สวัสดี !!! เราไม่รู้จะระบายให้ใครฟังดีเหมือนอันอึดอัดอยู่ในใจตลอดเวลา ถ้าถามว่ามันมีทางออกไหม? ผมก็คงตอบว่า มีทางออก #แต่มันไม่เลือกที่จะเดินออกไปเอง ผมจมอยู่กับอดดีตของตัวเองมาได้หนึ่งปี ภายในหนึ่งปีผมเจอคนที่ผมชอบอยู่ 2 คน
ผมคบกับน้องคนหนึ่ง (คบกันไวก็ต้องเสียใจเป็นธรรมดาแหละครับ) มีครั้งหนึ่งที่ผมไปหาเขาที่หอเราก็อยู่ด้วยกันปกติ ไม่เคยทะเลาะกันสักครั้ง หลังจากที่ผมกลับมาบ้านผมคิดที่จะลองใจด้วยการไม่โทรหา แค่อยากลองดูว่าเขาจะโทรหาผมไหม ใช่ครับ!!! เขาโทรหาแต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
คำพูดแรกที่ออกจากปากเขาคือ "ทำไมไม่โทรมาหากู" แต่ผมก็ไม่ได้บอกความจริงอะไรไปหรอกครับ แค่บอกว่า เธอคงงานยุ่งบางทีเราโทรไปเธอก็อยู่กับเพื่อน เวลาคุยกันเราเหมือนจะคุยกันคนละเรื่อง ผมอยากที่จะโทไปในเวลาที่เราได้คุยกันจริง ซึ่งในส่วนนี้ผมก็ไม่ได้พูด สุดท้ายเอาไปเอามาเขาก็ให้คนอื่นมาแกล้งผมว่าเป็นแฟนเก่า มาขอคืนดีกัน ตอนนั้นผมรู้สึกเครียดมาก ทำไรไม่ถูกเหมือนกัน หลังจากนั้นก็ให้เวลาผ่านไปเฉยๆโดยที่ผมโทรหาเขาตลอดแต่ไม่รับสาย จนในที่สุดเขาบอกว่าให้เพื่อนมาแกล้ง หลังจากนั้นพฤติกรรมเขาก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ผมตัดสินใจจะไปง้อซื้อช่อดอกไม้ไปง้อแต่วันนั้นไม่เจอกัน ผมฝากเพื่อนเขาเอาดอกไม้ไปให้พร้อมจดหมายเล็กๆที่เขียนขึ้น เขาโทรมาขอโทษผมแต่ผมก็ไม่ได้โกรธอะไร หลังจากวันนั้นไปผมถูกเขาบล๊อค แล้วสถานะที่เคยคบกันมันก็เปลี่ยน ผมตัดสินใจไปเคลียร์ก็ทะเลาะกันขึ้นหลังจากนั้นจากที่เขาปลดบล๊อคไปเขาก็บล๊อคผมอีกรอบ ผมตัดสินใจที่จะกลับไปง้อซื้อดอกไม้ช่อใหญ่ไปง้อเลยทีเดียว คิดว่าคงจะได้เจอตอนดึกๆยอมที่จะไม่มีรถตู้กลับบ้านจน BTS หมดก็ยังรออยู่ (คือนอนที่ไหนก็นอนละตอนนั้น) สุดท้ายเป็นยังไงเหรอครับถูกปฎิเสธเพราะคำว่า #ไม่ได้รักแล้ว #หมดรักแล้ว #อยู่ๆก็หมดรักแล้ว ผมจมอยู่กับคนนี้เป็นเวลา 1 ปีเต็มๆ
เขาก็ไปคุยกับคนอื่นน่าจะช่วงหลัง 1 เดือนต่อมา ช่วงนั้นผมโทรไปหาเขาก็ถูกเมิน ถูกบล๊อคไปอีกรอบ จนในที่สุดผ่านไปอีกไม่กี่เดือนเขาก็พยามทักมาหาผม โทรมาคุย จนเขามีแฟนใหม่แล้ว หลังจากนั้นนานๆทีเขาจะทักมา ช่วงระยะเวลานั้นผมก็หาคนระบายซึ่งคนนี้ท้ายปีผมกลับมาจีบเขา เหมือนยิ่งคุยยิ่งเข้าใจกัน (ผมคิดไปเองละมั้ง ช่วงนั้นผมก็ไปๆมาๆ หายๆไปบ้าง เพราะยังลืมคนเก่าไม่ได้)
