คุณเป็นเหมือนผมมั้ย?

มองของความรักของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนเรียกความหลง ว่าความรัก
บางคนเจ้าชู้เพราะไม่รู้ว่ารักแท้คืออะไร บางคนเจ็บกับความรักมากๆ จนกลัวที่จะมีความรัก
การที่คนเราจะเห็นต่างกับเรื่องรักแท้เป็นเรื่องที่ไม่ผิด
สำหรับคนที่มีความรักแล้ว อยู่กับปัจจุบัน ดูแลใจของกันและกันให้มากๆ
ตัวผมเองเวลาทะเลาะกับแฟน สิ่งที่ผมคิดว่าทำไมเราต้องทะเลาะ วันแรกที่เราชอบกัน
วันแรกที่เราเจอกันไม่ใช่แบบนี้นี่ เปิดไปดูรูปตอนที่เรายิ้ม ตอนที่มีความสุขกันมันทำให้ผมรู้ว่ารักเขาแค่ไหน
คุณอาจจะเบะปากใส่ เหยดดดดด โม้ว่ะ ความรักวัยรุ่นใสๆ หรือเปล่า แต่ผมบอกเลยว่าไม่ใช่
การที่เราจะหยุดที่ใครสักคนแล้ว ผมเชื่อว่ารักแท้มันมีจริง บางครั้งอาจจะไม่ลงรอยกันบ้าง แต่มันต้องหันหน้ามาคุยทั้งสองฝ่าย
ส่วนไอ้เรื่องเจ้าชู้น่ะ จริงที่เลิกไม่ได้ เจอใครที่น่ารัก สวยๆหน่อย มันก็มอง มันก็พูดเจ๊าะแจ๊ะ แต่ไม่ได้คิดอะไร
ค้นปากอยากแซว ตามเรื่องตามราว ไม่ได้จะเอามาคบ ให้คนที่เรารักเสียใจหรอก อาจจะมีบางคนที่คิดจะเอาจริงๆ แต่สำหรับผมไม่นะ

ผมอยากขอบคุณเธอคนนี้ของผม อายุเราก็ห่างกัน ผมเด็กกว่าเธอ หลายครั้งผมก็กลัวเธอจะไปเจอใครที่ดีกว่า
สังคมในอนาคตมันกว้างขึ้น แต่ถ้าเลือกที่จะอยู่อย่างมีความสุขกับปัจจุบัน มันก็โอเคแล้ว บททดสอบมากมายมีเข้ามา
ถ้าหากวันนี้เราสามารถผ่านมันไปได้ ในอนาคตเราก็จะยังรักและดูแลกันอยู่ ใครบ้างที่จะไม่อยากให้ความรักยืนยาว
ขอให้คุณเชื่อในรักแท้ แล้วคนที่รักเราจริงๆน่ะมันมีแน่ๆ
(แต่มันซับซ้อนเหมือนกันครับ บอกได้แค่ว่าเธอเคยมีอดีตที่ผูกพันธ์มากมาก่อน)
ปล.ถ้าความรักสำคัญกว่าการผูกพันธ์ ทำใมไม่เลือกความรักครั้งใหม่.