ขอใช้นามสมมุตินะคะ..เราชื่อเอเป็นผู้หญิง เรามีเพื่อนชายชื่อบี เรารู้จักกับบีมาตั้งแต่อยู่ม.4ปัจจุบันเราและเค้าเพิ่งเรียนจบชั้นปีที่5..หลังจากที่เราเรียนจบม.6เราและบีต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเรียนคนละที่  แต่เรากะเค้ายังติดต่อกันผ่านFacebook  ตอนนั้นเราโสด ส่วนบีมีแฟนละ  เมื่อต่างคนต่างเข้ามหาลัยชีวิตต่างคนต่างเดินในทางของตัวเอง  เมื่อเข้าปี2บีเลิกกะแฟนหลังจากนั้นบีก็ขอเบอร์เราคิดต่อกัน  บีตามจีบเราตั้งแต่ปี2556-ปัจจุบัน2560เราทั้งคู่อายุย่างเข้า24ละค่ะ ..ย้อนไปปีที่บีตามจีบเราปี56เราตอนนั้นเมินเฉย  จนปี57เรามีแฟน  แฟนเราเจ้าชู้มาก(แฟนคนแรกในชีวิต)เราทนเพราะรักและเพราะรักแรกถึงไม่อยากเริ่มใหม่บวกกะเราเป็นคนจริงจังในความรักแต่พอหลายครั้งกับเรื่องที่เราเจอเราทนกับความเจ้าชู้ของแฟนไม่ได้ครบ1ปีเราจึงบอกเลิก  ซึ่งตอนนั้นบียังวนเวียนตามจีบเราเค้ารอเราตั้งแต่เราคบกะแฟนคนแรก  การคุยกันทำให้เรารู้สึกดีกะบีมากขึ้น บีสม่ำเสมอกะเรามาตลอด  แต่เพราะกลัวความรักจากการผิดหวังกะรักครั้งแรกเราจึงไม่กล้ารับรักบี  แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้บีหยุดความพยายามที่จะตามจีบเรา  จากวันนั้นบีติดติดกะเราไม่เคยหายไปไหน  แต่เราเองที่ตอบกลับบ้างหายไปบ้าง (เพราะกลัวใจตัวเอง)แต่บีก็ยังติดต่อมาหาเราแทบทุกๆวัน กระทั่งเราทั้งคู่เรียนจบคือปี60   เรากลับไปอยู่บ้านเตรียบสอบเข้าทำงาน ส่วนบีก็กลับบ้านในช่วงเทศกาลสงกรานต์60ล่าสุด  ช่วงนั้นยายเราเข้าโรงพยาบาล เราและแม่ต้องเค้าไปในอำเภอเพื่อเฝ้ายายที่โรงพยาบาลทุกวัน   เเละบีก็ติต่อเรามาเช่นเคย  เค้าอยากเจอหน้าเรา  เค้าเลยเข้ามาในอำเภอ แต่เราบ่ายเบี่ยงไม่กล้าเจอหน้า ..จนกระทั่ง1ทุ่มของวันนั้น(บีรอเราตั้งแต่4โมงเย็น) เราสงสารเลยออกไปเจอ  .. บีชวนเราไปบ้านเพื่อนสักพักชวนเราไปนั่งร้านเหล้า แต่เราไม่ได้ดื่มหรอกเพราะปกติไม่กินเหล้ากินเบียร์    เราอยู่กะเค้า นั่งเป็นเพื่อนเค้ายันเที่ยงคืน  เค้ามาส่งเราที่โรงพยาบาล  ..เค้าได้ไปเจอแม่เรา  นั่งคุยกันสักพักจนดึกเกือบตี1บีเลยขอตัวกลับ สักพักบีทักเรามาว่าพ่อไม่ให้กลับบ้านเพราะเข้าเทศกาลวัยรุ่นมีเรื่องตีกัน  พ่อให้บีพักในอำเภอ  บีเลยต้องหาที่พัก  สักพักบีกลับมานั่งเล่นกะเราที่โรงบาล และชวนให้เราไปหาที่พักเป็นเพื่อน หลังจากได้ที่พัก  บีให้เราพาไปดูห้อง  บีเข้าไปในห้องนานมากแต่เราก็ไม่กล้าตามเข้าไปเพราะกลัว  ..