เคยสงใสว่าอีกนานไมถึงจะเจอคนที่ใช่ แล้วทำไมเราไม่หยุดที่ใครสักคน?

โลกเราจะหมุนรอบตัวอยู่ตลอดเวลา บางครั้งเราก็อาจได้เจอเรื่องราวที่แย่ก่อน ถึงจะเหวี่ยงมาเจอสิ่งที่ดี!
...สงสัยหลายคู่นะ ตามหาแต่คนที่ใช่สำหรับตัวเอง แต่ไม่เคยถามตัวเองว่าพอใจกับสิ่งที่ตัวเองมีหรือยัง
บางที่ก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนรักหลายๆคน หลายๆรูปแบบนะ ไม่นับว่าเค้าเป็นประสบการณ์ คิดนะถ้าก่อนจะเลือกคบใครสักคนเอาแค่ส่วนที่มีความสุขแค่ตอนแรกที่จีบกันหรอ สุดท้ายพอนานไปก็ทนกันไม่ได้จบกันอยู่ดี และวนมาที่วัฏจักรเดิมคือ ตามหาคนที่ใช่
แล้วอีกนานไมกว่าคนที่ใช่ จะมีแค่"คนเดียว" โห้ผ่านมาแต่ละรูปแบบทั้งเจ็บทั้งจำ ทั้งสุขทั้งทุกข์ สงสารหัวใจจัง เหนื่อยมั้ยที่บังคับให้วิ่งตามสิ่งที่ต้องการ

          บางที่การหยุดที่ใครสักคน รักในแบบพอดี มีความสุขและทุกข์บางเวลาทั้งคู่ ผ่านมาด้วยกันในแต่ละรูปแบบ เข้าใจกันบ้างไม่เข้าใจกันจนทะเลาะบ้าง
แค่รักกัน เอาจริงมันไม่พอหรอกแค่ลมปาก ปฏิบัติว่ารักกันจริงสิใน1ปีมี365วัน ในแต่ละวันที่ยังอยู่ด้วยกันก็ทำมันให้ดีสิ
....เอาใจเค้ามาใส่ใจเรา แรกกันสิแฟร์ๆ... ปรับเข้าหากัน ถ้าบอกว่าผิดก็ขอให้แก้กับมาเหมือนที่เคยทำให้กัน ถ้าให้เค้าปรับหาเราฝ่ายเดียวเค้าเองจะเหนื่อยจนเราไม่รู้ตัวเองว่ากำลังทำมันแย่  หยุดที่เค้าคนที่รับเราได้ทุกรูปแบบหยุดตามหากับคนในอุดมคติสักที เพราะคนในอุดมคติสู้ไม่ได้กับคนที่รักเราในแบบข้างในที่เห็นๆทนๆกันอยู่ทุกวัน




จขกท.นี้ ตั้งกระทู้เพื่อด่าตัวเอง คิดได้ในวันที่สายไปในวันที่ไม่มีคนที่รับเราได้อยู่ข้างๆเรา