...เช้าวันนี้ ผมได้พาแท็กซี่เขียวเหลืองคู่กาย วิ่งไปตามถนนบรมราชชนนี
เพื่อส่งนักศึกษาสาวคนหนึ่ง ที่ขนส่งสายใต้
...จากนั้น ได้มีหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ยืนโบกๆๆๆ แล้วบอกว่า..จะไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ผมตกลงโอเค ไม่มีปฎิเสธ ..แล้วเขาก็ขึ้นนั่งที่เบาะหน้า
พอนั่งเรียบร้อย หนุ่มน้อยก็พูดว่า “เดินทางมาจากเบตง นั่งรถทัวร์มาทั้งคืน 8ชั่วโมง กว่าจะถึง”
..ผมถามเขาว่าไปทำอะไรที่นั่น...เขาตอบว่า..ไปเป็น ตชด.อยู่ที่นั่น..จริงๆเป็นคนพะเยา และเรียนจบ ม.6
..อ๋อ..แล้วบึ้ม13จุด ที่ทางใต้ เมื่อ2-3วันที่ผ่านมา เป็นอย่างไรบ้าง- ผมถามเขาทันที
เขาตอบว่า..เสียงปืนดังทั้งคืน ไม่ได้นอนเลย พอเดินทางก็หลับมาตลอดทาง
...แล้วทำไมไม่นั่งเครื่องบินมา..น่าจะสะดวกกว่า—ผมถามเขา
..ค่ารถทัวร์700บาท ประหยัดดี...ส่วนค่าเครื่องบิน 2300บาท...แถมต้องทำเรื่องขออนุญาตนำปืนขึ้นเครื่อง
และติดตัวไม่ได้ ต้องเก็บไว้ในห้องสัมภาระ
ส่วนมาทัวร์ สามารถถอดๆพับๆฐานและใส่กระเป๋า ก็นำติดตัวเดินทางได้แล้ว—เขาตอบ พร้อมกับขยับกระเป๋าเดินทางที่วางบนตัก ใบใหญ่
...จบ ม.6 เอง อย่าลืมเรียนต่อ นิติฯที่ราม หรือ มสธ. นะ จะได้ก้าวหน้าต่อไป ไม่หยุดอยู่แค่ยศน้อยๆ---ผมแนะนำ
แล้วเขาก็พยักหน้ารับคำ เห็นพ้องด้วย และจะรีบเรียนต่อ
...จากนั้น ผมก็ชวนคุยถึงเทือกเขาตะนาวศรี ที่มีร้อย ตชด.137 ที่อยู่บนนั้น และผมก็เคยไปกางเต๊นท์นอนค้างคืนกับชาว ตชด. ที่นั่นด้วย
...รถวิ่งมาตามถนนราชวิถี และติดไฟแดงที่แยกตึกชัย และกำลังมีรถไฟวิ่งผ่าน...ผมก็ถามเขาว่า...มาทำธุระอะไรในกรุงเทพฯ
..เขาตอบว่า มาหาเพื่อนที่อยู่แถวๆอนุสาวรีย์ และจะแวะหาสาวคนรัก ที่เป็นพยาบาลอยู่ รพ.รามา แต่ไม่เคยเห็น รพ.รามา (สักที)
..ผมยิ้มให้เขา..แล้วก็ชี้มือไปทางตึกขวามือ.. “ตึกสูงๆทางขวามือนี่แหละ รพ.รามา หละ”
..เขาดีใจมาก รีบยกโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วรีบ กดพิมพ์ไลน์ ทันที
สักพัก เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...แล้วเขาก็รับสาย... “ฮะโหล อ้วน หรือ...กำลังจะถึงอนุสาวรีย์ฯนะ เดี๋ยวมาหา”
...แล้วก็คุยกันอีกนิดหน่อย ก่อนจะปิดสาย
...เขาหันมายิ้มกับผม พร้อมกับพูดว่า... “แฟนกำลังขึ้นเวร เดี๋ยวผมจะเอามอไซค์ของเพื่อนขับมาหาเขาอีกที”
…ผมแนะนำเขาว่า ให้ขับมาถึง4แยกตึกชัย แล้วเลี้ยวซ้ายไปนิดหน่อย จะมียูเทิร์น...แล้วก็เลี้ยวเข้า รพ.ได้เลย
มีหลายตึกนะ แล้วแฟนเขาขึ้นเวรที่ตึกอะไรหละ
... “อยู่ตึกพระเทพ ครับ” ....เขาตอบแล้วก็ยิ้มๆ
...............
***ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ สาวพยาบาลที่มีชื่อเล่นๆว่า...อ้วน..ที่ รพ.รามา และทำงานที่ตึกพระเทพ
...คุณมีคนรักเป็นหนุ่มน้อย ตชด. ที่ดีมากๆคนหนึ่ง...แม้จะจากบ้านจากเมืองพะเยา ไปอยู่ชายแดนไทยถึง เบตง.
..ห่างคนรักที่เป็นพยาบาล อยู่ไกลถึงในกรุง...แต่เขาก็มุ่งมั่นในหน้าที่การงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ พิทักษ์สันติราษฎร์ อย่างสุดกำลังเต็มที่
ไม่มีย่อท้อใดๆ แม้บางคืนจะมีเสียงปืน บึ้มๆๆๆ ทั้งคืนจนไม่ได้นอน...
***...คุณเป็นคนที่โชคดีมากครับ ที่ได้พานพบกับคนดีๆอีกหนึ่งคน...ดีใจด้วยจริงๆเลยครับ..สาวพยาบาล รพ.รามา...***
..........................
เขียวเหลืองใจดี ไปทุกที่ไม่มีปฎิเสธ
22เม.ย.60
**หนุ่ม ตชด.จากพะเยาไปอยู่เบตง..เข้ากรุงมาหาสาวพยาบาล.แต่ไม่เคยเห็น รพ.รามา(สักที)***By-เขียวเหลืองใจดี
...เช้าวันนี้ ผมได้พาแท็กซี่เขียวเหลืองคู่กาย วิ่งไปตามถนนบรมราชชนนี
เพื่อส่งนักศึกษาสาวคนหนึ่ง ที่ขนส่งสายใต้
...จากนั้น ได้มีหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ยืนโบกๆๆๆ แล้วบอกว่า..จะไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ผมตกลงโอเค ไม่มีปฎิเสธ ..แล้วเขาก็ขึ้นนั่งที่เบาะหน้า
พอนั่งเรียบร้อย หนุ่มน้อยก็พูดว่า “เดินทางมาจากเบตง นั่งรถทัวร์มาทั้งคืน 8ชั่วโมง กว่าจะถึง”
..ผมถามเขาว่าไปทำอะไรที่นั่น...เขาตอบว่า..ไปเป็น ตชด.อยู่ที่นั่น..จริงๆเป็นคนพะเยา และเรียนจบ ม.6
..อ๋อ..แล้วบึ้ม13จุด ที่ทางใต้ เมื่อ2-3วันที่ผ่านมา เป็นอย่างไรบ้าง- ผมถามเขาทันที
เขาตอบว่า..เสียงปืนดังทั้งคืน ไม่ได้นอนเลย พอเดินทางก็หลับมาตลอดทาง
...แล้วทำไมไม่นั่งเครื่องบินมา..น่าจะสะดวกกว่า—ผมถามเขา
..ค่ารถทัวร์700บาท ประหยัดดี...ส่วนค่าเครื่องบิน 2300บาท...แถมต้องทำเรื่องขออนุญาตนำปืนขึ้นเครื่อง
และติดตัวไม่ได้ ต้องเก็บไว้ในห้องสัมภาระ
ส่วนมาทัวร์ สามารถถอดๆพับๆฐานและใส่กระเป๋า ก็นำติดตัวเดินทางได้แล้ว—เขาตอบ พร้อมกับขยับกระเป๋าเดินทางที่วางบนตัก ใบใหญ่
...จบ ม.6 เอง อย่าลืมเรียนต่อ นิติฯที่ราม หรือ มสธ. นะ จะได้ก้าวหน้าต่อไป ไม่หยุดอยู่แค่ยศน้อยๆ---ผมแนะนำ
