สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้องชาวพันทิปทุกคน
คือเรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ผมนอนไม่หลับ และคิดถึงใครบางคน คนนั้นผมขอสมมติว่าน้องเค้าคือ B1
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนทึ่ผมมาเรียนในมหาวิทยาลัยแห่งนึงแถวสยาม ส่วนคณะผมอยู่แถวสยามย่าน ติดกับหอยูเซ็นเตอร์ (เพื่อนหลายคนคงรู้) 555+ เหตุมันเกิดเมื่อประมาณ 8 ปีก่อน คือผมได้รู้จักกับน้องคณะคนนึง เค้าจบจากรร.สาธิตของมหาวิทยาลัยผมแหละครับ แล้วมาต่อที่คณะนี้ ผมก็ได้เจอเค้า
น้องเค้าก็น่ารักดีนะแบบบ้านๆ ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรือดึงดูดผมมากมาย เราชอบทำกิจกรรมด้วยกัน ผมถือว่าช่วงปี 2 เป็นคนดังของน้องๆในคณะ
จากการที่ทำกิจกรรมบ่อย อยู่โต๊ะเดียวกัน ทำให้เราสนิทกันพอสมควร ผมก็รู้สึกผูกพันแต่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรกับน้องเค้า เพราะคิดว่าน้องเค้าน่าจะแมนเป็นผู้ชาย 100% แล้วเวลาผ่าน ช่วงปี 2-3 ผมเรียนหนัก อ่านหนังสือหนักมากสำหรับคณะผม จนทำให้เราแทบจะไม่ได้เจอกันเลย จนถึงปี4 ผมต้องพบการแกรนด์โอเพ่นนิงของน้องเค้ากับเพื่อนของผม ซึ่งตอนรู้ข่าวนี้ผมนี่อึ้งไปเลย B1 กับเพื่อนผม เป็นแฟนกัน เอ้ามันเอาเวลาไปคุยกันเป็นกันตอนไหนว่ะ ได้แต่คิดและตั้งคำถามในใจ เฮ้ยกูปล่อยหมาคาบไป-แล้วฮ่ะๆๆ แต่ช่างเถอะ เพื่อนผมกับ B1 น่าจะไปได้ดี เพราะผมรู้ตัวดีกว่าเรามันต่างกัน 55(ฐานะทางครอบครัว /และอีกหลายๆอย่าง) ผมก็แอบดูเฟสB1แบะเพื่อนผม ก็ดีเห็นไปด้วยกันได้ดี แต่แล้วเวลาผ่านไปสัก 2 ปี น้องเค้าต้องไปเรียนต่างประเทศ ส่วนเพื่อนผมทำงานที่ไทย ทำให้ทั้ง 2 คนเริ่มห่างกัน แต่ B1 เป็นคนรักจริง จริงจัง ไม่มีทางเปลี่ยนไปแน่นอนแต่คนที่เริ่มเปลี่ยนไป มีใหม่กลับเป็นเพื่อนผม (
อยากเดินเข้าชกหน้าสัหมีสองที แล้วบอกเพื่อนผมว่า "เฮ้ยทำกับB1 อย่างนี้ได้ไง) สุดท้ายอะหรอ เพื่อนผมกับ B1ก็เลิกกัน เยส เยส แบบดีใจโพดๆ เข้าทางผมสิครับ ก็เลยทักแชทไปพรูดคุยบ่อยๆขึ้น ปลอบใจน้องเค้า หนอดบ้าง หวังให้น้องเค้ารู้ว่า กูชอบนะ แต่ผลลัพธ์ที่กลับมาอะหรอ น้องเค้าไม่เล่นด้วย ผมว่าน้องเค้าควกลัวความรัก ปลงมั้ง เห็นชอบเจ้าวัดไปเป็นลูกศิษย์วัดบ่อยๆ ผมก็ค่อยคุยกับน้องเค้าไปเรื่อยๆในเฟส แต่น้องเค้าก็ไม่เห็นสนใจเลย ผมรู้บ้างหรอว่ากูชอบ 555 ทุกวันนี้ก็ยังไม่กล้าบอกความจริงว่าผมชอบเค้า ได้แต่แอบดูเค้าไปเรื่อยๆในเฟซเรื่อยๆ ก็มีความสุขดีนะ เวลาเห็น B1ไปคุยกับใครแล้วมัน
