จะได้หรือจะนก

อันนี้เป็นกระทู้เเรกของเราน้ะ เราจะมาเล่าเรื่องความรักครั้งนึงให้ฟัง เริ่มไม่ถูกอ้ะ เล่าเลยล้ะกัน วันหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เรานัดกับเพื่อนในกลุ่มเราไว้ว่าจะไปกินหมูกระทะกัน เราไปกัน10คน มีเพื่อนสนิทเรา6คน อีก4คนคือเราไม่รู้จักเลย มีผู้หญิง3คนรวมเราด้วย เเล้วนอกนั้นก็ผู้ชายหมดเลย (ทำไมดูเเรดๆ555) พวกเราก็กินกันตามปกติทั่วไป เรามองสำรวจทุกคนเเต่มีคนนึงที่สะดุดตาเรา ตอนเเรกก็ยังเฉยๆไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก พอกินสักพัก เราก็คุยกับเพื่อนปกติ เเล้วเราก็เริ่มสำรวจเขา คนที่เราสะดุดตา พอสังเกตเราก็ต้องตกใจน้อยๆ เอ้าเราใส่เสื้อกันหนาวเหมือนกันนี่ เวลากินหมูกระทะกันเราก็ต้องกินเย็นๆค่ำๆใช่ป่ะ โดยนิสัยตัวเองเป็นคนติดเสื้อกันหนาวอยู่เเล้วคือไปไหนก็ต้องพกเสื้อกันหนาวตลอดไม่ว่าจะใส่หรือไม่ใส่ จากที่ตอนเเรกเราเอาเสื้อคลุมขาไว้ตอนนี้ไม่คิดอะไรเเล้วหยิบขึ้นมาใส่เลยค่ะตอนที่เอาขึ้นมาใส่นี่คือประมานทุ่มนึงได้เเล้วล่ะ ฟ้าจะมืดก็มืดเเต่เรื่องนี้ขอหน่อยล้ะกัน ตอนนั้นหมูในกระทะตรงหน้าก็ไม่สนใจเเล้วค่ะ เพื่อนเริ่มชวนคุยจากที่มันนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่นาน ก็คุยเล่นกะเพื่อนตามปกติค่ะเเต่พอได้ช่องว่างก็ปล่อยไอดีไลน์มั่ง ชื่อเฟสมั่ง อะไรก็ว่ากันไปค่ะ มันคือการอ่อยที่เเม้เเต่เพื่อนข้างๆยังไม่รู้ค่ะ พอคุยกันไปสักพักมีคนโผล่มาค่ะ มาจากไหนไม่รู้ เห็นพูดๆกันว่าเป็นเเม่ของใครสักคน โอกาสมาค่ะได้รับเเอร์ไทม์ช่วงคนอัธยาศัยดี เอาจริงๆคือเราก็งงเเหละค่ะก็เลยถามเเต่ไม่มีใครสนใจ เราก็เลยเลือกที่จะถามเขาเราก็ถามว่า"เขาคือใครมาหาใคร"อะไรทำนองนี้พอเราถามไปตอนเเรกๆทำหน้างงค่ะ เราก็ลุ้นในใจว่าจะตอบหรือจะเมิน สักพักตอบค่ะ เรารู้สึกเเบบเฮ้ย!ไม่เมินกูด้วย อยากจะกรี๊ดค่ะ เเต่ก็ต้องนิ่งไว้ใจร่มๆ เราทำเเค่พยักหน้ารับ ก็นั่งกินต่อไปเรื่อยๆค่ะ ทุกคนอิ่มเตรียมตัวเเยกย้ายหน้าที่คนรวมตังตกที่เรากับเพื่อนอีกคนนึงค่ะรวมตังเสร็จจ่ายไปปุ้บ เเจ็คพอร์ตเเตกค่าา ตังไม่พอ ทำไงล่ะทีนี้เหลือกันสองคนหารกันออกค่ะ เคลียร์ตังเรียบร้อยก็ออกมายืนรอหน้าร้านปรากฎว่าเขายังไม่กลับบ้านค่ะ เขาน่าจะรอเพื่อนที่ไปส่งเพื่อนอีกคนนึงอยู่ ตอนนั้นไม่รู้คิดไรเพื่อนเราเขาก็พูดเเบบว่า"รู้ป่าวตังไม่พอ" อยู่ดีๆเขาก็ตอบค่ะ ตอนตอบคำถามเราไม่ได้ยินเสียงเขาเลยค่ะเพราะเพลงในร้านมันดัง (อยากจะเดินไปบอกพี่ปิดเพลง555) เขาตอบว่า"จริงป้ะ"พอได้ยินเสียงยิ่งเพิ่มความหลงได้อีกครึ่งนึงค่ะเเต่เริ่มเสี่ยงไปทางจะนกเเล้วค่ะเพราะอีเพื่อนที่ถาหน้าตาดี เเต่ก็ยังให้กำลังใจตัวเองค่ะเราถือคติด้านได้อายอด เเล้วสักพักเพื่อนก็กลับมาค่ะ ดั่งเสียงสวรรค์ใครไม่รู้ชวนไปต่อค่ะ กำลังตกลงกันอยู่ตอนเเรกเราจะซ้อนเพื่อนที่เราสนิทไปเเต่อยู่ดีๆมันบอกว่ามันจะเเข่งรถกันให้เราไปซ้อนรถเขา งานเข้าล่ะ เราเลยบอกงั้นไม่ไปเเล้ว จบประโยคนั้นทุกคนเเยกย้ายค่ะ เราขึ้นรถกลับมากับเพื่อนผู้หญิง (ให้ชื่อว่าDล้ะกัน) พอขึ้นรถปุ้บเราก็เล่าให้Dฟังค่ะ ตอนเเรกD ก็ตกใจเล็กๆถามเราว่าจริงป้ะไรงี้ค่ะ เราก็บอกว่าจริงดิ(เป็นไงเราบอกเเล้วว่าเราอ่อยเนียน555)เรากับDก็ช่วยกันหาชื่อเฟสค่ะ ก็หาได้ไม่ยากหรอกถามเอาจากเพื่อนๆนั่นเเหละค่ะ ได้มาปุ้บเราเเอดไปค่ะ เอาหมดทุกอย่างไอจี เฟสบุ๊ค เเต่ยังไม่ถึงขั้นเเอดไลน์น้ะค้ะ ตอนเเรกยังไม่รับค่ะ พอเช้าปุ้บเเจ้งเตือนเด้งค่ะ ฮึ้ยย รับเเอดเเล้ว รับเเอดเเล้ว เราก็ไปบอกDว่าเขารับเเล้ว รับเเอดปุ้บทำไงต่อค้ะ ทักสิค้ะ ก็ขั้นพื้นฐาน ขอบคุณที่รับเเอดน้าา พอเขาอ่าน ตอบมาปุ้บ ค้าบบบ ตอบเเค่นี้ก็ดูได้เเล้วว่าคงจะขี้อ่อยเเน่ๆ
เดี๋ยวมาต่อน้าาา
ปล. ผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยน้ะ