แต่ด้วยเวลาที่บีหายไปนาน บวกกับข้างนอกมืดมาก เรากลัวความมืด เราเลยเคาะประตูเรียกบี  บีนุ่งผ้าเช็ดตัวมาเปิดประตูให้  เค้าบอกให้เราไปนั่งอ่านหนังสือรอ(ช่วงนั้นเราพกหนังสือรอสอบเข้างาน)  จากนั้นบีก็เข้สไปอาบน้ำ  สักพักออกมาพร้อมกับนุ่งผ้าเช็ดตัวเค้ามานั่งดูเราอ่านหนังสืออยู่ข้างๆเราไม่ยอมแต่งตัวเราเลยบอกเค้ารีบแต่งตัวไปส่งเราเพราะจะเข้าตี2แล้ว  แต่บีบอกเราว่ากางเกงเปียกยังใส่ตอนนี้ไม่ได้  แต่เราก็เร่งเพราะกลัวแม่บ่น(ครอบครัวเราหวงเรามาก) แต่บีก็ไม่ยอมแต่งตัว   สัดลกพักบีขึ้นไปนอนบนเตียง  เราเองก็ง่วงแต่ไม่กล้า เลยนั่งอ่านหนังสือต่อไป  ..สักพักเราเร่งบีให้ไปส่งแต่บีบอกแป๊บแต่แป๊บได้เกือบครึ่งชั่วโมง เราเลยเร่งบีเลยบอกว่างั้นเรามางัดข้อกันก่อนจะไปส่ง เรางัดนานมากแต่เราก็แพ้ตลอด  เราเลยลุกจากเตียงเเต่บีผลักเราไว้เค้าบอกเราว่าถ้าเราพูดอีกเค้าจะจูบเรา แลเรากลัวเราเลยไม่บ่นขอให้เค้าไปส่งเรา แต่มองนาฬิกาจะตี3เราเลยเผลอเร่งอีกคราวนี้บีจับเราจูบ เราดิ้นบีเลยบอกเราว่าเค้าไม่ไหวแล้ว จากนั่นบีจับเราถอดเสื้อผ้าหมด เราสู้ไม่ไหว เราเลยตกเป็นของบี  เสร็จกิจบีนอนกอดเรา เค้าบอกเราว่าเอ  บีรักเอนะ  พูดหลายครั้ง  คืนนั้นเราทำตัวไม่ถูกเลย  แต่ด้วยเวลาเราขอให้บีไปส่งเราหาแม่ที่โรงบาล .. เมื่อส่งเราเสร็จบีก็กลับที่พัก ..พอเช้าบีก็ยังติดต่อเรามาเหมือนทุกๆวัน  สายๆบีนัดเราไปที่พักเราพูดคุยกันนาน  บีบอกเราว่าเค้ารอเรามาหลายปีแต่เราไม่สนใจ  เค้าทำเราเพราะรัก  แต่เราไม่รู้จะยังไงต่อไปเรากลัวความรักเรากลัวบีไม่จริงใจกะเรา แต่จากวันนั้นจนถึงตอนนี้บีก็ยังสม่ำเสมอกะเราอยู่ดี  แต่เราแค่อยากรู้ว่าพฤติกรรมแบบนี้ในความเห็นผู้ชาย..บีเค้าจริงใจมั้ย..เราควรจะคบบีรึป่าว  คือบีเค้ารับได้ในตัวเราที่เราผ่านผู้ชายมาครั้งนึงแต่เราก็ยังกลัวค่ะ  เลยอยากถามความเห็น..เราไม่มีประสบการณ์อะไรแบบนี้เพราะเราเป็นลูกคนเดียวที่บ้านไม่เคยปล่อยเรานอกกรอบจนเรียนมหาลัย  ..ขอคำปรึกษาทุกๆที่เข้ามาอ่านหน่อยนะคะ ว่าเราควรทำยังไง  ..คิดเห็นยังไงกับการกระทำของบี..ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