มองไปข้างหลัง ๑๙ เม.ย.๖๐

มองไปข้างหลัง เพื่อดูชีวิตของคนแก่คนหนึ่ง ในห้องนี้ครับ

ผมเองเวลานี้ก็ถือว่าชีวิตมีกำไรมากแล้วครับ เพราะผมเตรียมพถร้อมที่จะตายมาตั้งอายุ ๕๐ ปี
พิมพ์หนังสืองานศพเล่มแรก

ผ่าน ๖๐ ปี ก็ยังเขียนหนังสิได่เงินมากมาน

ผ่าน ๗๐ ปี เริ่มเป็นคนแก่ แต่ก็ยังเขียนหนังสือขายได้ แม้จะน้อยลง ก็ไม่ว่าอะไร
เขียนลงพันทิป ให้คนอ่านฟรีก็ได้

คามัวก็ไปผ่าตัดลอกต้อมาข้างหนึ่งคือข้างขวา
เขียนหนังสือต่อไปได้ คือสามก๊กคำกลอน แต่ไม่มีใครพิมพ์ให้ ก็พิมพ์เองเอาไว้แจกงานศพ

หนังสืองานศพใช้เงินที่ได้จากค่าเขียนเรื่องสั้น พิมพ์เองได้ ๕ เล่มแล้ว

เล่ม ๒ ชื่อ "เรื่องเล่าของคนวัยทอง" ช่วยงานศพเพื่อน และญาติไปจนหมดแล้ว

อายุ ๘๓ ได้รางวัล"นราธิป" เลยมีสำนักพิมพ์มาขอพิมพ์สามก๊กฉบับลิ่วล้อครั้งที่ ๒ ได้เงินอีกมากมาย
แต่พิมพ์ได้เพียง ๒ เล่ม ก็เกิดวิกฤตการจำหน่ายหนังสือเล่ม จึงอดพิมพ์เล่มที่ ๓

เวลานี้อายุ ๘๖ ปี จึงพร้อมที่จะตาย เมื่อไรก็ได้ โรคอะไรก็ได้ ดันเกิดเป็นห่วงครอยครัว

แฟนอายุ ๘๓ ม้ำ ๆ เป๋อ ๆ น้องอายุ ๘๒ เป็นโรคหัวใอยู่เดิม ลูกชายก็ป่วย
ยังใช้กรรมไม่หมด เลยยังตายไม่ได้ครับ

งั้นก็แล้วแค่กรรมก็แล้วกันนะครับ.
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่