และช่วง พ.ย. ผมเริ่มจีบคนที่ 2 เราเริ่มคุยกันมาเรื่อยจนผมกับเขาตัดสินใจที่จะคุยกันและคบกัน
ทุกอย่างเป็นไปได้สวย คุยกันทุกวัน โทรหากันทุกวัน ส่วนมากเขาจะโทรหาผมตลอด จนมาถึงต้นปีใหม่ ผมรู้ความจริงจากปากเขาว่า เขากำลังคุยอยู่กับอีกคน (คนๆนั้นเข้ามาพร้อมกับผม เขาเลือกที่จะคุยทั้ง 2) เขาอยู่ ม.เดียวกัน ส่วนผมอยู่อีก ม. สิ่งที่ผมเสียใจมากก็คือ เขาบอกว่าเคยจูบกัน แล้วเราที่กำลังคบกันละ อีกอย่างคนๆนั้นเขามีแฟนอยู่แล้วแต่ก็ยังชอบเขา เขาบอกว่าถ้าให้เลือกเขาก็จะเลือกคนนั้น ไม่เลือกเรา แต่เขาก็ไม่อยากเสียเราไป ถ้าคนนั้นเลิกกับแฟนเขาก็จะกลับไปคุยกับคนนั้น อีกอย่าง ม. เราอยู่ไกลกันมันลำบากที่จะคบ
ผมเลยบอกว่า แล้วเราละ เราเป็นแฟนกันแต่เธอก็ยังเลือกเขาเหรอ................... คำตอบคือ ใช่
ผมใช้เวลาคิดอยู่ 2 วัน เพื่อที่จะตัดสินใจบอกเลิกเขา ทั้งๆที่เราเป็นแฟนเรายอมที่จะคบต่อแม้กระทั่งรอจนกว่าเขาจะบอกเลิกเราแล้วไปคบกับคนนั้นเหรอ รอเวลาโดนบอกเลิกเท่านั้นเอง ผมเลยตัดสินใจบอกเลิก
ทุกอย่างกลายเป็นว่าผมอ้างว้าง เราเสียใจมาก เราเก็บไว้คนเดียวตลอดเวลาเลย หลังจากนั้นเราก็ไปคุยกับรุ่นน้องอีก ม. เราพยายามที่จะลืม หรือเราแค่ต้องการทำให้เขาเห็นว่าเราก็มีใหม่ได้ น้องคนนี้คุยไปคุยมาเขาก็หายไปเฉยๆ เหมือนเขามาให้ความหวังเราแล้วก็ไป เราก็ไม่ได้คิดอะไร
จุดที่พีคยิ่งกว่านั้นคือ แฟนเก่าของแฟนเก่า (คนแรกที่พูดเมื่อตอนต้น) มาคุยกับเรา เรารู้อยู่ก่อนหน้านั้นอยู่แล้วว่าเป็นแฟนเก่าของแฟนเก่า เราก็คุยกับเขาดีนะ เหมือนเขาจะเข้ามาจีบเรา แต่ในใจเราไม่เอาอยู่แล้ว เรคาก็คุยปกติ อย่างน้อยก็มีคนมาคุยแก้เหงาละวะ !!! พอเริ่มจะสนิทกันเขาถามเราว่ารู้จักแฟนเก่าเขาไหม เราก็บอกว่า ไม่รู้ (ทั้งๆที่เป็นแฟนเก่าเรา เราว่าชีวิตเราตลกอ่ะ) เขาก็เล่าให้เราฟังเนาะว่า น้องมันดูแลเขาอย่างดี ซื้อของซื้อข้าวมาให้ดี แต่มันก็บอกเลิกน้องเขาไป *(ในใจเราคิดถึงน้องมากเลยนะ แล้วช่วงหลังๆน้องก็ทักมาบ่อย ทั้งๆที่มีแฟนใหม่ไปอีกแล้ว) คือตอนนั้นเรารู้เราก็โกรธๆหน่อยอ่ะ สุดท้ายเราก็เฉยๆ ก็คุยกันปกติ จนเอาไปเอามาเหมือนเราจะมีใจเองละทีนี้ สงกรานต์ตะกี้เราตัดสินใจที่จะกลับบ้านไปเที่ยวสงกรานต์ ไปเจอกับเขา เรารู้มาตั้งแต่ต้นแล้วว่าเขาพึ่งเลิกกับแฟนไป เราก็บอกให้คุยกันดีๆ คืนดีกันได้ยิ่งดี แต่เขาก็บอกว่าไม่ เลิกกันแล้วก็ ผมเลยยอมเปิดใจที่จะคุยกับเขา สุดท้ายแล้วเป็นไงละเขาบอกว่ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ เราก็เลยเคลียร์กันวันนั้นเลย เราขอเป็นคนที่เดินออกมาเองดีกว่า ไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่ต้องมาคุยกันอีก จบคือจบ
ผมขอพูดถึงแฟนเก่าคนแรกหน่อยนะครับ ช่วงหลังๆมาที่เลิกกันไปได้ไม่กี่เดือน เขาก็เริ่มทักมาเรื่อย ในขณะที่เขาคบกับคนข้างบนอยู่ จนกระทั่งเขาเลิกกันต่างคนต่างไปมีใหม่ เขาก็ทักมาเรื่อย ผมก็คุยปกติ ถามว่าใจสั่นมั้ย ก็สั่นนะ เพราะคนยังรักอยู่ เขาชวนไปดูหนัง ผมก็ไปรับเขา ไปรอเขาทำฟันบ้างก็มี และก่อนสงกรานต์ก็ไปดูหนังด้วยกันไปส่งเขาทำฟัน เหมือนเราคุยกันปกติ แต่ใจผมมันไม่ใช่อย่างนั้น หลังจากนั้นเขาก็โทรหาผม ผมได้รู้สิ่งที่ผมอยากรู้มานานมากๆ 1 ปีที่สงสัยมาตลอดเลยว่าเลิกเพราะอะไร เขาบอกว่า ผมเอาแต่เล่นเกมไม่ยอมหาอะไรกิน ต้องรอเขาเรียนเสร็จแล้วมาหาให้กิน เลยเลิก
ผมอยากตอบกลับไปว่า ....เราไปกินข้าวกับเพื่อนตอนกลางวัน (เพื่อนผมอยู่ ม.เดียวกันกับแฟนเก่าผม 555) ส่วนตอนเย็นผมก็รอเขาเพื่อจะได้กินข้าวพร้อมกัน คือมันไม่มีโอกาสที่จะได้เจอกันบ่อย เพราะ ม. เรามันอยู่ไกลกันมาก ผมเลยอยากใช้เวลานี้ให้มันคุ้มที่สุด แต่ผมก็ไม่ยอมพูดมันออกมา ผมยอมทุกอย่าง
สุดท้ายผมก็เหมือนหมาจนตรอกตัวหนึ่ง หลังสงกรานต์ผมหันกลับมาคุยกับคนที่ 2 เราลองกลับมาคบกันดูไหมเผื่อมันจะดีขึ้นกว่าเดิม เขาบอกผมว่ากำลังคุยกับอีกคนอยู่ เพราะคนที่เขาชอบไม่ได้เลือกเขา เขาก็จะกลับมาคุยกับผม ตอนนั้นเห็นเรามีเด็กคุยอยู่แล้ว เลยไม่เข้ามายุ่ง สุดท้ายที่ผมฟังแล้วผมก็เฟลๆคือเขากำลังคุยกับเด็ก ม. ผม มันต่างกับที่คบกับเลยว่า เราอยู่คนละ ม. คบกันลำบาก
ชีวิตผมนี่ตลกดีนะครับ บางคนอาจจะคิดว่าผมโง่ ปัญญาอ่อน เรื่องง่ายๆแค่นี้ไม่มีปัญญาคิด ใช่ผมยอมรับในจุดนี้ มันมาทางออก แต่ผมก้าวข้ามประตูไม่ได้เลย มันเก็บไว้คนเดียวตลอด มันอึดอัด ใครละอยากมานั่งฟังเรื่องแบบนี้ตลอดเวลา
ชีวิตเรามันจะแย่ทุกๆอย่างเลยเหรอ ?
