ตกลงเราคิดไปเองไหม หรือยังไง?

เอ่อ...สวัสดีค่ะ คือเราเพิ่งเคยตั้งกระทู้นะคะ
งั้นเข้าเรื่องเลยนะคะ เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ชอบไปกินหมูกระทะค่ะ ชอบมากก เผอิญวันนั้นอยากลองร้านนี้(ไม่ระบุชื่อนะคะ) เราตั้งใจจะไปนานแล้วค่ะ แต่ดันพลาดไปกินที่อื่นก่อน วันนั้นตัดสินใจเลยค่ะ 12เมษา ที่ผ่านมาเองค่ะ เราไปกับเพื่อนรวมเราก็2คนพอดี
จอดรถปุ๊บ เรายังไม่เดินเข้าร้านเลยค่ะ กะจะเลือกโต๊ะนั่งกินก่อน(555555) ก็ประมาณ5นาทีได้ พนง.ชาย2คนมองหน้าเรากับเพื่อนแรงมาก อ่านสายตาออกเลยว่า รอรับออเดอร์อยู่นะ มาเถอะ กูขี้เกียจยืนรองี้อ่ะ(5555555) ปกติร้านไม่เต็มเขาจะนั่งรอแถวๆ หน้าร้านอ่ะค่ะ
  ผ่านไปไม่ถึง30นาที มีพนง.ผู้ชายมาใหม่คนหนึ่งค่ะ เราเห็นตั้งแต่ขี่รถเข้ามาจอดในร้านแล้ว เราสปาร์คเลย โอวว พ่อจ๋าแม่จ๋าดักตีหัวลากกลับบ้านได้ไหม5555555555555555555555555 คือพี่แก(ขออนุญาตเรียกพี่แล้วกันนะคะ แต่อาจจะอายุเท่าเรามั้ง ฮ่าๆ) เดินเข้ามาในร้าน คือเรานั่งกินยังมองตามหน่อยๆ อยู่อ่ะ พี่แกน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ขาวๆ มีหนวดหน่อยๆ แล้วก็สักลายนิดหน่อยที่แขนซ้ายค่ะ อีนี่ชอบสังเกตจ้ะ พี่แกยืนอยู่กับพนง.2คนก่อนหน้านี้ที่หน้าร้าน แล้วคืออออ พวกแกหันหน้ามาทางเรา คือเราดั๊นนนนนนนั่งหันหน้าออกทางหน้าร้าน พี่แกก็ยิ้มๆ(ขอเรียกชื่อย่อนะคะ ชื่อ พี )  มาทางเรา เราเป็นคนที่เก็บอาการเก่งมาก อีเพื่อนที่ด้วยกันก็แบบ แน่ะ อีนี่อย่านะ คือเราเล็งพี่แกมากค่ะ ก็น่ารักนี่เนอะ555555555555555 เราก็กินๆๆไปกับเพื่อน สักพักถ่านไฟหมด บอกว่าจะเติมหรือเปลี่ยนนี่แหละ พี่คนยกเตาแกก็มาเปล่ียนให้ คือพี่พีก็แกเดินมาเฉยๆ มายืนยิ้มมาคุยกับพี่คนเปลี่ยนเตาให้อ่ะค่ะ เรานี่แบบ โอ้ยยยย ไม่ไหวแล้วโว้ยยยย ยิ้มหวานมากกก ฮืออออ จะตายแล้วววววว สักพักคุยๆ กันระหว่างเปลี่ยนเตาเราก็มองหนาเพื่อนเม้มปากกลืนน้ำลายลงอึกใหญ่เลยพี่พีแกเสตามองมาทางเราซึ่งแกยืนอยู่ตรงหน้าพอดี เป็นอะไรที่ถ้าฟ้าฝ่าคงฝ่าหัว(กู)แน่ๆ อ่ะ ฮือออ ผ่านไปได้ด้วยดี คือพี่แกวนเวียนแถวโต๊ะเราบ่อยมาก ตอนเราจะกลับมีน้องคนหนึ่งมาขายพวงมาลัยเราเลยซื้อไว้พวงหนึ่ง แล้วจู่ๆ พี่คนเปลี่ยนเตากับพี่พีแกมานั่งใกล้ๆ แต่ถัดไปอีกโต๊ะอีก ซึ่งตอนนั้นลูกค้ากำลังเยอะแล้วค่ะ(สงสัยหาที่นั่งพลางๆ เหนื่อยไปก่อน) เราเลยมองหน้าพี่แก แล้วเขิน อ้าววว เขินไงงง เขินแบบ มองแล้วสบตากันพอดี5555555 เกี่ยงกันกับเพื่อนจะจ่ายตังค์ สรุปเราก็เลยเป็นเราที่ต้องเรียกเก็บตังค์ พี่แกเลยมองหน้าแล้วเลิกคิ้ว คิ้วหนาๆ หน่อยอ่ะค่ะ มีเสน่ห์ดี555555


