กำลังจะตัดโปร แต่รู้สึกว่างานที่กำลังทำ มันไม่สบายใจ จะลาออกดีไหม
-งานดี สังคมหลายๆอย่างดี เงินก็ถือว่าดี แต่มันรู้สึกกดดันกับตัวเอง
1.ถ้าลาออกจะเสียประวัติไหม
2.หรือจะทำต่อไป ดีครับ
เรื่องราวตามนี่ครับ "อาจจะอ่าน งง หน่อยนะครับ ". มือใหม่หัดเขียนครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมทำงานที่นี่มาได้สักพักแล้วสิ้นเดือนนี้ก็จะ90 วัน เข้าไปแล้ว
-แต่ผมยังไม่รู้เรื่องอะไรมากมาย เพราะเวลาทำงานไม่สอนงาน แม้แต่นิด พูดได้เต็มปากว่าให้ลักจำเอาเลยก็ว่าได้ (งานมันเป็นงานเงินระดับ เป็นแสน-ล้าน เครื่องที่ผมต้องอยู่กับมันเป็นเครื่องเล็กแต่เต็มไปด้วยวงจรการทำงานมากมาย จึงไม่กล้าที่มานั่งทำโดยลำพัง เพราะถ้าเสียหายมา เรานี้แหละซวยแน่นอน )
-โดยเวลาส่วนใหญ่ที่ผ่านมาจะให้ตามไปดูการทำงานซะส่วนใหญ่ ทำระแวกต่างจังหวัด ไปกลับบ้าง ค้างคืนบ้าง พอเป็นอย่างนี้ได้สักพัก หลังๆก็ให้ผมเริ่มลงมือทำ (ต่อหน้าลูกค้าเลยนะครับ โดยที่งานมันจำกัดด้วยเวลาและต้องเสร็จ ณ เวลาวันนั่น "คิดในใจผมว่างานให้ขนาดนี่มันควรจะเทรนนิ่งให้เข้าใจหลักการการงานของเครื่องก่อนนะ " อันนี้ผมคิดไปเองหรือป่าวไม่รู้ ) โดยพอลงมือ ทำไปผมก็ทำได้ในระดับนึง บางทีพอทำไปแล้วลืมก็พยายามอ่านทำจด(จดแบบเร่งรีบทุกครั้ง เพราะรูปแปปงานที่ตามๆไปดูค่อนข้างมีหลายรูปแบบมาก ทำไปกำลังจะจำได้ เปลี่ยนไปทำอันโน้นอีกละ +กับไม่มีเวลาซ้อมทำเลย ) แต่ก็จะมีเสียงกระชิปกับมาว่า "หาอะไร " อ้าว!!!! คิดในใจผมก็กำลังหาที่จดไว้พยายามทำด้วยตัวเอง แล้วเสียงกระซิปก็มาบอกด้วยความรวดเร็ว "นี่นี่นี่อยู่ตรงนี้ไง." คิดในใจ ไอ้นี่นี่นี่ มันมาอยู่ตรงนี้ได้ไงว่ะ (ก่อนมาถึงตรงนี้มามันมาได้ไง)
บางครั้ง ถามไป ก็ได้เสียงกระซิปกับมาว่า "ลืมแล้วหรือ ". จนเป็นอย่างนี้บ่อยๆได้ยินบ่อยๆ จึงเป็น หนึ่งข้อที่ทำให้เริ่มรู้สึกไม่ดี
-มันก็เลยทำให้คิดว่าถ้าอยู่ไปเรื่อย ถ้าเป็นแบบนี้ ผมควร จะทนหรือรออยู่ต่อเผื่อจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี
*ล่าสุดผมคิดว่ามันเริ่มจะใกล้ถึงเวลาตัดโปร จึงติดต่อหาหัวหน้าซึ่ง ได้พูดคุยระบายความรู้สึก. หัวหน้าก็รับฟัง (เป็นกันเองตั้งแต่แรกจนวันนี้) หัวหน้าเค้าให้เกียรติการตัดสินใจ
ขอขอบคุณสำหรับการให้คำปรึกษาล่วงหน้าครับ
