แล้วก็ถามเรามา"อุ่นขึ้นมั้ย" คือมันไม่ได้อุ่นที่มือเลย..แต่มันอุ่นที่ใจ พอเราถึงบ้านก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วด้วยความเพลียร่างมากเราเลยมานอนในห้อง เค่ชาก็เข้ามาถามว่าเราไม่สบายรึเปล่า เป็นไรมั้ย มันอ้อน มานัวเนีย มาถ่ายรูปด้วย มากอดมาหอม มาจูบเรา นางน่ารักมากก อยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนั้นเลยแต่ความสุขมักไปเร็วเสมอ คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เราจะได้อยู่ด้วยกันก่อนจะปล่อยเค้ากลับไปสู่โลกของเค้า ไม่อยากให้เค้าไปเลย..ตอนเค้านั่งรถกลับ เราแถบไม่ได้คุยกันเลย กว่าจะผ่านคืนนี้ไปมันทรมานมากๆ คิดไรเยอะแยะในสมองไปหมด สำหรับคนแพ้สิ่งที่กลัวที่สุดคือการห่างกันนี่แหละ กลัวว่าจะหายไป กลัวว่าเค้าจะไม่ทักมา กลัวว่าเค้าจะไปเริ่มต้นใหม่กับคนเก่า กลัวไปหมดทุกอย่าง แต่ถึงไม่ได้คุยกันแต่เค้าก็แชร์โรมาให้เราดูตลอดว่าถึงไหนแล้ว พอเค้าถึงบ้านเค้าก็คุยกับเราปกติ คอลมา เฝ้านอน บอกคิดถึงเรา ตอนตื่นนอนก็บอกมอนิ่งเราหน้าเฟส ส่งแชทมาว่า"ตื่นแล้วทักมานะ รออยู่"คือที่สงสัย..คือเค้าบอกว่า"เค้าแค่รู้สึกกับผมแต่ยังถึงขั้นรัก.."นี่มันจริงหรือเปล่าหรือเขาแค่ไม่รู้ใจตัวเองว่าเค้ารักเราหรือต้องการไรกันแน่ 5555 หรือว่าผมมโนว่าเค้ารักผม...