อะไรคือความรัก?

มันคือความรัก? จริงๆหรอ ? สิ่งเหล่านี้เป็นคำถามที่อยู่ในหัวเรา เราไม่สามารถรู้คำตอบ
เราลองนึกย้อนคิดดู
จริงๆแล้วมนุษย์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกบอบบาง ในนิยามของความรัก ใช่ไหม?
ตอนนี้เราคบกับผญ.หนึ่งคน เธอคนนี้เข้ามาในชีวิตเราได้ไม่นาน
ช่วงแรกเรารู้สึกมีความสุขมาก เวลาเราอยู่ด้วยกัน แต่จู่ๆพักหลังๆมานี้เธอได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เรารู้สึกท้อ
เราเหนื่อย แต่ไม่เคยลดความรัก ถึงแม้มันจะบันทอน
ตอนที่เราร้องไห้ต่อหน้าเค้า ในความคิดเราก็ต้องการแค่กอดเราแล้ว แล้วทำไรก็ได้ให้มันดีขึ้น
แต่เธอไม่ทำอะไรเลยเธอกลับมองว่าเราไร้สาระ มองเราเหมื่อนคนไร้ความรู้สึกไร้หัวใจในสายตาเธอ เราเหมื่อนไร้ตัวตน
เราร้องไห้ จนต้องหยุดร้องเอง
เราพยายามทำตัวปกติ เพื่อกลบเกลือนความรู้สึก
แต่เธอกลับบ้านไปพร้อมโพส สเตตัสว่า ที่ผ่านมาคิดส้ะว่าเป็นฝันไป
เราไม่รู้ว่าเธอ อาจจะเลือกการที่ทิ้งเราไปก็ได้ เธออาจไม่แคร์ เธออาจต้องการในสิ่งที่เธอต้องการอย่างเดี่ยว โดยที่เธออาจไม่สนว่าเราที่เป็นคนทำให้เธอนั้นจะเป็นไง
เรารู้ว่าความรักคือการให้ แต่ก็มีความรู้สึกนึงที่คิดว่า เรานั้นก็ต้องการแบบนี้เหมื่อนกัน เราก็ต้องการ เราจะเป็นฝ่ายให้ฝ่ายเดี่ยวได้จริงๆหรอ
ถ้าเราให้ไปแล้ว แต่ผลสุดท้าย คือความเคยชินเมื่อได้รับมัน หรือป่าว มีคำถามมากมายที่เรายังไม่รู้คำตอบ
เราสับสนตัวเองว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ เรากำลังรู้สึกอ่อนแอ เราไม่รู้จะบอกยังไง เราแค่อยากระบายให้ใครสักคนฟัง เราอธิบายไม่เก่ง แต่เราอยากอธิบายในแบบของเรา
ความรักในความหมายของเราคือ เราเป็นคนๆนึงที่ อยากให้การใช้ชีวิตแต่ละวัน คือ
การใช้ชีวิตร่วมกันด้วยความรัก การช่วยเหลือกัน การที่ได้อุดความรู้สึกที่ขาดหายของกันและกัน การเติมเต็มซึ่งกันและกัน ปล.ขอพื้นที่ระบายน้ะครับ
#พึ่งหัดเล่นแท็กไม่เป็นขออภัยน้ะครับ