คือเรื่องของเรามันมีอยู่ว่า เราเริ่มคบกับแฟนของเราเพราะเรารู้สึกชอบที่เค้าเป็นคนดีแล้วก็ take care ดีค่ะ (เรารู้สึกว่ามันไม่ได้เริ่มด้วยความรักแต่แรก) ทุกอย่างก็ราบรื่นดีค่ะ จนช่วงที่เราห่างๆกัน เราจะเจอกันเดือนนึงประมาณ 1 อาทิตย์ค่ะ เขาจะพยายามหาเวลามาหาเรา แล้วเราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่ชอบระยะทางแบบนี้ เราไม่ได้มีคนใหม่นะคะ (เราถือคติว่าถ้าเราไม่อยากให้แฟนเราทำเราก็จะไม่ทำ) คือแฟนเราเขาเป็นครที่ดีมากๆค่ะจนเรารู้สึกว่าเราไม่ดี กลัวทำเขาเสียใจ แต่เพราะจริงๆเราชอบคนที่โตกว่าทั้งอายุและวุฒิภาวะแต่เขาโตที้อายุแต่วุฒิภาวะเราว่าบางทีเขาสุฒิภาวะน้อยกว่าเราด้วยซ้ำจนบางทีเราเครียดค่ะ เพราะเราเป็นเด็กมหาลัยที่ทำกิจกรรมเยอะฉะนั้นบางทีเราต้องการคนที่ปรึกษาโตๆ แต่บางทีเขาได้แค่รับฟังแล้วก็โอ๋ ซึ่งบางทีกลายเป็นเรารำคาญเขามากกว่า ตอนนี้กำลังตัดสินใจค่ะ เพราะจริงๆตั้งแต่เริ่มคบเราก็คิดว่าไปไม่รอด เราไม่ได้รู้สึกเลยว่าจะอยู่กับเขาไปจนแต่งงานจนแก่ได้ ตอนนี้เครียดมากๆค่ะกลัวทำเขาเสียใจ