คือ ตอนผมเรียนปี 1 ได้จับพี่รหัสเป็นผู้หญิงครับ ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ได้ดูหรอกว่าคือใคร แต่ได้ยินเสียงแว่วๆมาแต่ไกลว่า
"เออน่าเมิง...ได้ผู้ชายก็ดีแล้ว" ผมคิดในใจ สงสัยผมไม่หล่อ แต่ตอนนั้นผมก็ไม่หล่อจริงๆ
หัวนี่กระเซิง ผอมบาง แต่งตัวธรรมดามาก
จากนั้นผมก็ได้มารู้จักพี่รหัสครับ ซึ่งพี่เขาก็ไม่ค่อยเทคแคร์ผมเท่าไหร่ ซึ่งต่างจากเพื่อนผมโดยสิ้นเชิง ได้พี่รหัสสวยแล้วเพื่อนผมมันก็ดันหล่อ
ปรากฏว่าเทคแคร์กันดีแต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันนะครับ แค่กิ๊กๆ ส่วนเพื่อนอีกคนผู้หญิงสวยๆหน่อย ไปเป็นแฟนกับพี่รหัสเฉยเลย
ผมมองมาที่ตัวเองก็รู้สึกว่าเราดูด้อยๆยังไงๆ
หลังจากนั้นผมก็ดูแลตัวเองใหม่ ทำผมดีๆ แต่งตัวดีๆ และก็เข้าฟิตเนสประจำ จนเวลาผ่านไป 1 ปี ใกล้จะจบปี 1 ล่ะ
ก่อนหน้านั้นผมรู้จักรุ่นเดียวกัน เธออยู่บ้านใกล้ผมฮะ เลยนั่งรถตู้กลับพร้อมกัน เธอตัวเล็กๆน่ารักๆ เธอไม่ได้รังเกียจผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
และพอผมดูดีขึ้นในระยะเวลา 1 ปี เธอกับผมก็สนิทมากขึ้นเรื่อยๆ จนคนรอบข้างแซวว่าแฟนกันไปแล้วโดยปริยาย แต่เธอก็บอกนะครับว่า
ต่อให้ผมกลับไปเป็นเหมือนก่อน แห้งๆ เซอ เขาก็ไม่ได้รังเกียจเลย ยังคบกับผมอยู่เหมือนเดิม
และจากนั้น ผมก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าพี่รหัสเท่าไหร่ จนเข้าสู่ซัมเมอร์ ผมได้ไปลงวิชาเดียวกับพี่รหัสและก็แฟนผม
ตอนที่เดินเข้าห้องมา พี่รหัสเขามองผมแปลกๆ เหมือนลังเลใจว่าใครน่ะ แล้วเพื่อนเขาก็บอกว่า "น้องรหัสเมิงไง จำไม่ได้หรอ"
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนสีหน้าทันทีครับ เหมือนประมาณว่าทำไมดูดีจัง รู้สึกอยากได้กลับ ตอนเรียนนี่แอบมองผมไม่เว้นเลย
แต่ก็สายไปล่ะครับ ตอนนี้ผมมีคนข้างๆผมล่ะ ถามว่าผมรู้สึกยังไง ผมรู้สึกว่า ดีแล้วครับที่ผมไม่คบกับพี่รหัส
ไม่อย่างนั้นวันนึงผมเปลี่ยนไป เขาก็ไม่ยุ่งกับผมแน่นอน
ผู้ชายรู้สึกยังไงมั่งครับที่เห็นผู้หญิงเสียดายเรา
"เออน่าเมิง...ได้ผู้ชายก็ดีแล้ว" ผมคิดในใจ สงสัยผมไม่หล่อ แต่ตอนนั้นผมก็ไม่หล่อจริงๆ
หัวนี่กระเซิง ผอมบาง แต่งตัวธรรมดามาก
จากนั้นผมก็ได้มารู้จักพี่รหัสครับ ซึ่งพี่เขาก็ไม่ค่อยเทคแคร์ผมเท่าไหร่ ซึ่งต่างจากเพื่อนผมโดยสิ้นเชิง ได้พี่รหัสสวยแล้วเพื่อนผมมันก็ดันหล่อ
ปรากฏว่าเทคแคร์กันดีแต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันนะครับ แค่กิ๊กๆ ส่วนเพื่อนอีกคนผู้หญิงสวยๆหน่อย ไปเป็นแฟนกับพี่รหัสเฉยเลย
ผมมองมาที่ตัวเองก็รู้สึกว่าเราดูด้อยๆยังไงๆ
หลังจากนั้นผมก็ดูแลตัวเองใหม่ ทำผมดีๆ แต่งตัวดีๆ และก็เข้าฟิตเนสประจำ จนเวลาผ่านไป 1 ปี ใกล้จะจบปี 1 ล่ะ
ก่อนหน้านั้นผมรู้จักรุ่นเดียวกัน เธออยู่บ้านใกล้ผมฮะ เลยนั่งรถตู้กลับพร้อมกัน เธอตัวเล็กๆน่ารักๆ เธอไม่ได้รังเกียจผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
และพอผมดูดีขึ้นในระยะเวลา 1 ปี เธอกับผมก็สนิทมากขึ้นเรื่อยๆ จนคนรอบข้างแซวว่าแฟนกันไปแล้วโดยปริยาย แต่เธอก็บอกนะครับว่า
ต่อให้ผมกลับไปเป็นเหมือนก่อน แห้งๆ เซอ เขาก็ไม่ได้รังเกียจเลย ยังคบกับผมอยู่เหมือนเดิม
และจากนั้น ผมก็ไม่ค่อยได้เจอหน้าพี่รหัสเท่าไหร่ จนเข้าสู่ซัมเมอร์ ผมได้ไปลงวิชาเดียวกับพี่รหัสและก็แฟนผม
ตอนที่เดินเข้าห้องมา พี่รหัสเขามองผมแปลกๆ เหมือนลังเลใจว่าใครน่ะ แล้วเพื่อนเขาก็บอกว่า "น้องรหัสเมิงไง จำไม่ได้หรอ"
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนสีหน้าทันทีครับ เหมือนประมาณว่าทำไมดูดีจัง รู้สึกอยากได้กลับ ตอนเรียนนี่แอบมองผมไม่เว้นเลย
แต่ก็สายไปล่ะครับ ตอนนี้ผมมีคนข้างๆผมล่ะ ถามว่าผมรู้สึกยังไง ผมรู้สึกว่า ดีแล้วครับที่ผมไม่คบกับพี่รหัส
ไม่อย่างนั้นวันนึงผมเปลี่ยนไป เขาก็ไม่ยุ่งกับผมแน่นอน