สวัสดีค่ะ วันนี้เรามีเรื่องมาปรึกษาค่ะ
ขอแทนตัวว่า "เรา" แล้วกันเนาะ
เรารักผู้ชายคนนึงค่ะ ซึ่งผู้ชายคนนั้นคือแฟนเราเอง คบกันตอนนี้ก็ใกล้จะครบปีแล้ว
เรื่องของเรื่องคือ เรารักเค้ามาก ทั้งๆที่เค้าทำร้ายเราทั้งทางกายและใจ เค้าเอาแต่ใจ อยากได้ก็ต้องได้ คนอื่นจะเป็นยังไงช่างมัน...
ขอยกตัวอย่างสถานการณ์ที่ต้องพบเจอทุกวัน
- ห้ามติดตามดาราที่ชอบ ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ห้ามกรี้ด ห้ามยิ้มถึงแม้จะแค่ในทีวีหรือตอนดูละคร
- รับเรื่องราวในอดีตของเราไม่ได้ ต่อให้มันจะผ่านมาสัก10ปีแต่ถ้าเค้าเกิดไม่พอใจขึ้นมาหรืออยากรู้ขึ้นมา ก็จะต้องขุดมาถาม คือบางเรื่องเราลืมไปแล้วก็มี ถ้าตอบไม่ถูกใจก็โดนจ้าาา (โดนอะไรนั้นจะบอกในข้อต่อไปค่ะ)
- ห้ามเล่นโซเชี่ยลใดๆ เข้าได้เฉพาะการแจ้งเตือนกับข้อความไรงี้(fb) อันนี้เราเข้าใจนะว่าเออไม่อยากให้เห็นอะไรไม่ดี ไม่อยากให้เลื่อนอ่านฟีดข่าว
- ห้ามคุยกับเพื่อนเยอะ (ในแชทกลุ่ม+แชทส่วนตัว) นอกจากจำเป็นจริงๆ ถึงเวลที่จำเป็นต้องคุยต้องถาม ซึ่งมีแค่เรื่องงาน นางก็จะโกรธและไม่พอใจ
** เอาเป็นว่าขอยกตัวอย่างหลักๆไว้แค่นี้ก่อนนะคะ เพราะความจริงมันมีอะไรจิปาถะอีกเยอะมากกกกกก(ก.ไก่20ล้านตัวยังไม่พอ)
ทีนี้มาเข้าเรื่องที่โดนกระทำกันบ้าง
- ถ้าทำอะไรไม่ถูกใจ พูดไม่เข้าหู ทั้งที่ไม่ตั้งใจก็ตามแต่ สิ่งแรกที่จะโดนคือ คำพูดที่ไม่รู้ไปสรรหามาจากไหน กะ-หรี่บ้าง สารเลวบ้าง สวะ
ฯลฯ อะไรที่พูดแล้วทำร้ายจิตใจก็ขนมาหมด
สิ่งที่สอง พอด่าเสร็จ ไม่สะใจพอ อย่างแรกก็ฝ่ามือฟาดมาจ้าาา ฟาดหัวบ้าง ตบหน้าบ้าง ถ้าไม่ยังไม่สะใจอีก เท้าและหน้าแข้งก็จะตามมา เท่าที่จำได้ก็ ถีบ เตะ เหยียบ บางทีก็เตะซ้ำๆจนขาจนแขนช้ำก็มี บางทีไม่อยากใช้เท้าก็นี่เลย กำปั้นทุบๆๆๆ จนกว่าจะพอใจ
- ทำลายข้าวของ อะไรโยนได้คือโยน ไม่มีเหลือ
- เค้าบอกว่า น้ำตาของเราคือความสุขของเค้า...
นี่ก็คือเรื่องราวที่เราได้เจอมา ต่อให้เรามีเหตุผลแค่ไหนมันก็เป็นแค่คำพูดชั่วๆของเราแค่นั้น
ถามว่ารักไหม ก็รักนะ รักมาก สิ่งที่เค้าไม่อยากให้ทำเราก็ไม่ทำ ยอมทุกอย่าง ถึงจะโดนทำร้ายแค่ไหนเราก็เลือกที่จะเงียบ เลือกที่จะยอม แค่ให้เค้าพอใจเราทำได้
จนมาวันนึง วันที่เราเริ่มสงสารตัวเราเอง เรามองตัวเอง ตัวเองที่ต้องเจ็บต้องช้ำ ต้องทนกับคนที่ไม่รู้ว่ารักเราจริงไหม เค้าพูดทุกวัน ว่าที่เค้าทำลงไปทุกอย่างเพราะเค้ารักเรา เค้าทำไปเพราะอยากให้เราจำ ซึ่งเราก็ยังหาคำตอบไม่เจอจนทุกวันนี้ ว่ามันต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ? นี่คือสิ่งที่คนรักกันค้าทำกันเหรอ? สิ่งไหนที่เป็นประโยชน์สำหรับเค้า เค้าจะทำ ต่อให้คนอีกคนจะเป็นยังไงฉันไม่สน สนแค่ประโยชน์ที่จะได้รับแค่นั้น...
