สวัสดีครับ เรื่องที่ผมเขียน ส่วนหนึ่งเพื่อต้องการระบาย...แล้วก็หาทางออกไม่เจอ
ตอนนี้ ผมอายุ 19 ต้องหางานทำ...ซึ่งตอนนี้ได้งานแล้ว แต่พอทำงานไป 1 สัปดาห์แรก...ผมร้องไห้ เครียด สับสนไปหมด เพราะครอบครัวของผมมีปัญหาเรื่องสุขภาพ ชีวิตก็เลยไม่แน่นอนว่า พ่อแม่จะอยู่กับเราได้อีกนานซักเท่าไหร่....จิตตก ร้องไห้ทุกๆวัน เพราะอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเปลี่ยนแปลงเร็วมาก
ไปทำงานทุกๆเช้า...รู้สึกกลัวทุกวัน ไม่อยากไปทำงาน แต่เราก็ทำงานของเราได้ดี ไม่มีปัญหาอะไรเมื่อเราไปถึงที่ทำงาน อาการนี้จะเป็นทุกๆเช้า กลัว เครียด วิตก โดยไม่มีเหตุผลในบางครั้ง
ตอนทำงาน ก็มองนาฬิกาบ่อยๆ ว่าเมื่อไหร่จะกลับบ้านเร็วๆ อยากเจอครอบครัว อยากเจอหน้าคนที่เรารัก
ตอนนี้ทนมา 2 เดือนละ ไม่รู้ทนมาได้ไง แต่ก็ผ่านมาได้...แต่อาการนี้เป็นทุกๆเช้าที่จะไปทำงาน จนบางครั้งกินข้าวไม่ลง
ผมลองปรับทุกข์กับครอบครัวแล้ว แต่ก็ไม่หาย เป็นเหมือนเดิม
ทำยังไง...ทำให้ความรู้สึกกลัว ความรู้สึกกังวล น้อยลง
ตอนนี้ ผมอายุ 19 ต้องหางานทำ...ซึ่งตอนนี้ได้งานแล้ว แต่พอทำงานไป 1 สัปดาห์แรก...ผมร้องไห้ เครียด สับสนไปหมด เพราะครอบครัวของผมมีปัญหาเรื่องสุขภาพ ชีวิตก็เลยไม่แน่นอนว่า พ่อแม่จะอยู่กับเราได้อีกนานซักเท่าไหร่....จิตตก ร้องไห้ทุกๆวัน เพราะอะไรหลายๆอย่างในชีวิตเปลี่ยนแปลงเร็วมาก
ไปทำงานทุกๆเช้า...รู้สึกกลัวทุกวัน ไม่อยากไปทำงาน แต่เราก็ทำงานของเราได้ดี ไม่มีปัญหาอะไรเมื่อเราไปถึงที่ทำงาน อาการนี้จะเป็นทุกๆเช้า กลัว เครียด วิตก โดยไม่มีเหตุผลในบางครั้ง
ตอนทำงาน ก็มองนาฬิกาบ่อยๆ ว่าเมื่อไหร่จะกลับบ้านเร็วๆ อยากเจอครอบครัว อยากเจอหน้าคนที่เรารัก
ตอนนี้ทนมา 2 เดือนละ ไม่รู้ทนมาได้ไง แต่ก็ผ่านมาได้...แต่อาการนี้เป็นทุกๆเช้าที่จะไปทำงาน จนบางครั้งกินข้าวไม่ลง
ผมลองปรับทุกข์กับครอบครัวแล้ว แต่ก็ไม่หาย เป็นเหมือนเดิม