ลืมเขาไม่ได้ควรทำยังไงดี ?

...เอิ่มก่อนอื่นอะไรต้องขอบอกว่าคนเขียนกระทู้ประสบพบเจอเองครับ ! ตอนนี้ผมอายุ 16 ปีก็อยู่ในช่วงมัธยมปลายนี่แหละครับ ซึ่งรู้ๆกันว่าวัยนี้คือส่วนใหญ่เกือบร้อยเปอร์เซ็นจะมีแฟนมีคู่หมดนะครับอาทิเพื่อนผมเองมีแฟนตั้งแต่อยู่ประถมจนตอนนี้มันก็ยังคบกับแฟนมันอยู่ครับ ก็แอบอิจฉานิดหนึ่งส่วนผมหรอครับ ตั้งแต่ออกจากห้องคลอดจนตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าการมีแฟนมันเป็นแบบไหน ? อาจจะเป็นเพราะช่วงมัธยมต้นๆผมไม่ได้เคยคิดเรื่องนี้เลยรึเปล่าครับ ผมมัวแต่เรียนอย่างเดียวไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลยและผมดันเป็นคนตรงๆซะด้วยจนมาวันหนึ่งได้คุยกับน้องคนหนึ่งปีนนี้เขาขึ้นม.2 ครับคุยกันได้ประมาณเดือนกว่าๆ ผมก็บอกว่า "พี่ชอบเรานะ..ิ๋ง" เอิ่มแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับเพราะเขาไม่ได้ชอบเรา นั้นเป็นครั้งแรกที่จีบผู้หญิงซึ่งชอบเขาเอามากๆ พอเขาบอกว่าไม่ก็ทำผมนอนซมร้องไห้เป็นเด็กสามขวบอยู่บนห้องนู้นแหน้ครับเป็นแบบนั้นอยู่สองสามวันครับผมก็ได้ปรึกษากับรุ่นพี่ที่รู้จักกันหลายคนว่าทำไหมถึงไม่มีใครกล้ามาจีบเรา หรือทำไหมเรายังปักใจอยู่กับน้อง..ิ๋งอยู่ซึ่งอีกไม่กี่เดือนนี้ก็จะครบปีแล้วครับไม่ถึงสามเดือนด้วยซ้ำไปอีก จากตอนนั้นถึงตอนนี้ก็ยังรู้สึกชอบอยู่เหมือนเดิมถึงแม้ว่าจะมีคนที่เพื่อนหามาให้ หรือรุ่นพี่รุ่นน้องหามาให้ แนะนำให้รู้จักผมก็ไม่สนใจเลย
...บางคนเขาบอกว่ามันเป็นที่ฐานะทางบ้าน ? ผมคิดว่าโปรไฟล์ทางบ้านผมก็ดีนะคือโดยครอบครัวผมเองผมเป็นลูกผู้กำกับสถานีตำรวจนครบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ส่วนแม่ก็ทำธุรกิจส่วนตัวกับร้านอาหารแถวๆย่านนานา-อโศก และทำงานที่หอการค้าไทย-ฟินแลนด์ ส่วนญาติๆก็ทำงานแตกต่างกันไปเช่นทหารบ้าง แพทย์บ้างประมาณนี้ครับแต่ว่าส่วนตัวผมนั้นเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนของประเทศไทยกับประเทสหนึ่งในทวีปยุโรปซึ่งส่วนนี้ก็ไม่ได้สำคัญอะไรท่าจะคบกันจริงๆ
...เลยวอนขอความช่วยเหลือแนะนำวิธีให้ผมลืมน้อง..ิ๋งเขาหน่อยครับ ท่าเป็นต่อไปแบบนี้คาดว่าคงไม่น่ามีใครไปตลอดแน่ๆ...บ้างครั้งผมก็ไม่ได้ต้องการอะไรนอกจากคนที่กุมมือเราเวลาเราล้ม จับมือเราเวลาเราพลาดแค่นั้นเองครับ...ขอบคุณล่วงหน้านะครับบบ