**ขอเสริมข้อมูลเพิ่มเติมที่ทำให้เราคิดว่าเราควรพอดีไหม เค้าเป็นคนที่ไม่คิดถึงอนาคตเท่าไหร่ ไม่คิดจะเรียนต่อ เพราะบ้านเค้ามีกิจการที่จะให้เค้าสืบทอด เค้าบอกว่างั้นนะ มีเงินเท่าไหร่ก็ใช้ไม่เคยคิดเก็บ มีแต่อยากได้แต่ไม่อยากเสีย ไม่มีเหตุผล อะไรไม่ถูกใจก็ทำลาย ฯลฯ ขอบอกแค่นี้ก่อนนะคะ เพราะถ้าให้พิมพ์จริงๆ สามวันก็ไม่หมด
เรารู้ค่ะว่าเราควรจะหยุดได้แล้ว แต่เราก็พยายามคิดว่าเรากำลังใช้กรรมที่เราเคยทำไว้ ไม่ว่ากับใครก็แล้วแต่ เราคิดว่าสักวันนึงเราต้องออกจากเค้าได้ แต่ใจนึงเราก็ไม่อยากเสียเค้าไป ทั้งๆที่รู้ว่าอยู่ไปก็เจ็บ...
ป.ล. การคบกันของเราเป็นที่รับรู้และยอมรับของครอบครัวทั้งสองฝ่ายค่ะ
ป.ล.2 เราเข้าปรึกษากับคุณหมอ เพราะมีช่วงที่เราจิตตกมากๆ คิดสั้นบ่อยมาก จนคุณหมอสรุปว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า เวลาหมอนัดเราก็พาเค้าไปนะ เค้าก็รับรู้ตลอดเวลาที่ผ่านมาว่าเราเป็นอะไร เราเจ็บแค่ไหน แต่ก็นั่นแหละ ไม่มีอะไรหยุดเค้าได้...
รบกวนช่วยย้ำเราให้แน่ใจสักทีนะคะว่าการที่เราคิดว่าเราควรหยุด มันคือสิ่งที่เราคิดถูก
Edit แก้ไขคำผิดจ้าา
ควรจะหยุดหรือไปต่อดีคะ?
ขอแทนตัวว่า "เรา" แล้วกันเนาะ
เรารักผู้ชายคนนึงค่ะ ซึ่งผู้ชายคนนั้นคือแฟนเราเอง คบกันตอนนี้ก็ใกล้จะครบปีแล้ว
เรื่องของเรื่องคือ เรารักเค้ามาก ทั้งๆที่เค้าทำร้ายเราทั้งทางกายและใจ เค้าเอาแต่ใจ อยากได้ก็ต้องได้ คนอื่นจะเป็นยังไงช่างมัน...
ขอยกตัวอย่างสถานการณ์ที่ต้องพบเจอทุกวัน
- ห้ามติดตามดาราที่ชอบ ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ห้ามกรี้ด ห้ามยิ้มถึงแม้จะแค่ในทีวีหรือตอนดูละคร
- รับเรื่องราวในอดีตของเราไม่ได้ ต่อให้มันจะผ่านมาสัก10ปีแต่ถ้าเค้าเกิดไม่พอใจขึ้นมาหรืออยากรู้ขึ้นมา ก็จะต้องขุดมาถาม คือบางเรื่องเราลืมไปแล้วก็มี ถ้าตอบไม่ถูกใจก็โดนจ้าาา (โดนอะไรนั้นจะบอกในข้อต่อไปค่ะ)
- ห้ามเล่นโซเชี่ยลใดๆ เข้าได้เฉพาะการแจ้งเตือนกับข้อความไรงี้(fb) อันนี้เราเข้าใจนะว่าเออไม่อยากให้เห็นอะไรไม่ดี ไม่อยากให้เลื่อนอ่านฟีดข่าว
- ห้ามคุยกับเพื่อนเยอะ (ในแชทกลุ่ม+แชทส่วนตัว) นอกจากจำเป็นจริงๆ ถึงเวลที่จำเป็นต้องคุยต้องถาม ซึ่งมีแค่เรื่องงาน นางก็จะโกรธและไม่พอใจ
** เอาเป็นว่าขอยกตัวอย่างหลักๆไว้แค่นี้ก่อนนะคะ เพราะความจริงมันมีอะไรจิปาถะอีกเยอะมากกกกกก(ก.ไก่20ล้านตัวยังไม่พอ)
ทีนี้มาเข้าเรื่องที่โดนกระทำกันบ้าง
- ถ้าทำอะไรไม่ถูกใจ พูดไม่เข้าหู ทั้งที่ไม่ตั้งใจก็ตามแต่ สิ่งแรกที่จะโดนคือ คำพูดที่ไม่รู้ไปสรรหามาจากไหน กะ-หรี่บ้าง สารเลวบ้าง สวะ
สิ่งที่สอง พอด่าเสร็จ ไม่สะใจพอ อย่างแรกก็ฝ่ามือฟาดมาจ้าาา ฟาดหัวบ้าง ตบหน้าบ้าง ถ้าไม่ยังไม่สะใจอีก เท้าและหน้าแข้งก็จะตามมา เท่าที่จำได้ก็ ถีบ เตะ เหยียบ บางทีก็เตะซ้ำๆจนขาจนแขนช้ำก็มี บางทีไม่อยากใช้เท้าก็นี่เลย กำปั้นทุบๆๆๆ จนกว่าจะพอใจ
- ทำลายข้าวของ อะไรโยนได้คือโยน ไม่มีเหลือ
- เค้าบอกว่า น้ำตาของเราคือความสุขของเค้า...
