เป็นคนที่ชอบอยู่เงียบๆ สงบๆ คนเดียว ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว เพราะคิดว่ามันสะดวก และสบายใจ ไม่ต้องใช้ชีวิตที่ต้องยึดติดกับคนอื่น เป็นคนไม่ค่อยชอบพูด แต่ถ้าพูดก็พูดเฉพาะเวลามีธุระหรือพูดคุยเฉพาะกับคนที่สนิท แต่ถ้าคนถามหรือพูดไรด้วยก็ตอบนะ เป็นคนที่ไม่ค่อยชอบทักหรือถามใครก่อนถ้าไม่สนิท เวลามีปัญหาอะไรชอบที่จะเก็บไว้คนเดียว ไม่ค่อยพูดอะไรให้ใครฟัง เพราะเราคิดว่าคนที่ไว้ใจได้จริงๆ มีน้อย (หรือเรามองโลกในแง่ร้าย) จนเพื่อนบอกว่าเราสร้างกำแพงสูงเกินไป จนเพื่อนไม่กล้าเข้ามา ...มันผิดไหมกับการที่เราอยู่ในจุดๆ ที่เรารู้สึกว่ามันสบายใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าคนอื่นจะมองเราในแง่มุมไหน??? เราควรเปลี่ยนไหม??? หรือเป็นตัวของตัวเองต่อไป???
โลกส่วนตัวสูง ผิดไหม???