สวัสดีครับ
ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนครับ เค้ามีอาการซึมเศร้า และดูจะเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆ
คือเราเป็นวัยทำงานแล้วครับ เกือบๆ สามสิบ อยู่ต่างจังหวัดติดกับมหาลัยใหญ่ สามสี่ปีก่อนเรามีเพื่อนกลุ่มใหญ่มาก และเพื่อนแต่ละคนก็ค่อยๆ จากไป เพราะเรียนจบบ้าง ได้งานที่อื่นบ้าง
ตอนนี้เหลือเราแค่สองคน
แต่ผมเป็นคนเข้ากับคนได้ง่ายไงครับ ถึงคนนี้เป็นเพื่อนรักที่สุด แต่ผมมีเพื่อนที่ทำงาน เพื่อนบ้าน เพื่อนก๊วนบอล เพื่อนเล่นบอร์ดเกม มีแฟนอยู่อีกจังหวัด
ในขณะที่เพื่อนคนนี้มีผมเป็นเพื่อนรักคนเดียว มีเพื่อนร่วมงานสนิทๆ สองสามคน พ่อแม่ที่ต่างจังหวัด นอกนั้นก็ไม่มีใครแล้ว
และตอนนี้ผมมีแฟน และกำลังจะเรียนจบเอก จะย้ายไปทำงานที่จังหวัดอื่นอีกสามเดือนนี้
เพื่อนก็ช็อคๆ ไปเหมือนกันครับ
ยิ่งวันนี้แฟนมาหาผมจากต่างจังหวัด แต่ผมก็อยากจะไม่ให้มันนอย มันเหงา เพราะเสาร์อาทิตย์นี่มันเหงาที่สุดแล้ว ก็ชวนกันไปดูคอนเสิร์ตสามคน
แฟนผมก็ดันไม่ค่อยสบาย พอคอนเสิร์ตจบ แทนที่จะอยู่กินข้าวด้วยกัน ก็เลยต้องขอตัวพาแฟนไปส่งก่อน
มันทำหน้าเสียใจมาก จนผมเจ็บแทนมัน แต่อีกฝ่ายก็แฟนที่อุตส่าห์นั่งรถสามชั่วโมงมาหาผม
เห็นมันตั้งสตาตัสในเฟสบุ๊ค ที่รู้จัก รู้ว่ามันไม่ได้ตั้งลอยๆ ให้กระทบผม แต่มันตั้งเพราะเศร้าจริงๆ
มันบอกว่ามันรู้สึกเหมือนมันไม่มีอะไรให้ตั้งตารอในชีวิตอีกแล้ว
และมันพูดคำนี้บ่อยขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งคำคำนี้ ผมกลัวว่ามันจะกลายเป็นโรคซึมเศร้าและคิดจะฆ่าตัวตาย
ผมพยายามชวนมันทำกิจกรรมด้วยกัน พาไปเข้ากลุ่มเจอเพื่อนผม มันก็เข้ากับคนอื่นไม่ได้
ไปเข้าสังคมใหม่ๆ ด้วยกัน มันก็อายไม่กล้าคุยกับใคร
ถึงจะเจอเพื่อนใหม่ๆ มันก็ไม่กล้าขอเฟส ขอเบอร์ติดต่อ ไม่กล้าชวนใครมาทำอะไรด้วย
มันว่ามันกลัวมันจะรบกวนคนอื่น
ยิ่งผมมีเพื่อนมากขึ้นเท่าไหร่ เรียนใกล้จบมากขึ้นเท่าไหร่ รักกับแฟนมากขึ้นเท่าไหร่ ชีวิตมันเหมือนยิ่งเศร้าลงๆ ผมเป็นห่วงมันครับ
เพื่อนคนนี้ ตอนที่ผมเรียนเอกจนป่วยเป็นไทรอยด์เป็นพิษ ผอมโซเหมือนคนติดยา พูดจาไม่รู้เรื่อง
เพื่อนคนอื่นไม่มีใครคิดช่วยเหลือผมเลย บางคนคิดว่าผมเป็นโรคประสาทไปเลยด้วยซ้ำ
แต่มัน มันยอมให้ผมนั่งนิ่งๆ เมากับยารักษาอาการ ดูมันเล่มเกมจนหลับทุกวัน
แต่ตอนนี้ผมได้ดี เพื่อนแท้ของผมมีปัญหา ผมช่วยอะไรมันไม่ได้เลย
และผมกำลังจะทิ้งมันไป
ผมควรจะคุยกับมัน หาทางช่วยมันยังไงดีครับ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ประโยชน์จัง
ขอบคุณที่มาอ่านครับ ขอคำแนะนำด้วยนะครับ
