เรื่องของ "เพื่อน"

สวัสดีค่ะ วันนี้ฉันมาเล่าประสบการ์ณ ถ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระหรือไม่สำคัญกดกากบาทได้ทันทีค่ะ

ตอนนั้น ฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตอนนั้นฉันเข้ารั้วมัธยมมาเป็นครั้งแรกและเป็นคนเดียวจากรร.ประถมที่ย้ายมารร.นี้
ฉันหาเพื่อนได้ 3 คน มี (ว) (ม) และ (อ) (ขอใช้อักษรย่อนะคะ) เรารู้จักกันเพราะฉันเข้าไปทักพวกเขาก่อน แล้วเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยเรื่อย...
จนในที่สุดการปิดเทอมก็มาถึงคนทรยศเริ่มเข้าครอบงำ ฉันสร้างเฟสบุ๊คหลอกเพื่อนของตัวเองให้เธอ (ว) รักตัวละครที่ฉันสร้างขึ้น...
หลอกจนมันจบ...  แต่แล้ว...  มันกับเป็นจุดจบของฉันด้วยในเวลาต่อมา

ตอนนี้ฉันขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 แล้ว (ม) อยู่ห้องเดียวกับฉัน เราอยู่ด้วยกันตลอด แต่ (ว) ก็ยังมาหาและฉันรู้สึกกลัว...
เทอมที่ 2 ของ ปี 2 ฉันโดนกรรมตามสนองแล้วหละ เพื่อนของฉันทิ้งฉันเพราะ ฉันงี่เง่า ทำตวเหมือนเด็ก แล้ว (ว) ก็กลับมาหลังจากที่ไม่ได้เข้ามาในชีวิตฉันมานาน เธอมาบอกความจริงที่ฉันพยายามปิดบังเรื่องที่ฉันหลอกเธอ (ว) ฉันเจ็บที่โดนทิ้งไว้ข้างหลังฉันทรมานที่อยู่คนเดียว
ตอนนี้ฉันมีเพื่อนคนเดียว ชื่อ(ย) เธอเป็นคนเงียบๆ ชอบกดโทรศัพท์เวลาอยู่กับฉัน เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เธอยืมเงินของฉัน แล้วก็ย้ายไปอยู่กลุ่มเดียวกับ (ม)
ฉันเขียนข้อความไปทวงเงินเธอเมื่อเธอส่งข้อความมาใช้ให้ฉะนไปปริ้นรายงานมาพร้อมกับเงินที่ฉันต้องออกเอง ฉันยอมรับว่าโมโหโกรธเธอมาก(ย) แต่ยิ่งเวลาผ่านไป ฉันกับรู้สึกเหนื่อย ท้อ และไม่กล้าเปิดรับ ฉันไปขอโทษพวกเธอ (ม) (ว) (ย) แล้วพวกเธอก็ยิ้มมาให้

แต่.... ตอนนี้ตัวฉันกับไม่กล้าเปิดใจให้เพื่อนคนไหนเข้ามาได้อีก
เพราะ...เคยโดนทิ้ง และ ทรมานเกินไป


ฉันควรทำยังไง?
#อย่ากลียดคนเขียนนะคะ
***นำมาจากชีวิตจริงไม่ใช่นิยายค่ะ
#เพื่อน