กำลังจะตัดโปร แต่รู้สึกว่างานที่กำลังทำ มันไม่สบายใจ จะลาออกดีไหม
-งานดี สังคมหลายๆอย่างดี เงินก็ถือว่าดี แต่มันรู้สึกกดดันกับตัวเอง
1.ถ้าลาออกจะเสียประวัติไหม
2.หรือจะทำต่อไป ดีครับ
เรื่องราวตามนี่ครับ "อาจจะอ่าน งง หน่อยนะครับ ". มือใหม่หัดเขียนครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมทำงานที่นี่มาได้สักพักแล้วสิ้นเดือนนี้ก็จะ90 วัน เข้าไปแล้ว
-แต่ผมยังไม่รู้เรื่องอะไรมากมาย เพราะเวลาทำงานไม่สอนงาน แม้แต่นิด พูดได้เต็มปากว่าให้ลักจำเอาเลยก็ว่าได้ (งานมันเป็นงานเงินระดับ เป็นแสน-ล้าน เครื่องที่ผมต้องอยู่กับมันเป็นเครื่องเล็กแต่เต็มไปด้วยวงจรการทำงานมากมาย จึงไม่กล้าที่มานั่งทำโดยลำพัง เพราะถ้าเสียหายมา เรานี้แหละซวยแน่นอน )
-โดยเวลาส่วนใหญ่ที่ผ่านมาจะให้ตามไปดูการทำงานซะส่วนใหญ่ ทำระแวกต่างจังหวัด ไปกลับบ้าง ค้างคืนบ้าง พอเป็นอย่างนี้ได้สักพัก หลังๆก็ให้ผมเริ่มลงมือทำ (ต่อหน้าลูกค้าเลยนะครับ โดยที่งานมันจำกัดด้วยเวลาและต้องเสร็จ ณ เวลาวันนั่น "คิดในใจผมว่างานให้ขนาดนี่มันควรจะเทรนนิ่งให้เข้าใจหลักการการงานของเครื่องก่อนนะ " อันนี้ผมคิดไปเองหรือป่าวไม่รู้ ) โดยพอลงมือ ทำไปผมก็ทำได้ในระดับนึง บางทีพอทำไปแล้วลืมก็พยายามอ่านทำจด(จดแบบเร่งรีบทุกครั้ง เพราะรูปแปปงานที่ตามๆไปดูค่อนข้างมีหลายรูปแบบมาก ทำไปกำลังจะจำได้ เปลี่ยนไปทำอันโน้นอีกละ +กับไม่มีเวลาซ้อมทำเลย ) แต่ก็จะมีเสียงกระชิปกับมาว่า "หาอะไร " อ้าว!!!! คิดในใจผมก็กำลังหาที่จดไว้พยายามทำด้วยตัวเอง แล้วเสียงกระซิปก็มาบอกด้วยความรวดเร็ว "นี่นี่นี่อยู่ตรงนี้ไง." คิดในใจ ไอ้นี่นี่นี่ มันมาอยู่ตรงนี้ได้ไงว่ะ (ก่อนมาถึงตรงนี้มามันมาได้ไง)
บางครั้ง ถามไป ก็ได้เสียงกระซิปกับมาว่า "ลืมแล้วหรือ ". จนเป็นอย่างนี้บ่อยๆได้ยินบ่อยๆ จึงเป็น หนึ่งข้อที่ทำให้เริ่มรู้สึกไม่ดี
-มันก็เลยทำให้คิดว่าถ้าอยู่ไปเรื่อย ถ้าเป็นแบบนี้ ผมควร จะทนหรือรออยู่ต่อเผื่อจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี
*ล่าสุดผมคิดว่ามันเริ่มจะใกล้ถึงเวลาตัดโปร จึงติดต่อหาหัวหน้าซึ่ง ได้พูดคุยระบายความรู้สึก. หัวหน้าก็รับฟัง (เป็นกันเองตั้งแต่แรกจนวันนี้) หัวหน้าเค้าให้เกียรติการตัดสินใจ
ขอขอบคุณสำหรับการให้คำปรึกษาล่วงหน้าครับ