เรา: เช็กบิลหน่อยค่ะ (ภาษาทางการมากจ้ะอีหนู)
พี่พี : เก็บตังค์เหรอครับ? (ยิ้มนิดๆ) โห่ เสียงเข้มมากกกก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เรา: อ้อ ค่ะ เก็บตังค์ (ยิ้มแหยๆ ด้วยความเขินด้วย ด้วยที่พี่แกถามมาอีกแบบ555555)

เราก็เก็บตังค์ทอนเสร็จก็ลุกจะกลับบ้านละ เราจอดรถหน้าร้าน พอมองเข้าไปในร้าน พี่แกยืนมองละยิ้มนิดๆ ส่งมาให้ เรากับเพือนแทบเป็นลม โอ้ยยยยยยยย ใครที่เจอแบบนี้มีฟินกันทั้งนั้นอ่ะ

พอกลับมาถึงบ้าน เราก็มาโพสต์ตัสในเฟซบุ๊กว่า 'สะออนพนักงาน555555555555555' เช็กอินร้านด้วย
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เราเข้าไปดูในเพจร้าน เลื่อนๆๆๆดู ก็เจอเฟซพี่แกตอบลูกค้าเร่ื่องราคาอาหาร บลาๆๆ เราคลิกเข้าไปเลย โอ้ววแม่เจ้าาา เฟซพี่แกจริงๆ ด้วย (เราไม่ได้รู้จักพี่เขามาก่อนนะ เพิ่งเคยเจอกัน ไปตามหาเฟซเลยรู้ว่าพี่แกชื่อเพียวเลยเอาแค่ชื่อย่อว่า พี ค่ะ )
วันต่อมาเราเปิดเฟซขึ้น การแจ้งเตือน อะไรรู้ไหม พี่แกมากดว้าว นี่กรี๊ดดดดดดลั่นบ้านเล้ยยยยยยย แต่เราไม่ได้แอดตั้งแต่แรกแล้ว พอพี่แกมากดว้าวให้ แอดเลย555555 พี่แกรับ เมื่อวานหมาดๆ เลยค่ะ 17เมษา เราโพสต์ตัสว่า 'ดูได้แต่รูปเพราะมีแต่รูปให้ดู ตัวตนจริงๆ เราแตะต้องเขาไม่ได้' พี่แกมากดเศร้าให้เรา คือเราแบบ เฮ้ยยยยย มีใจป่ะเนี่ยยย แต่ไม่ได้ทักไปเลยค่ะ กลัวว่าแค่มากดเฉยๆ ไม่ได้อะไร ปกติตอนพี่แกรับแอดก็เห็นโพสต์แกแค่ไลค์เฉยๆ อ่ะค่ะ พอพี่แกมากดว้าว กดเศร้าให้ เราเลยกดว้าวกลับบ้าง หลังจากเมื่อวาน พี่แกไมไ่ด้โพสต์อะไรอีกเลย กลัวเราไปกดนั่นนี่รึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่อยากรู้คือพี่เขามีใจไหมคะ55555555

ปล.เรื่องนี้เรื่องจริงเด้อ โนวปรุงแต่งจ้ะ ผิดพลาดยังไงก็อภัยด้วยนะค้าาาาา