เริ่มเล่าจากวันนี้เราไปบริจาคเลือดที่มหาลัย พอบริจาคเสร็จก็นั่งพักกันอยู่พักใหญ่รอเวลาเพื่อไปส่งเพื่อนอีกคนไปทำงานที่ห้างแถวปทุมวัน พอได้เวลาเราก็ขับมอไซด์เพื่อไปส่งเพื่อน ช่วงสี่แยกใกล้ถึงห้างนั้นเราเกิดอาการเวียนหัวเลยให้เพื่อนขับรถแทน เราจำได้ว่าพอข้าแยกได้ภาพในหัวในตาเราตัดเป็นสีดำ ได้ยินแต่เพียงเสียงเพื่อน ร่างกายเราขยับไม่ได้รู้สึกแน่นไปหมด เพือนเราจอดรถใกล้ๆห้างนั้นแล้วเรียกพี่อาสาตำรวจให้มาช่วยเรา เพื่อนเราถามพี่อาสาตำรวจว่า ให้เราไปพักในห้องปฐมพยาบาลได้มั้ย เพราะที่ตรงนั้นมันร้อนมาก ขนาดเพื่อนเราเองยังจะเป็นลมเลย พี่อาสาตำรวจเขาเลยตอบกลับมาว่าเดี๋ยวพี่ติดต่อให้นะครับ รอกันสักพักใหญ่ๆ เราได้ยินมีคนบอกว่าทางห้างเขาไม่รับรองให้เราเข้าไปห้องปฐมพยาบาลของทางห้าง ด้วยเหตุที่ว่าตรงนั้นไม่ใช่เขตการรับผิดชอบของเขา ทั้งๆที่ๆเราอยู่คือหน้าห้าง ป้ายของห้างเด่นชัดมาก แต่เขากลับบอกว่าเราไม่ได้อยู่ในเขตการรับผิดชอบของเขา คือเราอยู่ตรงหน้าห้างนั้นอยู่กับแดดร้อนๆร่วมครึ่งชั่วโมงกว่าจะมีรถพยาบาลมารับ เพราะว่ามีพี่ๆใจดีติดต่อให้ อยากจะถามว่าห้องพยาบาลของห้างมันลึกลับมากหรอคะถึงพาคนที่เป็นลมอย่างเราเข้าไปไม่ได้ แล้วทำไมทางห้างถึงไม่รับรองให้คะ ต้องรอให้เราชักเราเป็นอะไรมากกว่านี้หรอถึงจะรับรอง งงมากจริงๆค่ะ
คุณคิดยังไงถ้าคุณเจอสถานการณ์แบบเรา