หรือจริงๆแล้ว เราชอบการอยู่คนเดียว????

ใครเคยเป็นบ้างไหมคะ เวลาไม่แฟนก็เหงา
และอิจฉาคนที่มีแฟน แต่พอเอาเข้าจริงๆการมีแฟนหรือการมีใครสักคนที่พิเศษ มันทำให้ชีวิตเรายาก
จขกท. เท่าที่เคยมีแฟนมา คบกันไม่เคยเกิน2ปีเลยค่ะด้วยเหตุผลที่ เค้าทิ้งเรา และเราเหวี่ยงเค้าไปบ้าง
คนที่ หลุดๆเข้ามาในโคจรในรอบลึกๆได้ก็คือพวกงงงวยๆ ทั้งๆที่รู้ว่าต้องจบไม่สวยก็ยังดันทุรัง แต่คนที่ดีแสนดีกับเรา เราก็ไปเหวี่ยงเค้าออกนอกวงโคจรไวไปซะอย่างนั้น จริงๆ จขกท. ก็ไม่ได้คาดหวังเรื่องการมีครอบครัว หรือ มีลูกในอนาคตนะคะ แต่บางทีมันก็เหงา แต่เวลาจะเริ่มต้นกับใครจริงจัง มันช่างยากเย็นและไม่เป็นตัวของตัวเองเอาซะเลย คิดเยอะ กลัว หลอน ส่วนใหญ่ มันเกิดขึ้นกับตัวเองค่ะ (ไม่อยากโทษคนอื่น) อยากรู้ว่า ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างไหมคะ? มาแชร์กันค่ะ 😂