แล้วเขาก็พยักหน้ารับคำ เห็นพ้องด้วย และจะรีบเรียนต่อ
...จากนั้น ผมก็ชวนคุยถึงเทือกเขาตะนาวศรี ที่มีร้อย ตชด.137 ที่อยู่บนนั้น และผมก็เคยไปกางเต๊นท์นอนค้างคืนกับชาว ตชด. ที่นั่นด้วย
...รถวิ่งมาตามถนนราชวิถี และติดไฟแดงที่แยกตึกชัย และกำลังมีรถไฟวิ่งผ่าน...ผมก็ถามเขาว่า...มาทำธุระอะไรในกรุงเทพฯ
..เขาตอบว่า มาหาเพื่อนที่อยู่แถวๆอนุสาวรีย์ และจะแวะหาสาวคนรัก ที่เป็นพยาบาลอยู่ รพ.รามา แต่ไม่เคยเห็น รพ.รามา (สักที)
..ผมยิ้มให้เขา..แล้วก็ชี้มือไปทางตึกขวามือ.. “ตึกสูงๆทางขวามือนี่แหละ รพ.รามา หละ”
..เขาดีใจมาก รีบยกโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วรีบ กดพิมพ์ไลน์ ทันที
สักพัก เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น...แล้วเขาก็รับสาย... “ฮะโหล อ้วน หรือ...กำลังจะถึงอนุสาวรีย์ฯนะ เดี๋ยวมาหา”
...แล้วก็คุยกันอีกนิดหน่อย ก่อนจะปิดสาย
...เขาหันมายิ้มกับผม พร้อมกับพูดว่า... “แฟนกำลังขึ้นเวร เดี๋ยวผมจะเอามอไซค์ของเพื่อนขับมาหาเขาอีกที”
…ผมแนะนำเขาว่า ให้ขับมาถึง4แยกตึกชัย แล้วเลี้ยวซ้ายไปนิดหน่อย จะมียูเทิร์น...แล้วก็เลี้ยวเข้า รพ.ได้เลย
มีหลายตึกนะ แล้วแฟนเขาขึ้นเวรที่ตึกอะไรหละ
... “อยู่ตึกพระเทพ ครับ” ....เขาตอบแล้วก็ยิ้มๆ
...............
***ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ สาวพยาบาลที่มีชื่อเล่นๆว่า...อ้วน..ที่ รพ.รามา และทำงานที่ตึกพระเทพ
...คุณมีคนรักเป็นหนุ่มน้อย ตชด. ที่ดีมากๆคนหนึ่ง...แม้จะจากบ้านจากเมืองพะเยา ไปอยู่ชายแดนไทยถึง เบตง.
..ห่างคนรักที่เป็นพยาบาล อยู่ไกลถึงในกรุง...แต่เขาก็มุ่งมั่นในหน้าที่การงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ พิทักษ์สันติราษฎร์ อย่างสุดกำลังเต็มที่
ไม่มีย่อท้อใดๆ แม้บางคืนจะมีเสียงปืน บึ้มๆๆๆ ทั้งคืนจนไม่ได้นอน...
***...คุณเป็นคนที่โชคดีมากครับ ที่ได้พานพบกับคนดีๆอีกหนึ่งคน...ดีใจด้วยจริงๆเลยครับ..สาวพยาบาล รพ.รามา...***
..........................
เขียวเหลืองใจดี ไปทุกที่ไม่มีปฎิเสธ
22เม.ย.60