ผมคบกับน้องคนหนึ่ง (คบกันไวก็ต้องเสียใจเป็นธรรมดาแหละครับ) มีครั้งหนึ่งที่ผมไปหาเขาที่หอเราก็อยู่ด้วยกันปกติ ไม่เคยทะเลาะกันสักครั้ง หลังจากที่ผมกลับมาบ้านผมคิดที่จะลองใจด้วยการไม่โทรหา แค่อยากลองดูว่าเขาจะโทรหาผมไหม ใช่ครับ!!! เขาโทรหาแต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
คำพูดแรกที่ออกจากปากเขาคือ "ทำไมไม่โทรมาหากู" แต่ผมก็ไม่ได้บอกความจริงอะไรไปหรอกครับ แค่บอกว่า เธอคงงานยุ่งบางทีเราโทรไปเธอก็อยู่กับเพื่อน เวลาคุยกันเราเหมือนจะคุยกันคนละเรื่อง ผมอยากที่จะโทไปในเวลาที่เราได้คุยกันจริง ซึ่งในส่วนนี้ผมก็ไม่ได้พูด สุดท้ายเอาไปเอามาเขาก็ให้คนอื่นมาแกล้งผมว่าเป็นแฟนเก่า มาขอคืนดีกัน ตอนนั้นผมรู้สึกเครียดมาก ทำไรไม่ถูกเหมือนกัน หลังจากนั้นก็ให้เวลาผ่านไปเฉยๆโดยที่ผมโทรหาเขาตลอดแต่ไม่รับสาย จนในที่สุดเขาบอกว่าให้เพื่อนมาแกล้ง หลังจากนั้นพฤติกรรมเขาก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ผมตัดสินใจจะไปง้อซื้อช่อดอกไม้ไปง้อแต่วันนั้นไม่เจอกัน ผมฝากเพื่อนเขาเอาดอกไม้ไปให้พร้อมจดหมายเล็กๆที่เขียนขึ้น เขาโทรมาขอโทษผมแต่ผมก็ไม่ได้โกรธอะไร หลังจากวันนั้นไปผมถูกเขาบล๊อค แล้วสถานะที่เคยคบกันมันก็เปลี่ยน ผมตัดสินใจไปเคลียร์ก็ทะเลาะกันขึ้นหลังจากนั้นจากที่เขาปลดบล๊อคไปเขาก็บล๊อคผมอีกรอบ ผมตัดสินใจที่จะกลับไปง้อซื้อดอกไม้ช่อใหญ่ไปง้อเลยทีเดียว คิดว่าคงจะได้เจอตอนดึกๆยอมที่จะไม่มีรถตู้กลับบ้านจน BTS หมดก็ยังรออยู่ (คือนอนที่ไหนก็นอนละตอนนั้น) สุดท้ายเป็นยังไงเหรอครับถูกปฎิเสธเพราะคำว่า #ไม่ได้รักแล้ว #หมดรักแล้ว #อยู่ๆก็หมดรักแล้ว ผมจมอยู่กับคนนี้เป็นเวลา 1 ปีเต็มๆ
เขาก็ไปคุยกับคนอื่นน่าจะช่วงหลัง 1 เดือนต่อมา ช่วงนั้นผมโทรไปหาเขาก็ถูกเมิน ถูกบล๊อคไปอีกรอบ จนในที่สุดผ่านไปอีกไม่กี่เดือนเขาก็พยามทักมาหาผม โทรมาคุย จนเขามีแฟนใหม่แล้ว หลังจากนั้นนานๆทีเขาจะทักมา ช่วงระยะเวลานั้นผมก็หาคนระบายซึ่งคนนี้ท้ายปีผมกลับมาจีบเขา เหมือนยิ่งคุยยิ่งเข้าใจกัน (ผมคิดไปเองละมั้ง ช่วงนั้นผมก็ไปๆมาๆ หายๆไปบ้าง เพราะยังลืมคนเก่าไม่ได้)
