ต้องห่างกับแฟน

คือเราเป็นคนคิดมากอะคะ ละเราต้องไปเรียนต่อที่อื่น แฟนเราเรียนอยู่ที่เดิม คือตอนนี้เราคิดมาก มากกก กลัวว่าเราเริ่มหวั่นไหวกะคนอื่น เราคิดแต่เรื่องนี้เราร้องไห้ตลอดเลยนะ มันทรมานมาก ละที่เราต้องไปเรียน เปนโรงเรียนมีหออยู่ในตัว กลับบ้านแค่เสาอาทิต หรือบางอาทิตก่อไม่ได้กลับ ต้องไปเรียนสามปี เราคิดมาก ที่สุด เราเปนคนขึ้หวั่นไหว เรากลัวตัวเองมากกว่า เราคิดว่าเราเจอคนที่ดีแล้ว ไม่อยากให้เค้าหายไปไหน ก่อนหน้านี้เราคิดนะว่า มันต้องเลิกแน่นอนแหละใจเราไม่เข้มแข็งพอ แต่เมื่อวานเราอยู่กะเค้าทั้งวัน เปนครั้งสุดท้ายก่อนที่จะไม่เจอกันอีก แล้วพอเราคิดถึงเมื่อวานเค้าดีกับเรามาก (เราเมามากนะ) เค้าเช็คตัวให้เราบอกอยากกินน้ำเขาก่อเอาให้กินแต่เรากินเสดกะโยนทิ้งติดฝาผนังห้อง เราบ่นอยากกินน้ำอีกเขาไปเอามาให้เราก่อปล่อยน้ำหกหมดขวด ครั้งสุดท้ายเราอยากอ้วก เราบอกเค้าเอาน้ำมาอีกเขาก่อให้แล้วเราก็โยนไปให้เค้าน้ำก็หกเต็มห้อง เรากลับบ้านไม่ไหว เพื่อนเราให้นอนที่นั่น แล้วตอนเช้าเค้าจะมารับ เค้าประคอง เราเดินประมาน เกือบกิโลเดินเข้ามาบ้านเค้า เราหกล้ม เค้าก่อหกล้ม เขาพาเราขึ้นเดินต่อ จนมาวันนี้คิดถึงมากคิดถึงเมื่อวานก็ร้องไห้ แบะต้องจากกันอีก รู้สึกว่าไม่มีความสุขเลยคะ มันท้อมันเหนื่อย