เวลาที่ใครเจอคนที่ชอบก็จะเข้าไปคุยไปจีบแล้วก็เป็นแฟนกันนี้คือเรื่องปกติที่ใครๆก็ทำกัน เรากลับมามองตัวเองว่าทำไมเราถึงไม่กล้าทำแบบนั้นบ้างไม่ใช่ว่าเราไม่เคยชอบใครแต่ทุกครั้งเราชอบคิดว่ามองแค่นี้ก็พออะไรทำนองนี้แล้วก็ไม่ได้ทักไม่ได้คุยเราคิดแบบนี้มาตลอดว่าแบบชอบใครก็แค่มองเฉยๆพอแต่ลึกๆในใจเราก็นึกนะว่าถ้าเราทักไปจะเป็นยังไงจะมีความสุขแค่ไหนแต่มันก็ได้แต่คิด เหมือนตัวเราเองทะเลาะกันอ่ะ งงมากว่าเราเป็นอะไรมันปั่นป่วนไปหมดเลย เป็นมาหลายปีโคตรเหนื่อยใจ
ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างมั้ย