เพื่อนสนิทเหมือนจะเริ่มซึมเศร้า แต่เราช่วยอะไรไม่ได้เลย รู้สึกเหมือนทิ้งเพื่อน ทำไงดีครับ
ผมมีเพื่อนสนิทอยู่คนครับ เค้ามีอาการซึมเศร้า และดูจะเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆ
คือเราเป็นวัยทำงานแล้วครับ เกือบๆ สามสิบ อยู่ต่างจังหวัดติดกับมหาลัยใหญ่ สามสี่ปีก่อนเรามีเพื่อนกลุ่มใหญ่มาก และเพื่อนแต่ละคนก็ค่อยๆ จากไป เพราะเรียนจบบ้าง ได้งานที่อื่นบ้าง
ตอนนี้เหลือเราแค่สองคน
แต่ผมเป็นคนเข้ากับคนได้ง่ายไงครับ ถึงคนนี้เป็นเพื่อนรักที่สุด แต่ผมมีเพื่อนที่ทำงาน เพื่อนบ้าน เพื่อนก๊วนบอล เพื่อนเล่นบอร์ดเกม มีแฟนอยู่อีกจังหวัด
ในขณะที่เพื่อนคนนี้มีผมเป็นเพื่อนรักคนเดียว มีเพื่อนร่วมงานสนิทๆ สองสามคน พ่อแม่ที่ต่างจังหวัด นอกนั้นก็ไม่มีใครแล้ว
และตอนนี้ผมมีแฟน และกำลังจะเรียนจบเอก จะย้ายไปทำงานที่จังหวัดอื่นอีกสามเดือนนี้
เพื่อนก็ช็อคๆ ไปเหมือนกันครับ
ยิ่งวันนี้แฟนมาหาผมจากต่างจังหวัด แต่ผมก็อยากจะไม่ให้มันนอย มันเหงา เพราะเสาร์อาทิตย์นี่มันเหงาที่สุดแล้ว ก็ชวนกันไปดูคอนเสิร์ตสามคน
แฟนผมก็ดันไม่ค่อยสบาย พอคอนเสิร์ตจบ แทนที่จะอยู่กินข้าวด้วยกัน ก็เลยต้องขอตัวพาแฟนไปส่งก่อน
มันทำหน้าเสียใจมาก จนผมเจ็บแทนมัน แต่อีกฝ่ายก็แฟนที่อุตส่าห์นั่งรถสามชั่วโมงมาหาผม
เห็นมันตั้งสตาตัสในเฟสบุ๊ค ที่รู้จัก รู้ว่ามันไม่ได้ตั้งลอยๆ ให้กระทบผม แต่มันตั้งเพราะเศร้าจริงๆ
มันบอกว่ามันรู้สึกเหมือนมันไม่มีอะไรให้ตั้งตารอในชีวิตอีกแล้ว
และมันพูดคำนี้บ่อยขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งคำคำนี้ ผมกลัวว่ามันจะกลายเป็นโรคซึมเศร้าและคิดจะฆ่าตัวตาย
ผมพยายามชวนมันทำกิจกรรมด้วยกัน พาไปเข้ากลุ่มเจอเพื่อนผม มันก็เข้ากับคนอื่นไม่ได้
ไปเข้าสังคมใหม่ๆ ด้วยกัน มันก็อายไม่กล้าคุยกับใคร
ถึงจะเจอเพื่อนใหม่ๆ มันก็ไม่กล้าขอเฟส ขอเบอร์ติดต่อ ไม่กล้าชวนใครมาทำอะไรด้วย
มันว่ามันกลัวมันจะรบกวนคนอื่น
ยิ่งผมมีเพื่อนมากขึ้นเท่าไหร่ เรียนใกล้จบมากขึ้นเท่าไหร่ รักกับแฟนมากขึ้นเท่าไหร่ ชีวิตมันเหมือนยิ่งเศร้าลงๆ ผมเป็นห่วงมันครับ
เพื่อนคนนี้ ตอนที่ผมเรียนเอกจนป่วยเป็นไทรอยด์เป็นพิษ ผอมโซเหมือนคนติดยา พูดจาไม่รู้เรื่อง
เพื่อนคนอื่นไม่มีใครคิดช่วยเหลือผมเลย บางคนคิดว่าผมเป็นโรคประสาทไปเลยด้วยซ้ำ
แต่มัน มันยอมให้ผมนั่งนิ่งๆ เมากับยารักษาอาการ ดูมันเล่มเกมจนหลับทุกวัน
แต่ตอนนี้ผมได้ดี เพื่อนแท้ของผมมีปัญหา ผมช่วยอะไรมันไม่ได้เลย
และผมกำลังจะทิ้งมันไป
ผมควรจะคุยกับมัน หาทางช่วยมันยังไงดีครับ ผมรู้สึกเหมือนตัวเองไร้ประโยชน์จัง
ขอบคุณที่มาอ่านครับ ขอคำแนะนำด้วยนะครับ