เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...
เรากับเขาคบกันมา เป็นเวลา 2 ปี เขาเป็นรุ่นพี่เรา ตลอดที่คบกันมาทุกอย่างดี ราบรื่นมาก
จนพอเข้าปีที่ 3 เขาเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป จากที่คุยกันทุกวัน จนบางทีหายเป็นสัปดาห์พึ่งติดต่อมา
ซึ่งตอนนั้นเราก็จบจากมหาลัยแล้ว แล้วกลับมาอยู่บ้านกับครอบครัวที่กรุงเทพ น่าแปลกเนอะอยู่กรุงเทพเหมือนกัน แต่ไม่เคยเจอกันเป็นเดือน
ตอนแรกก็คิดว่าเขาอาจกำลังปรับตัวกับที่ทำงานมั้ง งานคงเยอะ(ไม่รู้ตอนนั้นโลกสวยไปไหน)
และมีอยู่วันหนึ่งเขาโทรมาหาเรา พูดเกี่ยวกับผลตรวจเลือดที่ผ่านมา ทั้งที่บริษัทมีตรวจสุขภาพเพิ่งผ่านไป
เฮ้ย!!! เราว่าเราได้กลิ่นตุๆ ถ้าไม่ได้เป็นไรตรวจเลือดด้วยหรอ (มันต้องไปจิ้มใครมาแน่ๆ)
เราเลยแซวไปว่าไม่ได้เป็นไร จะวิตกทำไม?????
หลังจากนั้นก็เดินตามรูปแบบเดิมๆ มาๆ หายๆ จนหายมากกว่ามา ตอนนั้นก็คิดว่ามีคนอื่นแล้วละ ก็เลยทำใจมาสักพัก
จนวันนั้นมันให้ไปหาที่หอ กำลังจะล้มตัวนอน....
เราเลยพูดกับเขาว่า " เธอมีอะไรจะสารภาพเราไหม " เขาเริ่มนิ่งเหมือนรู้ตัวแล้วละ
เขาก็พูดกับเรานะ " ตลอดที่คบกันมาเราดีกับเขามาก แต่มันรู้สึกไม่ใช่อะ 2 ปีที่คบกันมา เรารู้สึกกับเธอแค่คู่นอน "
เรานี่อึ่งไปเลยไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา บอกว่ามีคนอื่นยังจะดีกว่า นี่บอกมาแม้งโครตทำร้ายจิตใจเลย
และพีคกว่านั้นมีมาถามเราอีกนะว่า " เธอโอเครหรือเปล่า "
โอเครก็บ้าละ!!! เราเลยเก็บของและเดินออกมาตัดขาดทุกสิ่ง
น่าแปลกมากไม่มีน้ำตาเลยสักนิด ไม่รู้สึกอะไรเลยตอนนั้นชาไปหมด
จนมาล่าสุดไม่รู้เขาหาเบอร์จากเราได้ไง ทั้งๆที่เราเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว
เราก็ยินดีคุยนะ ฟังเขาเล่าปัญหาชีวิต บรา บรา บรา จนถามเราว่า " ยังรู้สึกกับเราอยู่ไหม "
เราเลยตอบกลับเขาไปว่า " รู้สึกดีนะ แต่ไม่รู้สึกรักแล้ว " เขาก็นิ่งไปเลยและก็ตัดสายทิ้ง
สุดท้ายเราอยากให้เรื่องเราเป็นเครื่องเตือนใจคนเวลาอกหักมากๆเลย
เรื่องที่คุณเจอว่ามันแย่แล้ว ยังมีคนเจอเรื่องแย่ๆ มากกว่าคุณอีกเยอะจริงๆนะ
เชื่อสิวันนี้คุณหายใจอยู่ได้ แสดงว่าเขาก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตคุณมากหรอก ถ้าไม่รักตัวเองก็ขอรักคนข้างหลังที่เลี้ยงคุณมา
เป็นกำลังใจให้กับคนแผลใหม่ๆทุกคนนะ
ปล. พิมพ์แบบเบลอๆ ถ้าผิดอะไรก็ขออภัยด้วย
2 ปีที่คบกันมา รู้สึกกับเธอแค่คู่นอน!!!
