เข้ากับคนอื่นได้ดี คุยเก่งทุกครั้งที่เจอคน แต่ชอบอยู่คนเดียวมากกว่า...แปลกมั้ยคะ

คือเราเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีมาก เวลาเจอผู้คนทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักจะสามารถหาเรื่องคุยได้ตลอดโดยไม่ได้เสแสร้ง (รวมฟังด้วยนะคะ) แต่พอแยกออกมาจะรู้สึกเหนื่อยและไม่อยากคุยกับใครเลย (แต่พอเจอคนรู้จักก็คุยเก่งเหมือนเดิม)
เราเคยบ่นๆ กับเพื่อนสนิท เค้าก็บอกว่าอย่าฝืน เราไม่รู้จะอธิบายยังไงว่าเราไม่ได้ฝืน มันเป็นไปเองอัตโนมัติ ตอนคุยก็ไม่ได้ลำบากใจอะไร
ปัจจุบันทำงานที่ต้องติดต่อประสานงานกับคนเยอะๆ นอกเวลางานเลยงดการคุยกับเพื่อนและคนอื่นๆ เพราะตอนทำงานคุยไปเยอะแล้ว ... แบบนี้แปลกมั้ยคะ