นี่ก็คือเรื่องราวที่เราได้เจอมา ต่อให้เรามีเหตุผลแค่ไหนมันก็เป็นแค่คำพูดชั่วๆของเราแค่นั้น
ถามว่ารักไหม ก็รักนะ รักมาก สิ่งที่เค้าไม่อยากให้ทำเราก็ไม่ทำ ยอมทุกอย่าง ถึงจะโดนทำร้ายแค่ไหนเราก็เลือกที่จะเงียบ เลือกที่จะยอม แค่ให้เค้าพอใจเราทำได้
จนมาวันนึง วันที่เราเริ่มสงสารตัวเราเอง เรามองตัวเอง ตัวเองที่ต้องเจ็บต้องช้ำ ต้องทนกับคนที่ไม่รู้ว่ารักเราจริงไหม เค้าพูดทุกวัน ว่าที่เค้าทำลงไปทุกอย่างเพราะเค้ารักเรา เค้าทำไปเพราะอยากให้เราจำ ซึ่งเราก็ยังหาคำตอบไม่เจอจนทุกวันนี้ ว่ามันต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ? นี่คือสิ่งที่คนรักกันค้าทำกันเหรอ? สิ่งไหนที่เป็นประโยชน์สำหรับเค้า เค้าจะทำ ต่อให้คนอีกคนจะเป็นยังไงฉันไม่สน สนแค่ประโยชน์ที่จะได้รับแค่นั้น...
**ขอเสริมข้อมูลเพิ่มเติมที่ทำให้เราคิดว่าเราควรพอดีไหม เค้าเป็นคนที่ไม่คิดถึงอนาคตเท่าไหร่ ไม่คิดจะเรียนต่อ เพราะบ้านเค้ามีกิจการที่จะให้เค้าสืบทอด เค้าบอกว่างั้นนะ มีเงินเท่าไหร่ก็ใช้ไม่เคยคิดเก็บ มีแต่อยากได้แต่ไม่อยากเสีย ไม่มีเหตุผล อะไรไม่ถูกใจก็ทำลาย ฯลฯ ขอบอกแค่นี้ก่อนนะคะ เพราะถ้าให้พิมพ์จริงๆ สามวันก็ไม่หมด
เรารู้ค่ะว่าเราควรจะหยุดได้แล้ว แต่เราก็พยายามคิดว่าเรากำลังใช้กรรมที่เราเคยทำไว้ ไม่ว่ากับใครก็แล้วแต่ เราคิดว่าสักวันนึงเราต้องออกจากเค้าได้ แต่ใจนึงเราก็ไม่อยากเสียเค้าไป ทั้งๆที่รู้ว่าอยู่ไปก็เจ็บ...
ป.ล. การคบกันของเราเป็นที่รับรู้และยอมรับของครอบครัวทั้งสองฝ่ายค่ะ
ป.ล.2 เราเข้าปรึกษากับคุณหมอ เพราะมีช่วงที่เราจิตตกมากๆ คิดสั้นบ่อยมาก จนคุณหมอสรุปว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า เวลาหมอนัดเราก็พาเค้าไปนะ เค้าก็รับรู้ตลอดเวลาที่ผ่านมาว่าเราเป็นอะไร เราเจ็บแค่ไหน แต่ก็นั่นแหละ ไม่มีอะไรหยุดเค้าได้...
รบกวนช่วยย้ำเราให้แน่ใจสักทีนะคะว่าการที่เราคิดว่าเราควรหยุด มันคือสิ่งที่เราคิดถูก
Edit แก้ไขคำผิดจ้าา