เรากับเขาคบกันมา เป็นเวลา 2 ปี เขาเป็นรุ่นพี่เรา ตลอดที่คบกันมาทุกอย่างดี ราบรื่นมาก
จนพอเข้าปีที่ 3 เขาเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป จากที่คุยกันทุกวัน จนบางทีหายเป็นสัปดาห์พึ่งติดต่อมา
ซึ่งตอนนั้นเราก็จบจากมหาลัยแล้ว แล้วกลับมาอยู่บ้านกับครอบครัวที่กรุงเทพ น่าแปลกเนอะอยู่กรุงเทพเหมือนกัน แต่ไม่เคยเจอกันเป็นเดือน
ตอนแรกก็คิดว่าเขาอาจกำลังปรับตัวกับที่ทำงานมั้ง งานคงเยอะ(ไม่รู้ตอนนั้นโลกสวยไปไหน)
และมีอยู่วันหนึ่งเขาโทรมาหาเรา พูดเกี่ยวกับผลตรวจเลือดที่ผ่านมา ทั้งที่บริษัทมีตรวจสุขภาพเพิ่งผ่านไป
เฮ้ย!!! เราว่าเราได้กลิ่นตุๆ ถ้าไม่ได้เป็นไรตรวจเลือดด้วยหรอ (มันต้องไปจิ้มใครมาแน่ๆ)
เราเลยแซวไปว่าไม่ได้เป็นไร จะวิตกทำไม?????
หลังจากนั้นก็เดินตามรูปแบบเดิมๆ มาๆ หายๆ จนหายมากกว่ามา ตอนนั้นก็คิดว่ามีคนอื่นแล้วละ ก็เลยทำใจมาสักพัก
จนวันนั้นมันให้ไปหาที่หอ กำลังจะล้มตัวนอน....
เราเลยพูดกับเขาว่า " เธอมีอะไรจะสารภาพเราไหม " เขาเริ่มนิ่งเหมือนรู้ตัวแล้วละ
เขาก็พูดกับเรานะ " ตลอดที่คบกันมาเราดีกับเขามาก แต่มันรู้สึกไม่ใช่อะ 2 ปีที่คบกันมา เรารู้สึกกับเธอแค่คู่นอน "
เรานี่อึ่งไปเลยไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา บอกว่ามีคนอื่นยังจะดีกว่า นี่บอกมาแม้งโครตทำร้ายจิตใจเลย
และพีคกว่านั้นมีมาถามเราอีกนะว่า " เธอโอเครหรือเปล่า "
โอเครก็บ้าละ!!! เราเลยเก็บของและเดินออกมาตัดขาดทุกสิ่ง
น่าแปลกมากไม่มีน้ำตาเลยสักนิด ไม่รู้สึกอะไรเลยตอนนั้นชาไปหมด
จนมาล่าสุดไม่รู้เขาหาเบอร์จากเราได้ไง ทั้งๆที่เราเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว
เราก็ยินดีคุยนะ ฟังเขาเล่าปัญหาชีวิต บรา บรา บรา จนถามเราว่า " ยังรู้สึกกับเราอยู่ไหม "
เราเลยตอบกลับเขาไปว่า " รู้สึกดีนะ แต่ไม่รู้สึกรักแล้ว " เขาก็นิ่งไปเลยและก็ตัดสายทิ้ง
สุดท้ายเราอยากให้เรื่องเราเป็นเครื่องเตือนใจคนเวลาอกหักมากๆเลย
เรื่องที่คุณเจอว่ามันแย่แล้ว ยังมีคนเจอเรื่องแย่ๆ มากกว่าคุณอีกเยอะจริงๆนะ
เชื่อสิวันนี้คุณหายใจอยู่ได้ แสดงว่าเขาก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตคุณมากหรอก ถ้าไม่รักตัวเองก็ขอรักคนข้างหลังที่เลี้ยงคุณมา
เป็นกำลังใจให้กับคนแผลใหม่ๆทุกคนนะ
ปล. พิมพ์แบบเบลอๆ ถ้าผิดอะไรก็ขออภัยด้วย