รักเราเป็นไปไม่ได้

เรามีแฟนอยู่คนหนึ่งเราคบกันได้ประมาน 3-4เดือน เรารักกันมาตลอด แต่มีวันนึ่งมีเรื่องบางอย่างทำให้เราไม่เข้าใจกันเราเลยเลิกกัน แต่เราก้คุยกันทุกวันเหมือนปกติ เราห่วงหวงหึ่งเขาเหมือนเราเป็นแฟนกัน เคยมีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตเขาเราก็หวงแต่เรารู้อยู่แก่ใจว่าตอนนี้เราไม่มีสิทไปหวงเขาแล้ว แต่เรากับตัดสินใจถามเขาไปว่าคุยกับใครเขาก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เราเลยคิดถอดใจ แต่เขาก็กับมาใส่ใจเรา ทำให้เรารู้สึกดี เขาบอกกับเราว่าเขาจะไม่ยุ่งกับใคร เขาคุยกะบเราคนเดียว แล้วเราก็เริ่มคอลหากันบ่อยขึ้นๆ เราเคยบอกรักกันทั้งๆที่เราไม่ใช่แฟนกัน เขาบอกรักเรา เราก็บอกรักเขา แต่แปลกน้ะทำไมเรายังใช้คำว่าแฟนกับเขาไม่ได้อีกน้ะ เราพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่กับเขา แต่เหมือนเขายังไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นกับเรา เราไม่เข้าใจน้ะว่าทำไม แต่เรารู้สึกเรารักเขา เราอยากเริ่มต้นกับเขาอีกครั้ง เพราะเขายังมีใครอยู่แล้วบอกกะเราว่าไม่มีหรือป่าว ที่ทำให้เขาไม่อยากจะเริ่มต้นกะเรา แต่เรากับอยากเริ่มต้นกับเขาเรายอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เขากับคืนมา มันทำให้เราคิดในบางครั้ง ว่าเราอยากจะยอมแพ้ อยากจะไม่ขอสู้ต่อ เราร้องไห้กับเรื่องทึกเรื่องที่เกี่ยวกับเขา แต่เหมือนมันมีอ้ะไรซักอย่าง ที่ทำให้เราไปจากเขาไม่ได้ เรามีใหม่เรามีได้ แต่ทำไมเราถึงยังรอ คนที่ทำให้เราผิดหวังอยู่เสมอ มันเป็นเพราะอ้ะไร ความรักจึงไม่ยุติธรรมกะเราเลย เราเคยคิดเสมอว่าทำไมความรักไม่เข้าข้างเรา แต่เราก้คิดอีกอย่างนึ่งว่า ถ้ามันใช่อ้ะไรก็ใช่ เราจะไม่ต้องดิ้นร่นทำอ้ะไรซักอย่างเลย ถ้าเขาจะเป็นของเราจริงๆ เรายังไม่ถอดใจที่อยากจะเริ่มต้นใหม่กับเขาน้ะ แต่เราแค่จะพัก แค่จะไม่พยายาม แค่จะหาความสุขให้ตัวเองมากกว่าให้คนอื่น ถ้ามันใช่เขาจะมาหาเราเอง เรายังรอเริ่มต้นกับเขาใหม่เสมอ แค่ตอนนี้เราเหนื่อยเกินที่จะสู้ไหว้เท่านั้นเองง 😭