และช่วง พ.ย. ผมเริ่มจีบคนที่ 2 เราเริ่มคุยกันมาเรื่อยจนผมกับเขาตัดสินใจที่จะคุยกันและคบกัน
ทุกอย่างเป็นไปได้สวย คุยกันทุกวัน โทรหากันทุกวัน ส่วนมากเขาจะโทรหาผมตลอด จนมาถึงต้นปีใหม่ ผมรู้ความจริงจากปากเขาว่า เขากำลังคุยอยู่กับอีกคน (คนๆนั้นเข้ามาพร้อมกับผม เขาเลือกที่จะคุยทั้ง 2) เขาอยู่ ม.เดียวกัน ส่วนผมอยู่อีก ม. สิ่งที่ผมเสียใจมากก็คือ เขาบอกว่าเคยจูบกัน แล้วเราที่กำลังคบกันละ อีกอย่างคนๆนั้นเขามีแฟนอยู่แล้วแต่ก็ยังชอบเขา เขาบอกว่าถ้าให้เลือกเขาก็จะเลือกคนนั้น ไม่เลือกเรา แต่เขาก็ไม่อยากเสียเราไป ถ้าคนนั้นเลิกกับแฟนเขาก็จะกลับไปคุยกับคนนั้น อีกอย่าง ม. เราอยู่ไกลกันมันลำบากที่จะคบ
ผมเลยบอกว่า แล้วเราละ เราเป็นแฟนกันแต่เธอก็ยังเลือกเขาเหรอ................... คำตอบคือ ใช่
ผมใช้เวลาคิดอยู่ 2 วัน เพื่อที่จะตัดสินใจบอกเลิกเขา ทั้งๆที่เราเป็นแฟนเรายอมที่จะคบต่อแม้กระทั่งรอจนกว่าเขาจะบอกเลิกเราแล้วไปคบกับคนนั้นเหรอ รอเวลาโดนบอกเลิกเท่านั้นเอง ผมเลยตัดสินใจบอกเลิก
ทุกอย่างกลายเป็นว่าผมอ้างว้าง เราเสียใจมาก เราเก็บไว้คนเดียวตลอดเวลาเลย หลังจากนั้นเราก็ไปคุยกับรุ่นน้องอีก ม. เราพยายามที่จะลืม หรือเราแค่ต้องการทำให้เขาเห็นว่าเราก็มีใหม่ได้ น้องคนนี้คุยไปคุยมาเขาก็หายไปเฉยๆ เหมือนเขามาให้ความหวังเราแล้วก็ไป เราก็ไม่ได้คิดอะไร
จุดที่พีคยิ่งกว่านั้นคือ แฟนเก่าของแฟนเก่า (คนแรกที่พูดเมื่อตอนต้น) มาคุยกับเรา เรารู้อยู่ก่อนหน้านั้นอยู่แล้วว่าเป็นแฟนเก่าของแฟนเก่า เราก็คุยกับเขาดีนะ เหมือนเขาจะเข้ามาจีบเรา แต่ในใจเราไม่เอาอยู่แล้ว เรคาก็คุยปกติ อย่างน้อยก็มีคนมาคุยแก้เหงาละวะ !!! พอเริ่มจะสนิทกันเขาถามเราว่ารู้จักแฟนเก่าเขาไหม เราก็บอกว่า ไม่รู้ (ทั้งๆที่เป็นแฟนเก่าเรา เราว่าชีวิตเราตลกอ่ะ) เขาก็เล่าให้เราฟังเนาะว่า น้องมันดูแลเขาอย่างดี ซื้อของซื้อข้าวมาให้ดี แต่มันก็บอกเลิกน้องเขาไป *(ในใจเราคิดถึงน้องมากเลยนะ แล้วช่วงหลังๆน้องก็ทักมาบ่อย ทั้งๆที่มีแฟนใหม่ไปอีกแล้ว) คือตอนนั้นเรารู้เราก็โกรธๆหน่อยอ่ะ สุดท้ายเราก็เฉยๆ ก็คุยกันปกติ จนเอาไปเอามาเหมือนเราจะมีใจเองละทีนี้ สงกรานต์ตะกี้เราตัดสินใจที่จะกลับบ้านไปเที่ยวสงกรานต์ ไปเจอกับเขา เรารู้มาตั้งแต่ต้นแล้วว่าเขาพึ่งเลิกกับแฟนไป เราก็บอกให้คุยกันดีๆ คืนดีกันได้ยิ่งดี แต่เขาก็บอกว่าไม่ เลิกกันแล้วก็ ผมเลยยอมเปิดใจที่จะคุยกับเขา สุดท้ายแล้วเป็นไงละเขาบอกว่ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ เราก็เลยเคลียร์กันวันนั้นเลย เราขอเป็นคนที่เดินออกมาเองดีกว่า ไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่ต้องมาคุยกันอีก จบคือจบ
ผมขอพูดถึงแฟนเก่าคนแรกหน่อยนะครับ ช่วงหลังๆมาที่เลิกกันไปได้ไม่กี่เดือน เขาก็เริ่มทักมาเรื่อย ในขณะที่เขาคบกับคนข้างบนอยู่ จนกระทั่งเขาเลิกกันต่างคนต่างไปมีใหม่ เขาก็ทักมาเรื่อย ผมก็คุยปกติ ถามว่าใจสั่นมั้ย ก็สั่นนะ เพราะคนยังรักอยู่ เขาชวนไปดูหนัง ผมก็ไปรับเขา ไปรอเขาทำฟันบ้างก็มี และก่อนสงกรานต์ก็ไปดูหนังด้วยกันไปส่งเขาทำฟัน เหมือนเราคุยกันปกติ แต่ใจผมมันไม่ใช่อย่างนั้น หลังจากนั้นเขาก็โทรหาผม ผมได้รู้สิ่งที่ผมอยากรู้มานานมากๆ 1 ปีที่สงสัยมาตลอดเลยว่าเลิกเพราะอะไร เขาบอกว่า ผมเอาแต่เล่นเกมไม่ยอมหาอะไรกิน ต้องรอเขาเรียนเสร็จแล้วมาหาให้กิน เลยเลิก
ผมอยากตอบกลับไปว่า ....เราไปกินข้าวกับเพื่อนตอนกลางวัน (เพื่อนผมอยู่ ม.เดียวกันกับแฟนเก่าผม 555) ส่วนตอนเย็นผมก็รอเขาเพื่อจะได้กินข้าวพร้อมกัน คือมันไม่มีโอกาสที่จะได้เจอกันบ่อย เพราะ ม. เรามันอยู่ไกลกันมาก ผมเลยอยากใช้เวลานี้ให้มันคุ้มที่สุด แต่ผมก็ไม่ยอมพูดมันออกมา ผมยอมทุกอย่าง
สุดท้ายผมก็เหมือนหมาจนตรอกตัวหนึ่ง หลังสงกรานต์ผมหันกลับมาคุยกับคนที่ 2 เราลองกลับมาคบกันดูไหมเผื่อมันจะดีขึ้นกว่าเดิม เขาบอกผมว่ากำลังคุยกับอีกคนอยู่ เพราะคนที่เขาชอบไม่ได้เลือกเขา เขาก็จะกลับมาคุยกับผม ตอนนั้นเห็นเรามีเด็กคุยอยู่แล้ว เลยไม่เข้ามายุ่ง สุดท้ายที่ผมฟังแล้วผมก็เฟลๆคือเขากำลังคุยกับเด็ก ม. ผม มันต่างกับที่คบกับเลยว่า เราอยู่คนละ ม. คบกันลำบาก
ชีวิตผมนี่ตลกดีนะครับ บางคนอาจจะคิดว่าผมโง่ ปัญญาอ่อน เรื่องง่ายๆแค่นี้ไม่มีปัญญาคิด ใช่ผมยอมรับในจุดนี้ มันมาทางออก แต่ผมก้าวข้ามประตูไม่ได้เลย มันเก็บไว้คนเดียวตลอด มันอึดอัด ใครละอยากมานั่งฟังเรื่องแบบนี้ตลอดเวลา