โคตรอิจฉา ไม่เห็นทักมาคุยกับเราบ้างเลย แต่ตอนนี้นัองเค้าไม่มีใคร ผมก็มีความหวังเล็กๆว่าจะได้รักของ B1มาครอบครอง แต่คงเป็นเพียงแค่ฝัน แต่เอาเถอะ ขอแอบชอบห่างๆอย่างห่วงๆ อย่านี้ตลอดไปก็มีความสุขแล้ว หวังว่าสักวันฝันของเราจะเป็นจริง
จริงผมสามารถเขียนเรื่องนึ้ได้ละเอียดกว่าแต่ต้องปิดบังข้อมูล กลัวน้องเค้ารู้แล้วเค้าจะไม่คุยกับผมเลย เราต่างกันเนอะหลายด้านครับ ทำให้คงไม่มีวันฝันเป็นจริง
รักนะ B1 จากB2
ผมแอบชอบรุ่นน้องคนนึงแต่ไม่ทางเป็นไปได้เพราะเราต่างกันมาก
คือเรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ผมนอนไม่หลับ และคิดถึงใครบางคน คนนั้นผมขอสมมติว่าน้องเค้าคือ B1
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนทึ่ผมมาเรียนในมหาวิทยาลัยแห่งนึงแถวสยาม ส่วนคณะผมอยู่แถวสยามย่าน ติดกับหอยูเซ็นเตอร์ (เพื่อนหลายคนคงรู้) 555+ เหตุมันเกิดเมื่อประมาณ 8 ปีก่อน คือผมได้รู้จักกับน้องคณะคนนึง เค้าจบจากรร.สาธิตของมหาวิทยาลัยผมแหละครับ แล้วมาต่อที่คณะนี้ ผมก็ได้เจอเค้า
น้องเค้าก็น่ารักดีนะแบบบ้านๆ ไม่ได้มีอะไรพิเศษหรือดึงดูดผมมากมาย เราชอบทำกิจกรรมด้วยกัน ผมถือว่าช่วงปี 2 เป็นคนดังของน้องๆในคณะ
จากการที่ทำกิจกรรมบ่อย อยู่โต๊ะเดียวกัน ทำให้เราสนิทกันพอสมควร ผมก็รู้สึกผูกพันแต่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรกับน้องเค้า เพราะคิดว่าน้องเค้าน่าจะแมนเป็นผู้ชาย 100% แล้วเวลาผ่าน ช่วงปี 2-3 ผมเรียนหนัก อ่านหนังสือหนักมากสำหรับคณะผม จนทำให้เราแทบจะไม่ได้เจอกันเลย จนถึงปี4 ผมต้องพบการแกรนด์โอเพ่นนิงของน้องเค้ากับเพื่อนของผม ซึ่งตอนรู้ข่าวนี้ผมนี่อึ้งไปเลย B1 กับเพื่อนผม เป็นแฟนกัน เอ้ามันเอาเวลาไปคุยกันเป็นกันตอนไหนว่ะ ได้แต่คิดและตั้งคำถามในใจ เฮ้ยกูปล่อยหมาคาบไป-แล้วฮ่ะๆๆ แต่ช่างเถอะ เพื่อนผมกับ B1 น่าจะไปได้ดี เพราะผมรู้ตัวดีกว่าเรามันต่างกัน 55(ฐานะทางครอบครัว /และอีกหลายๆอย่าง) ผมก็แอบดูเฟสB1แบะเพื่อนผม ก็ดีเห็นไปด้วยกันได้ดี แต่แล้วเวลาผ่านไปสัก 2 ปี น้องเค้าต้องไปเรียนต่างประเทศ ส่วนเพื่อนผมทำงานที่ไทย ทำให้ทั้ง 2 คนเริ่มห่างกัน แต่ B1 เป็นคนรักจริง จริงจัง ไม่มีทางเปลี่ยนไปแน่นอนแต่คนที่เริ่มเปลี่ยนไป มีใหม่กลับเป็นเพื่อนผม (
จริงผมสามารถเขียนเรื่องนึ้ได้ละเอียดกว่าแต่ต้องปิดบังข้อมูล กลัวน้องเค้ารู้แล้วเค้าจะไม่คุยกับผมเลย เราต่างกันเนอะหลายด้านครับ ทำให้คงไม่มีวันฝันเป็นจริง
รักนะ B1 จากB2