คือเรามีเพื่อนสนิทอยู่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดจนปีนี้เขาก็ตามมาฝึกงานกับเรา แต่เราจะเป็นคนขยันแล้วสอนงานง่ายหน่อย แต่ตรงกันข้ามเพื่อนเราจะไม่เอางานอะไรเลยจะนั่งเล่นโทรศัทพ์ทั้งวัน พอหัวหน้ามาก็ชอบว่าแต่เราทำไมไม่บอกเพื่อนไม่เตือนเพื่อน หรือไม่ก็พอเพื่อนหายไปไหนหรือมาทำงานสายก็จะให้เราไปตามมาให้เราก็ไม่รู้ว่าเพื่อนอยู่ไหนเราก็โดนบ่นคนเดียวตลอดเลย พอสงกรานที่ผ่านมาเราก็พาเขาไปเที่ยวบ้านแม่ที่ชลบุรี 3 วัน 2 คืน เขาเป็นคนอ้วนเลยทำให้เขานอนกรนกรนแบบดังมากตลอดทั้งคืนจนหลับนอนไม่หลับตลอด 2 คืนเลยเราจะมานอนตอนเช้าตลอดเขาก็ชอบบ่นว่าเราชอบนอนทั้งวัน แต่เราก็ไม่พูดเรื่องนอนกรนนะกลัวทำร้ายความรู้สึกเขา จนวันที่ 3 ก่อนเราจะกลับบ้านเราก็นอนตอนเช้าซะพักก่อนออกไปขึ้นรถกลับ เพื่อนเราเขาชอบวิดีโอคอลคุยกับแฟนเขาแล้วไม่ชอบใส่หูฟังแล้วมานั่งคุยที่เตียงไม่ยอมออกไปคุยระเบียงหน้าบ้านการที่เราหลับน้อยเลยทำให้หงุดหงิดเลยไม่ยอมคุยกับเขาเลยจนกลับถึงบ้าน พอวันต่อมาก็ต้องมาฝึกงานต่อพอถึงเวลาเลิกงานเราก็จะกลับบ้านเลยเนื่องจากเราเพลียเราปวดหัวเพราะอากาศร้อนเขาก็มั่วแต่เล่นโทรศัพท์เราเลยหงุดหงิดเข้าไปใหญ่เราเลยตะคอกเขาว่า "เห้ย เร็วๆดิเห็นโทรศัพท์ดีกว่าเพื่อนงันหรอ" เขาตอบใช่เราเลยกลับก่อนไม่รอเขาเลย พอตอนถึงบ้านเขาทักเฟสเรามาบอกเราเอาแต่ใจ ไม่ฟังเขา บ้านก็อยู่แค่นี้จะรีบไปไหน พอเราบอกก็ปวดหัว อยากรีบกลับมานอนก็พวกแกไม่มีใครช่วยเราทำงานเลยเอาแต่เล่าโทรศัพท์ เขาก็หาว่าเราไม่สอนเขา เราเลยบอกไปว่าเรายังให้พวกพี่ๆที่ทำงานสอนอยู่เลย ทำไมแกไม่มาฟังพร้อมเราละตอนเขาสอน จากนั้นตั้งแต่วันจันทร์จนถึงวันนี้เราก็ไม่คุยกับเขาเลย ยังมีต่ออีกนะคะคือเล่าย้อนหน่อยนะคะยาวไปซะหน่อยคงไม่ว่ากันนะคือเราจะเป็นคนขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปที่ทำงานตอนกลางวันก็จะพาเพื่อนไปกินข้าวข้างนอกเขาชอบให้เราจ่ายก่อนแต่พอคืนเงินเขาจะคืนแค่ค่าข้าวไม่เคยคืนค่าน้ำที่พวกเขาสั่งเลย เราก็ไม่ว่าไม่ถาม เรื่องค่าน้ำมันตอนแรกพวกเขาบอกจะช่วยกันหารจ่ายแต่พอเอาจริงๆเราจ่ายคนเดียวตลอดวันละ 60 บาท เพราะต้องไปส่งเขาที่บ้าน แล้วไป-กลับบ้านเราแบบนี้ทุกวัน เราก็ไม่ว่าไม่ถาม แต่ทำไมเราแค่ฝากให้เขาซื้อนมมาให้หน่อยซื้อไม่ทันก่อนจะเข้าที่ฝึกงานเขาก็มาทวงอีกว่าเมื่อวานยังไม่คืนเงินเลยวันนี้จะให้ซื้อให้อีกหรอ (กล่องละ 13 บาท) ตั้งแต่วันนั้นเราก็ไม่ฝากเขาซื้ออีกเลย เรื่องสายชาตโทรศัพท์อีกสายเขาไม่ค่อยดีเพราะซื้อมาแค่ 20 บาทต่างจากสายเราที่ซื้อของแท้มาก็ให้เขายืมจนมันพังเราก็ไม่ว่าซื้อ สายละ 300 บาท ตอนนั้นเขาจะยืมเอาเกมลงคอมเราบอกไม่เอาแต่เขาก็หยิบไปคงคิดว่าเราพูดเล่นแต่เราก็ไม่ว่า เรื่องต่อมาลุงเราเองคะเขาขอยืมสายชาตที่เราพึ่งซื้อมาไปแล้วเอาไปเลยเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมานี้แหละคะพอเราถามก็บอกอยู่บ้าน เดี๋ยวเอามาคืน เราอยู่หอคะตอนนั้นเรามาหาของกินเราเห็นเขาแต่เราไม่ทักนะ พอวันนี้เราทักไปขอสายคืนเขาก็บอกยังไม่ว่างทั้งๆเมื่อวานมาเดินซื้อของข้างหอเรา วันนี้อีกเพื่อนทำเรากระอักมากเราไปเที่ยวจัตตุจักกันมาเราเลี้ยงข้าว เลี้ยงน้ำ เลี้ยงค่ารถไฟใต้ดิน เขาก็ยืมทั้งพาวเวอร์แบงค์และสายชาตที่พึ่งซื้อมารอบ 2 (หลังจากที่ลุงไม่เอามาคืน) เราโทรบอกเอามาคืนหน่อยแบตเราจะหมดเขาก็บอกให้เราไปเอาเอง